Το 4/4 στο ελληνικό πρωτάθλημα και το 3-1 στο EuroCup συνθέτουν έναν απολογισμό που μόνο ικανοποίηση μπορεί να προκαλεί στον ΠΑΟΚ. Αν όμως αφήσουμε για λίγο στην άκρη τους αριθμούς και σταθούμε στην εικόνα του παρκέ, υπάρχουν αρκετά πράγματα που προβληματίζουν. Η νίκη απέναντι στην ΑΕΚ ήταν ακόμη ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας ομάδας που έχει την ποιότητα και την προσωπικότητα να παίρνει τα αποτελέσματα, αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμη να παρουσιάσει το μπάσκετ που περιμένει ο Αντρέα Τρινκιέρι.
Και αν υπάρχει μια εικόνα που αποτυπώνει καλύτερα αυτόν τον προβληματισμό, είναι το δεύτερο δεκάλεπτο του χθεσινού αγώνα. Ο ΠΑΟΚ σημείωσε μόλις πέντε πόντους, όλους από τη γραμμή των βολών, ολοκληρώνοντας την περίοδο χωρίς ούτε ένα εύστοχο σουτ εντός παιδιάς, με 0/13 προσπάθειες. Ένα επιθετικό μπλακ άουτ που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο, ειδικά για μια ομάδα με τόση ποιότητα στο ρόστερ της. Και το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η αστοχία, αλλά και η αντίδραση που ακολούθησε, με τους «ασπρόμαυρους» να χάνουν τον ρυθμό και την αυτοσυγκέντρωσή τους.
Ο ίδιος ο Τρινκιέρι, άλλωστε, δεν προσπάθησε να κρύψει τίποτα στη συνέντευξη Τύπου. Μίλησε για την ανάγκη να αποκτήσει η ομάδα του αγωνιστική και συναισθηματική σταθερότητα, εξηγώντας πως κάθε φορά που διορθώνεται ένα πρόβλημα, εμφανίζεται κάποιο άλλο. Είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο, ιδιαίτερα σε ένα σύνολο με τόσα νέα πρόσωπα και διαφορετικά επίπεδα ετοιμότητας. Το σημαντικό είναι πως ο Ιταλός γνωρίζει ακριβώς τι δεν του αρέσει και δεν αφήνει τις νίκες να καλύψουν τις αδυναμίες.
Μέσα σε αυτή την κατάσταση, ο Μπριν Ταϊρί εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κέρδη του ΠΑΟΚ. Το περασμένο καλοκαίρι ο Δικέφαλος άλλαξε σχεδόν τα πάντα, ανεβάζοντας σημαντικά τις φιλοδοξίες και τις απαιτήσεις του. Η απόφαση να διατηρήσει τον Αμερικανό στο ρόστερ του αποδεικνύεται ολοένα και πιο σωστή. Όχι μόνο για τους 28 πόντους του απέναντι στην ΑΕΚ, αλλά κυρίως για την προσωπικότητα που βγάζει στο παρκέ.
Υπάρχουν στιγμές που ο ΠΑΟΚ μοιάζει να εγκλωβίζεται, οι επιθέσεις δυσκολεύουν και η πίεση μεγαλώνει. Είναι εκείνες οι στιγμές που, παρακολουθώντας το παιχνίδι, πιάνεις τον εαυτό σου να σκέφτεται σχεδόν αυθόρμητα: «Δώστε την μπάλα στον Ταϊρί». Όχι επειδή είναι βέβαιο ότι θα σκοράρει, αλλά επειδή ξέρεις πως δεν θα φοβηθεί να προσπαθήσει. Διαθέτει αυτόν τον μπασκετικό τσαμπουκά που δεν διδάσκεται, την αυτοπεποίθηση να πάρει δύσκολες προσπάθειες και κυρίως τη νοοτροπία ενός παίκτη που θέλει την ευθύνη όταν η μπάλα καίει.
Είναι, παράλληλα, παίκτης ψυχολογίας. Αν του μπουν τα πρώτα σουτ, αν βρει από νωρίς ρυθμό, μπορεί να παρασύρει ολόκληρο το παιχνίδι στον δικό του τρόπο. Και αυτή η ικανότητα να δημιουργεί μόνος του τις προϋποθέσεις για να σκοράρει είναι πολύτιμη για έναν ΠΑΟΚ που αρκετές φορές δυσκολεύεται να βρει λύσεις μέσα από την ομαδική του λειτουργία.
Φυσικά, δεν ήταν μόνος του. Ο Κάιλ Αλεξάντερ ήταν πολύ θετικός, με ιδιαίτερα ουσιαστική παρουσία στην άμυνα, δίνοντας ενέργεια, προστασία κοντά στο καλάθι και σημαντικές βοήθειες στα ριμπάουντ. Θετικό πρόσημο είχε και η παρουσία του Νάσου Μπαζίνα, ο οποίος παίρνει χρόνο, ευκαιρίες και κυρίως ευθύνες, με τον Τρινκιέρι να δείχνει ότι τον εμπιστεύεται. Από την άλλη, ο Τζέντι Όσμαν δεν βρέθηκε σε καλή βραδιά, όπως και ο Μάρκους Φόστερ, ενώ ο Νικ Καλάθης, που προερχόταν από τραυματισμό και είχε χάσει ημέρες προπονήσεων, έδειξε πως χρειάζεται ακόμη χρόνο για να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας.
Αυτή είναι και η πραγματικότητα του φετινού ΠΑΟΚ. Ένα ρόστερ με πολλές δυνατότητες, αλλά και παίκτες που ακόμη προσπαθούν να βρουν τον ρόλο, τον ρυθμό και τη μεταξύ τους χημεία. Βρισκόμαστε μόλις στον Οκτώβριο και προφανώς δεν μπορεί κανείς να απαιτεί από τώρα ένα ολοκληρωμένο σύνολο. Ωστόσο, οι φετινές φιλοδοξίες είναι διαφορετικές και μαζί τους έχουν αλλάξει και τα κριτήρια με τα οποία αξιολογείται η ομάδα.
Το επόμενο τεστ, μάλιστα, μόνο εύκολο δεν θα είναι. Την Τρίτη ο ΠΑΟΚ αντιμετωπίζει εκτός έδρας την Μπαχτσεσεχίρ, μία από τις ομάδες που συγκαταλέγονται στα φαβορί του EuroCup. Οι Τούρκοι έδειξαν ξανά την ποιότητά τους, επικρατώντας με 100-96 της Μπεσίκτας στο πρωτάθλημά τους, και αποτελούν έναν αντίπαλο που δύσκολα θα συγχωρήσει μεγάλα διαστήματα επιθετικής δυσλειτουργίας.
Ο ΠΑΟΚ έχει κάθε λόγο να κρατά τις νίκες και την αποτελεσματικότητα που παρουσιάζει μέχρι τώρα. Άλλωστε, το να κερδίζεις ακόμη κι όταν δεν παίζεις καλά είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό. Το ζητούμενο, όμως, είναι να αρχίσει σταδιακά η εικόνα να συμβαδίζει με τα αποτελέσματα. Γιατί οι προσωπικότητες, όπως αυτή του Ταϊρί, μπορούν να κάνουν τη διαφορά σε ένα παιχνίδι, αλλά οι μεγάλοι στόχοι απαιτούν κάτι περισσότερο από τις ατομικές εξάρσεις. Και ο Τρινκιέρι το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα.
