Ο Σάμι Κεντίρα ειναι ένας από αυτούς, καθώς δεν «φώναξε» ποτέ για την αξία του και δεν χρειάστηκε να το κάνει. Αρκούσε να τον δει κάποιος στο γήπεδο, να παρακολουθήσει τις κινήσεις του, το πείσμα του, τον τρόπο που κουβαλούσε μια ομάδα στις πλάτες του χωρίς να το «δείχνει».
Από τη Στουτγκάρδη στα «αστέρια»
Γεννημένος στις 4/4/1987, μεγάλωσε σε μια πολυπολιτισμική γειτονιά της Στουτγάρδης. Η πειθαρχία του και η ποδοσφαιρική του ωριμότητα ξεχώρισαν νωρίς. Με την ομάδα της Στουτγκάρδης κατέκτησε τη Bundesliga στα 20 του και λίγο αργότερα φόρεσε τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης.
«Ο Σάμι ήταν το είδος του παίκτη που δεν χρειάζεται να τον δεις, αλλά πάντα καταλαβαίνεις πότε λείπει»
Στη Μαδρίτη, δίπλα σε θρύλους του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, δεν έγινε ποτέ ο σούπερ σταρ. Έγινε όμως βασικός και αναντικατάστατος, αφού ήταν ο παίκτης που ήξερε τι πρέπει να κάνει και το έκανε κάθε φορά που αγωνιζόταν. Άλλωστε αυτό το μαρτυρούν οι επιδόσεις του και τα τρόπαια του, καθώς και η συμβολή του προς την ομάδα σε κάθε παιχνίδι.
Το Παγκόσμιο του 2014
«Στεναχωρήθηκα που δεν έπαιξα στον τελικό, αλλά ήξερα ότι είχα ήδη δώσει τα πάντα».
Το Μουντιάλ της Βραζιλίας ήταν η απόδειξη της παγκόσμιας κλάσης του. Το γκολ του στον ιστορικό ημιτελικό με τη Βραζιλία (7-1) έδειξε πως η ταπεινότητα δεν σημαίνει απουσία αποφασιστικότητας. Αν και έχασε τον τελικό λόγω τραυματισμού, ήταν ήδη πρωταθλητής.
Και μπορεί άλλοι στη θέση του να είχαν θυμό και εκνευρισμό, ωστόσο ο ίδιος έδειξε πως είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του. Ενώ παράλληλα ήταν περήφανος γιατί ήξερε πως είχε δώσει όλο του το είναι για να φτάσει η Γερμανία μέχρι το τέλος της διαδρομής.
Η Γιουβέντους και το συνειδητό αντίο
«Το σώμα μου δεν μπορούσε άλλο. Ήθελα να φύγω όπως συνήθιζα να παίζω, με σεβασμό»
Στη Γιουβέντους, ο Κεντίρα κατέκτησε 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα Ιταλίας. Ηγετική φυσιογνωμία, σοβαρός και ουσιαστικός όπως συνήθιζε. Το 2021 αποχαιρέτησε τα γήπεδα με τη φανέλα της Χέρτα Βερολίνου, σε ένα κύκνειο άσμα γεμάτο αξιοπρέπεια.
Ένας παίκτης παράδειγμα προς μίμηση
«Μπορείς να χτίσεις μια ομάδα γύρω από έναν τέτοιο παίκτη. Δεν θα σου το πει, αλλά θα το αποδείξει».
Ο ίδιος δεν έψαξε ποτέ τη δημοσιότητα. Προτίμησε να αφήνει το παιχνίδι του να μιλάει. Ήταν ο παίκτης που ο κάθε προπονητής ήξερε ότι μπορεί να εμπιστευτεί. Εκείνος που κάλυπτε χώρους, που έδινε ισορροπία, που έκανε τη »βρώμικη δουλειά» με αξιοπρέπεια και σιγουριά.
Ο Σάμι Κεντίρα σίγουρα δεν θα μείνει στην ιστορία για θεαματικά γκολ ή για εντυπωσιακές ντρίμπλες. Θα μείνει, όμως, για την αυθεντικότητά του. Για την εργατικότητα, την ταπεινότητα, και το γεγονός πως έκανε πάντα τη δουλειά καλά, ήσυχα και σταθερά. Και αυτό είναι κάτι που φτάνει και περισσεύει όταν η θέση σου στο γήπεδο είναι να κρατάς τον ρυθμό και την ισορροπία.
Και ίσως τελικά, αυτό να είναι το πιο σπάνιο είδος ήρωα στο ποδόσφαιρο.
