Είναι η «βαριά» φανέλα, είναι η ιστορία των επτά κυπέλλων Πρωταθλητριών αυτά που έδειξαν, μέσα στην έρημο των τελευταίων 16 χρόνων, την όαση για τα ημιτελικά της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης. Οι «ροσονέρι» έχουν να βρεθούν στην τετράδα από το 2007, από τότε δηλαδή που έφτασαν και στον τελικό και σήκωσαν το τρόπαιο για έβδομη φορά.
«Θυμάμαι πολύ καλά από πού άρχισε το ευρωπαϊκό ταξίδι μας, κόντρα στη Ρίο Άβε. Όλοι τότε μας θεωρούσαν αουτσάιντερ, αλλά έχουμε μια μεγάλη καρδιά, είναι κάτι που το θέλαμε με όλη μας την ψυχή και γι’ αυτό θέλω να συγχαρώ τα παιδιά» είπε ο Στέφανο Πιόλι μετά το τέλος του αγώνα με τη Νάπολι. Ήταν μόλις είχε πάρει μια μεγάλη αγκαλιά από τον Ραφαέλ Λεάο, ο οποίος με το σφύριγμα της λήξης της ρεβάνς έτρεξε πάνω στον προπονητή του για να του δείξει την ευγνωμοσύνη του που τόσο πολύ τον πιστεύει. Η τρομερή κούρσα των 77 μέτρων που είχε κάνει νωρίτερα ο Πορτογάλος, για να δώσει στον Ολιβιέ Ζιρού και αυτός να στείλει την μπάλα στα δίχτυα ήταν, εξάλλου, ένα από τα στιγμιότυπα που θα μείνουν στην ιστορία.
«Bαριά» και «ασήκωτη», λοιπόν, η φανέλα της Μίλαν και η καλύτερη απόδειξη ήταν κόντρα στη φετινή Νάπολι, που… σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της στην Ιταλία και αντικειμενικά παίζει μπαλάρα. Και ήταν οι δυο αναμετρήσεις του ιταλικού «εμφυλίου», επίσης, η απόδειξη πως το Τσάμπιονς Λιγκ είναι διοργάνωσης της μιας, των δύο βραδιών. Μπορούν θεωρητικά μεγάλες διαφορές ανάμεσα σε δύο ομάδες να εκμηδενιστούν σε μερικά λεπτά. Σε 90 ή σε 180.
Σε αυτά τα δύο παιχνίδια των προημιτελικών οι «ροσονέρι» ήταν σαφέστατα ανώτεροι από τους «παρτενοπέι» και η πρόκρισή τους στην τετράδα ήταν δίκαιη.
Οι παίκτες του Στέφανο Πιόλι έδειξαν ότι πνευματικά ήταν πιο έτοιμοι, πιο δυνατοί, σαν να τους… μίλησε η φανέλα που φορούσαν και να τους (καθ)οδήγησε προς τα ημιτελικά. Αυτοί του Λουτσιάνο Σπαλέτι, ίσως παρασυρμένοι (ποιος να τους αδικήσει γι’ αυτό) και από το... μεθύσι του τίτλου στο πρωτάθλημα, που όλο και πλησιάζει, έδειξαν ότι δεν είχαν άλλα να δώσουν.
Η Μίλαν κατάφερε να νικήσει αυτή τη Νάπολι τρεις φορές μέσα σε 15 ημέρες με 6-1 γκολ με τον Πιόλι να κερδίζει κατά κράτος τον Σπαλέτι στη μάχη των πάγκων, έχοντας μπλοκάρει με μαεστρικό τρόπο στη ρεβάνς τον Βίκτορ Οσιμέν και τον Κβίτσα Κβαρατσχέλια. Και στο τέλος τους έκανε και πλάκα βάζοντας στον αγώνα ακόμα και τον Ντιβόκ Οριγκί.
