Γυρίσαμε αρκετά χρόνια πίσω με την τρομερή εμφάνιση του Νεμάνια Νέντοβιτς στο Τελ Αβίβ. Δεν είναι «ίδιον» βλέπετε του σύγχρονου μπάσκετ ένας παίκτης να βάζει σχεδόν 40 πόντους σε ένα ματς. Αυτή ήταν μία καθημερινότητα στα χρόνια, που εμείς ήμασταν παιδιά ή έφηβοι αν προτιμάτε. Με τον μυθικό Νίκο Γκάλη να είναι ο μετρ του είδους.
Με λίγα λόγια σήμερα είναι είδηση, όταν ένας παίκτης σημειώνει 39 πόντους. Παλιότερα ήταν απλά μία ακόμη μέρα στην δουλειά. Και όχι μόνο βέβαια για τον Γκάλη.
Ο Νέντοβιτς θα λέγαμε, πάντως, ότι είναι ο Γκάλης του Παναθηναϊκού υπό την έννοια ότι η προσφορά του στο επιθετικό κομμάτι είναι ξεχωριστή και ο δεύτερος παίκτης του «τριφυλλιού» στην εν λόγω κατηγορία είναι αρκετά πιο πίσω. Ο Σέρβος είναι εγγύηση και κάτι παραπάνω στο μπροστά μέρος του γηπέδου, είναι ο ηγέτης του «τριφυλλιού», είναι ο παίκτης, που η ομάδα του δεν νοιώθει καλά, όταν αυτός δεν είναι στο παρκέ.
Ο Παναθηναϊκός και οι προπονητές του σκύλιασαν το καλοκαίρι για να οδηγήσουν τον Νέντοβιτς στο ΟΑΚΑ. Μετά από μεγάλη προσπάθεια τα κατάφεραν. Και ήταν μεγάλη η προσπάθεια, διότι το κασέ του 29χρονου δεν ήταν ακριβώς συμβατό με τα οικονομικά δεδομένα της ελληνικής ομάδας. Σε καταστάσεις, όμως, όπως η συγκεκριμένη, παίζουν και άλλα πράγματα ρόλο. Όπως το γεγονός ότι δεν προερχόταν από καλή χρονιά ο Νέντοβιτς, όπως το ότι ο Παναθηναϊκός είναι μία ομάδα, που του έδινε τα κλειδιά, όπως επίσης ότι είναι άλλο να αγωνίζεσαι στην Βαλένθια, άλλο στην Μάλαγα, άλλο στην Λιέτουβος Ρίτας και άλλο στον Παναθηναϊκό. Καλές και άγιες οι ευρωπαϊκές ομάδες, που αναφέραμε, αλλά το μέγεθός τους είναι πολύ μακριά από αυτό των «πρασίνων».
Με αυτά και με αυτά ο Σέρβος πήρε το αυτοκίνητό του και ήρθε στα μέρη μας με την συνέχεια να είναι απολύτως γνωστή σε όλους μας. Κάνει σούπερ σεζόν, βομβαρδίζει τα αντίπαλα καλάθια, και ίσως να είναι και στην καλύτερη φάση της καριέρας του. Είναι, πάντως, αυτό, που βλέπουμε, κάτι, για το οποίο μας είχε προειδοποιήσει πάνω, κάτω ο ατζέντης του Νέντοβιτς, Μίσκο Ραζνάτοβιτς, στην μεγάλη συνέντευξη, που είχε δώσει στο SDNA.
«Προφανώς, ο Παναθηναϊκός, έχοντας χαμηλότερο μπάτζετ, έπρεπε να υπογράψει ή παίκτες με προοπτική ή αθλητές που έχουν αποδείξει την αξία τους, αλλά είχαν κακές σεζόν. Αυτό ισχύει για τον Νέντοβιτς και τον Ουάιτ, και είμαι βέβαιος ότι θα ανακάμψουν στην Αθήνα και θα δείξουν ότι δεν ξέχασαν να παίζουν μπάσκετ την περασμένη σεζόν» είχε πει χαρακτηριστικά ο Ραζνάτοβιτς. Ναι, θα πείτε, και τι να έλεγε; Ατζέντης του είναι. Σωστό κι αυτό. Αλλά είναι κι ένας άνθρωπος με τεράστια εμπειρία στον χώρο, που προφανώς ζυγίζει καλά τα λόγια του πριν μιλήσει. Και συν τοις άλλοις δεν συνηθίζεται οι ατζέντηδες να μιλάνε δημόσια για τους πελάτες τους.
Εν πάσει περιπτώσει, η ουσία είναι ότι ο Νέντοβιτς κάνει «παπάδες» και μας θυμίζει με αυτές του τις εμφανίσεις, γιατί πριν από χρόνια τον είχαν πάρει οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς του Κάρι. Εκεί δεν πήγε καλά το έργο, ο πρωταγωνιστής μας έμεινε για μόλις μία σεζόν, αλλά αυτό δεν αναιρεί την ποιότητά του, η οποία προφανώς θα είχε ξεδιπλωθεί ακόμη περισσότερο, αν δεν υπήρχαν τα προβλήματα τραυματισμών στην πορεία των χρόνων.
Ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει αρχίσει και αγκαλιάζει τον Σέρβο, τον βάζει σιγά σιγά στην καρδιά του, και τα συναισθήματα θα ήταν ακόμη πιο ζεστά, αν η ομάδα του Βόβορα είχε και περισσότερες νίκες. Θα μπορούσε να έχει 1-2 ακόμη, δεν το συζητάμε. Όπως στο ματς με την Ρεάλ, όπου την «δάγκωσαν» οι διαιτητές. Πάνω, κάτω, όμως, στο ξεκίνημα της χρονιάς, κάπου εκεί περιμέναμε τον Παναθηναϊκό. Δεν περίμενε κανείς ότι θα πηγαίνει από νίκη σε νίκη. Δεν περίμενε κανείς ότι θα είναι από τα φαβορί για την οκτάδα.
Η προσπάθειά του είναι κάτι παραπάνω από φιλότιμη, αν αναλογιστούμε ότι πρόκειται για μία ομάδα με ένα από τα χαμηλότερα μπάτζετ της Ευρωλίγκας, με έναν προπονητή πρωτόπειρο σε αυτό το επίπεδο, και με διοίκηση, που δεν έχει την εμπειρία και κυρίως την βαθιά τσέπη του Δημήτρη Γιαννακόπουλου.
Ο Παναθηναϊκός είναι υποχρεωμένος να κοιτάζει το παρόν και το άμεσο μέλλον, και να κερδίζει. Αλλά την ίδια ώρα πρέπει να φροντίζει και το μέλλον του. Το ελληνικό του μέλλον. Για αυτό θα λέγαμε ότι η μεγαλύτερή του νίκη μέχρι στιγμής είναι η απόκτηση του Λευτέρη Μαντζούκα. Του μεγαλύτερου ελληνικού ταλέντου, ενός 17χρονου, που η ποιότητά του είναι ξεχωριστή και όλο το μέλλον είναι μπροστά του. Σας γράψαμε άλλωστε για αυτόν όταν έγινε γνωστή η απόκτησή του. Εκεί, που θα τρελαθούν, πάντως, οι Παναθηναϊκοί είναι όταν μάθουν ποιος έβαλε το χέρι του για να γίνει αυτή η μεταγραφή, όπως και το ποιος είναι ο άλλος μεγάλος ελληνικός στόχος. Αφήστε, όμως, να έχουμε κάτι να γράφουμε, να έχετε κάτι να περιμένετε.
