Ο Παναθηναϊκός έκλεισε νικηφόρα το 2024 και μπορεί να κάνει καλά Χριστούγεννα, με το έβδομο φετινό του τέρμα στο πρωτάθλημα που σημειώνεται μετά το 75ο λεπτό.
Με μπόλικο άγχος και ανάλογο σασπένς, μα και με πείσμα, καρδιά και χαρακτήρα που είθισται να συντροφεύουν τέτοιου είδους καταστάσεις.
Δεν θέλει και πολύ να… λυγίσεις και να πετάξεις βαθμούς τσάμπα και βερεσέ όταν η μπάλα δεν μπαίνει στο πλεχτό και ο χρόνος μειώνεται, ακόμη κι αν ο αντίπαλος παίζει από νωρίς με παίκτη λιγότερο και περιμένει ταμπουρωμένος στο αμυντικό του τρίτο χωρίς να ξεμιτάει απ’ αυτό ούτε για αστείο.
Η Athens Kallithea που -ως ποδοσφαιρική εικόνα ομάδας- αδικείται από το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη νίκη στο πρωτάθλημα, αποτελεί κακό μπελά για τους «μεγάλους» φέτος, καθώς εντός έδρας δεν ηττήθηκε από Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και ΑΕΚ, ενώ εκτός έδρας πήρε πρόσφατα ισοπαλία (2-2) μέσα στην Τούμπα κόντρα στον ΠΑΟΚ.
Επιπλέον, έχει ηττηθεί μόλις στα τρία (με το Κυριακάτικο στο ΟΑΚΑ) από τα οχτώ ματς που έχει δώσει μακριά από την έδρα της.
Ο Παναθηναϊκός θα έπρεπε να είχε καθαρίσει το ματς νωρίτερα, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο σπατάλησε αρκετές υποσχόμενες ευκαιρίες για να κάνει τη ζωή του ευκολότερη.
Υπήρχαν στιγμές σε αυτό το διάστημα κυρίως με τις συνεργασίες των Τζούρισιτς, Ουναϊ, Τετέ και Ιωαννίδη, με τη συμβολή των δύο φουλ μπακ (Βαγιαννίδη-Μλαντένοβιτς), όπου χανόταν το τόπι.
Αλλά η μπάλα στα δίχτυα δεν μπήκε ποτέ, την ίδια στιγμή που οι πράσινοι κέρδισαν δέκα κόρνερ και δεν έκαναν ευκαιρία σε κανένα εξ αυτών.
Αυτός είναι ένας τομέας που θα πρέπει να ρίξει περισσότερο βάρος ο Βιτόρια, γιατί συνολικά ο Παναθηναϊκός είχε 17 κόρνερ στο συγκεκριμένο ματς, και το παραδέχτηκε ο Πορτογάλος μετά το τέλος του αγώνα.
Στο δεύτερο ημίχρονο το τριφύλλι «μπλόκαρε» για ένα διάστημα στο πρώτο 20λεπτο, σταμάτησε να απειλεί κάθετα και έκανε προβλέψιμες επιθέσεις αποκλειστικά από τα άκρα, κυρίως με τις σέντρες του Μλαντένοβιτς, αρκετές εκ των οποίων πήγαν στο απέναντι κόρνερ.
Αλλά το ζήτημα δεν ήταν ο Σέρβος φουλ μπακ που αντικειμενικά τα πηγαίνει πολύ καλά φέτος, αλλά μοιάζει να είναι σαν την καλαμιά στον κάμπο στην αριστερή πλευρά της άμυνας, με τον Μαξ να αγνοείται και να τραυματίζεται για ψύλλου πήδημα, όπως το κυριολεκτικό πήδημα που έκανε για να αποφύγει τάκλιν αντιπάλου και υπέστη θλάση στο ματς με τη Ντιναμό Μινσκ.