Όταν ανέλαβε ο 57χρονος τεχνικός, η ομάδα ήταν στην 13η θέση του καμπιονάτο και εκτός Τσάμπιονς Λιγκ για έξι σεζόν. Οι οπαδοί δεν τον ήθελαν (προτιμούσαν τον «διανοούμενο» Ραλφ Ράνγκνικ), τον θεωρούσαν… λίγο, αλλά κάποιος έπρεπε να μαζέψει τα «σπασμένα» μετά τον Τζενάρο Γκατούζο και τον Μάρκο Τζανπάολο.
Πέρυσι οδήγησε τους «ροσονέρι» στον πρώτο τίτλο τους από την περίοδο 2010-11 και τώρα στα ημιτελικά της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης για πρώτη φορά μετά από 17 χρόνια. Μάλλον αθόρυβα, χωρίς πολλές φωνές και χωρίς να έχει στη διάθεσή του σούπερ σταρ. Του αρκούν οι μαχητές του. Αυτοί που μπαίνουν στο γήπεδο και τα δίνουν όλα. Και σε αυτόν αξίζουν τα εύσημα επειδή μπόρεσε να πάει και τα δύο παιχνίδια εκεί που ήθελε η δική του ομάδα.
Όχι ότι εντυπωσιάζει τη φετινή σεζόν η Μίλαν, Κάθε άλλο. Χωρίς να… βγάζει μάτια, κατάφερνε συνήθως να έχει μια συνοχή. Τα αποτελέσματα δεν έρχονταν πάντα, εννοείται. Στο ξεκίνημα του 2023 ειδικά, οι «ροσονέρι» πέρασαν δύσκολα. Έμειναν εκτός πρωταθλήματος και κυπέλλου, «έφαγαν» κατραπακιές στο καμπιονάτο, αλλά δεν λύγισαν.
Η Νάπολι έχασε ιστορική ευκαιρία, δεν είναι διόλου εύκολο να φτάνει τόσο μακριά στο Τσάμπιονς Λιγκ, δεν μπορεί να το κάνει κάθε χρονιά. Για τη Μίλαν είναι, επίσης, μια ευκαιρία όχι μόνο για να φτάσει σε έναν τελικό και να αγγίξει ξανά τον τίτλο, αλλά πιο ρεαλιστικά για να είναι και του χρόνου στην διοργάνωση καθώς δεν είναι διόλου βέβαιο πως θα τερματίσει στην τετράδα της Serie A για να πάρει το εισιτήριο για την επόμενη σεζόν.
«Το Τσάμπιονς Λιγκ είναι μέρος της ιστορίας της Μίλαν» είπε, μεταξύ άλλων, ο Πιόλι στη συνέντευξη Τύπου πριν από τη ρεβάνς του «Ντιέγκο Μαραντόνα». Γνώριζε πως μπορεί πάντα να σε καθοδηγεί η ιστορία, πως το παρελθόν μπορεί να σου ανοίξει το δρόμο για το μέλλον… Βαρκελώνη, Βιέννη, Αθήνα… Και Κωνσταντινούπολη, φυσικά.
Πριν από τα πρώτα παιχνίδια των ημιτελικών, ο Κάρλο Αντσελότι τηλεφώνησε στον Πάολο Μαλντίνι. «Θα τα πούμε στην Κωνσταντινούπολη» είπε ο προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης στον αθλητικό διευθυντή της Μίλαν. Ήταν μαζί στην Πόλη το 2005. Εκεί που έχασαν μαζί, ο ένας στον πάγκο, ο άλλος μέσα στο γήπεδο το τρόπαιο στον τελικό των τελικών απέναντι στη Λίβερπουλ.
Μένει και για τους δυο και για τις ομάδες τους, βέβαια, άλλο ένα βήμα για να συναντηθούν ξανά εκεί φέτος. Ελπίζοντας ότι το μέλλον αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικό από το παρελθόν. Απλά τώρα θα αλλάξει μόνο για τον έναν…
