MENU

Όπως έγραψε και πριν από λίγο το SDNA, ο Ολυμπιακός έκανε παρέλαση στο Βερολίνο. Προχωρούσε αγέρωχος, δεν έβλεπε την Αλμπα μπροστά του και επέστρεψε στις νίκες, μετά την γκέλα, που είχε κάνει πριν από δύο μέρες στο Μόναχο. Ηταν γκέλα, που έχασε από την Μπάγερν, όχι γιατί θεωρείται αυτονόητο να πας να κερδίσεις εκεί. Αλλά επειδή είχε το ματς στα χέρια του, στο 31’ ήταν μπροστά με 12 πόντους και από κει και πέρα τα έκανε σχεδόν όλα λάθος. Εχασε έτσι μία μεγάλη ευκαιρία να χτίσει σερί, να φτιάξει την ψυχολογία του και να δει με άλλο μάτι την συνέχεια. Με «αν» δεν γράφεται η ιστορία, αλλά αν είχε κάνει το «3 στα 3» στα τελευταία ματς (που εύκολα μπορούσε να το κάνει), τώρα δεν θα πέταγε στα σύννεφα, αλλά με ρεκόρ 5-5 η ατμόσφαιρα στις τάξεις του θα ήταν πολύ καλύτερη.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι το ρόστερ του Ολυμπιακού είναι πλέον πολύ πιο ποιοτικό με την προσθήκη τριών κανονικών παικτών. Ο Ρότσεστι το ξέρει το μπάσκετ πάρα πολύ καλά. Αυτό το γνωρίζαμε, το βλέπουμε τόσα χρόνια. Πήγε, όμως, στον Πειραιά αγύμναστος. Τώρα τον βλέπουμε να συνέρχεται και να δείχνει τα προσόντα του. Ο Ριντ ήρθε για πρώτη φορά στην Ευρώπη. Στο πρώτο ματς, που έπαιξε, δεν ήξερε που πατούσε και που βρισκόταν. Η συνέχεια κρίνεται θετική αν μη τι άλλο, αν και κόντρα στην Αλμπα χτύπησε. Ο Μπάλντγουϊν είναι η πιο περιπετειώδης ιστορία. Υπό την έννοια ότι ήταν να φύγει, αλλά δεν έφυγε. Ο Κεμζούρα δεν θα μπορούσε να μην δώσει ευκαιρία σε έναν παίκτη, που ήταν στο νο17 του ντραφτ και που έπαιξε τρία χρόνια στο ΝΒΑ. Την έδωσε και τα αποτελέσματα, που παίρνει, είναι ικανοποιητικά.

Βελτιωμένο, λοιπόν, το ρόστερ των «ερυθρόλευκων» και είναι φανερό αυτό στα τρία τελευταία παιχνίδια τους. Τρία παιχνίδια, όμως, κόντρα σε ομάδες, που μία από αυτές δεν θα είναι στην οκτάδα (Αλμπα) και οι άλλες δύο θα είναι θαύμα αν θα τα καταφέρουν (Μπάγερν και Ζαλγκίρις). Τι σημαίνει αυτό; Ότι θέλουμε να δούμε τον Ολυμπιακό στα πολύ πιο δύσκολα. Όπως στα αμέσως επόμενα ματς, που έρχονται. Με την Αρμάνι στο ΣΕΦ, με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, με την Ρεάλ στην Μαδρίτη. Εκεί θα γίνουμε σίγουρα πολύ πιο σοφοί.

Τι είπατε; Ποιος είναι ο στόχος του Ολυμπιακού; Ως τεράστιο σωματείο, που είναι, δεν μπορεί παρά να μπαίνει κάθε φορά στο παρκέ για τη νίκη. Ο «ερυθρόλευκος» οργανισμός δεν είναι, όπως ήταν, αυτό και το ξέρουν και το βλέπουν και οι πέτρες. Είναι, όμως, υποχρεωμένος να παίζει κάθε φορά για τους δύο βαθμούς και στο τέλος θα κάνει ταμείο. Αν μπορέσει να διεκδικήσει την οκτάδα, θα είναι υπέρβαση για τα δεδομένα, που υπάρχουν. Σίγουρα, πάντως, δεν θέλει με τίποτα την 23η-24η αγωνιστική να είναι εκτός νυμφώνος. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμεί με καταστροφή. Αντε να κρατήσεις μετά τους παίκτες. Ποιο θα είναι το κίνητρο, αφού δεν θα υπάρχει ελληνικό πρωτάθλημα να περιμένει; 

Προς το παρόν, πάντως, ο Ολυμπιακός κρατάει την βελτίωση, που υπάρχει τελευταίως, την ευρεία νίκη επί της Αλμπα και το γεγονός συνολικότερα ότι υπάρχει και παραυπάρχει σφυγμός. Και θα υπάρχει σφυγμός και στο ντέρμπι της 6ης Δεκεμβρίου στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό. Το πρώτο ντέρμπι της χρονιάς. Το πρώτο παιχνίδι μετά από εκείνο, που είχε αποχωρήσει η ομάδα του Πειραιά από το κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων. Είναι ένα παιχνίδι, που το περιμένουμε όλοι. Είναι ένα παιχνίδι, που το περιμένουν κυρίως οι Παναθηναϊκοί, που σε λίγες μέρες θα έχουν και πάλι τον αγαπημένο τους, Ρικ Πιτίνο. Όπως και να το κάνουμε, τα ντέρμπι των «αιωνίων» είναι η μπασκετική μας ζωή. Και σίγουρα μας λείπει το ότι δεν τα έχουμε πλέον στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Με τα όσα άσχημα έχει αυτό το ζευγάρι, ακόμη και τώρα είναι το καλύτερο του κόσμου μετά από αυτό του ΝΒΑ. Δεν μιλάμε μόνο για την ποιότητα (που σαφώς υπερτερεί πλέον το Μπαρτσελόνα-Ρεάλ), αλλά για όλο το πακέτο. Δεν συμφωνείτε;

Ο μαγικός Ολυμπιακός, που χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο
EVENTS