Το ζήτημα, συνολικά, ήταν ότι χάλασε το μυαλό των δημιουργικών παικτών, ο Τετέ σταμάτησε να πηγαίνει στο «ένας εναντίον ενός» στο οποίο είναι «χορευταράς», ο Ουναϊ έριξε στροφές μέχρι να τον… τσιτώσει ο Ματίγια και να του γυρίσει το τσιπάκι στο τελευταίο δεκάλεπτο, ενώ ο Μπακασέτας δεν ήταν στη μέρα του και δεν έπιασε τα στάνταρ απόδοσης που μπορεί.
Η δημιουργία έγινε προβλέψιμη απέναντι σε διπλή ζώνη άμυνας σε πολύ χαμηλά μέτρα και σωστά ο Βιτόρια έριξε στο ματς Μαντσίνι και Γερεμέγεφ. Ο Αργεντινός για πρώτη φορά φέτος κατάφερε να γίνει επιδραστικός στην ομάδα, διότι στη Λιβαδειά ήταν θλιβερός.
Αλλά δεν είναι εύκολο για έναν παίκτη από βασικούρα να γίνεται τέταρτος και πέμπτος στην ιεράρχηση και να πρέπει να βρει ρυθμό με μπες-βγες στην ενδεκάδα και με δεκάλεπτα ως αλλαγή.
Θα πρέπει ωστόσο να συμβιβαστεί με τη νέα τάξη πραγμάτων και την ποιοτική αναβάθμιση του ρόστερ και της θέσης που αγωνίζεται και να δείξει, όποτε το απαιτούν οι περιστάσεις, ότι δεν ξέχασε τη μπάλα και δεν έγινε ξαφνικά του πεταματού και ανίκανος για να βρίσκεται εντός της τετράδας των εξτρέμ του Παναθηναϊκού.
Ο Γερεμέγεφ ήταν αυτός που έλυσε τον γόρδιο δεσμό, όπως είχε κάνει και στην Τρίπολη με τον Αστέρα, πάλι με κεφαλιά, πάλι σε ειδική κατάσταση, με τον αντίπαλο ταμπουρωμένο στην περιοχή του.
Σε αυτό που είναι τίμιος και «μανούλα» ο Σουηδός, δηλαδή, και αποτελεί το φόρτε του. Να έρχεται από τον πάγκο και να δίνει λύσεις στα ζόρια των τελευταίων λεπτών.
Λειτούργησε, εν ολίγοις, στον ρόλο που είχε πριν από έναν χρόνο, προ της αναβάθμισής του: να μπαίνει στα ματς ως αλλαγή όταν οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού κλείνονται στα καρέ τους και να τον ξελασπώνει.
Ομως το κυριότερο για το τριφύλλι δεν είναι ζήτημα ενός, δύο ή τριών παικτών. Είναι ζήτημα ομαδικότητας και, πιο σωστά, αγωνιστικής ταυτότητας που αποκτά ξεκάθαρα πια επί των ημερών του Ρουί Βιτόρια.
Και το ουσιαστικότερο όλων είναι ότι μέσα σε μόλις έξι αγωνιστικές κατάφερε να έχει την καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα.
Διότι ο Παναθηναϊκός μπορεί να χωλαίνει ακόμα στην παραγωγή τερμάτων, εμφατικά σε σχέση με τους ανταγωνιστές του, αλλά έχει δεχθεί τα λιγότερα γκολ από κάθε άλλη ομάδα, εννέα συνολικά, αφήνοντας πλέον την ΑΕΚ στη δεύτερη θέση.
Και τα έχει καταφέρει ενόσω είχε επτά τέρματα παθητικό πριν αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ομάδας ο Πορτογάλος.
Σε έξι αγωνιστικές πρωταθλήματος με τον Βιτόρια ο Παναθηναϊκός έχει δει την εστία του να παραβιάζεται μόλις δύο φορές! Μία στο Αγρίνιο με τον Παναιτωλικό κι άλλη μία στο ΟΑΚΑ από τον Ατρόμητο στις καθυστερήσεις, στο μοναδικό εγχώριο ματς με τον Πορτογάλο προπονητή που το τριφύλλι δεν κατάφερε να νικήσει. Το λες και κατόρθωμα...
