Το ενδιαφέρον της κοινωνίας της ίδιας, δείχνει το τι σημαίνει μια κατάσταση που εξελίσσεται. Το σκάνδαλο στο ελληνικό μπάσκετ, είναι κάτι τεράστιο. Ξεπερνά τον αθλητισμό, κάτι που φαίνεται αποπ το πόσοι άνθρωποι ασχολούνται, ενδιαφέρονται, αντιδρούν.
Οι φίλαθλοι είναι πολίτες, μέλη της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που δεν έχει βιώσει σοκ, παρά μόνο αηδία. Για τη… λαίλαπα του μπασκετικού συστήματος για το οποίο το SDNA γράφει εδώ και τόσο καιρό, με τις εξελίξεις να δικαιώνουν τον πόλεμο που δέχτηκε. Εκείνοι που έδειχναν με το δάχτυλο, τώρα δεν μπορούν να το σηκώσουν γιατί είναι δεμένοι πισθάγκωνα.
Το σκάνδαλο του ελληνικού μπάσκετ, δεν έμεινε στην ΕΕΑ. Ο Προμηθέας δεν δικαιώθηκε λόγω των ασφαλιστικών μέτρων. Αυτά που διάβαζαν οι φίλαθλοι, άκουγαν και ήταν λογικό να βρίσκονται σε σύγχυση. Το ποιος έλεγε αλήθεια, ποιος ήταν με το φως και ποιοι με το σκοτάδι, φάνηκε. Το γνωρίζουν οι πάντες.
Το σημαντικό στην αντίδραση της κοινωνίας, ήταν πως με το που «έσκασε» το θέμα των συλλήψεων με τις αλυσιδωτές εξελίξεις -χωρίς να έχουμε δει όλους τους κρίκους ακόμη- υπήρξαν αγώνες. Κόσμος μαζεύτηκε και μπόρεσε να εκφραστεί με τον τρόπο που ήθελε. Αυθόρμητα, δείχνοντας την αγανάκτησή του και τη χλεύη για τους ανθρώπους που «βρώμισαν» το άθλημα που λατρεύει τόσος κόσμος.
Στα Λιόσια όταν έπαιζε η ΑΕΚ, συνθήματα κατά του συστήματος. Στο Παλατάκι το ίδιο. Στο «T-Center» και συνθήματα και πανό. Διαφορετικά χρώματα. Ομάδες με διαφορές. Οπαδοί οι οποίοι δεν τα βρίσκουν σε τίποτα μεταξύ τους. Κι όμως, η φωνή έμοιαζε ίδια. Χωρίς να καθοδηγείται από κανέναν. Εντελώς αυθόρμητα.
Η κοινωνία με τις διαφορές της, ενωμένη απέναντι σε αυτούς που ρημάζουν τη χαρά, την ευχαρίστηση του αθλήματος, το λασπώνουν και το εξευτελίζουν. Γιατί αυτός είναι ο χαρακτήρας τους, σε αυτό το περιβάλλον αισθάνονται άνετα.
Όλη η κοινωνία όμως; Ήρθε η αντίδραση του οργανισμού που ονομάζεται Ολυμπιακός, να μας θυμίσει πως κάποιος θέλει να είναι χώρια. Όχι για να διαφέρει, αλλά για να βολεύεται. Αναζητώντας επικοινωνιακές νίκες, συσπείρωση για τον κόσμο του, οι «ερυθρόλευκοι» από την αρχή ως το τέλος, βίωσαν μία από τις μεγαλύτερες ηθικές ήττες τους.
Εξέδωσαν ανακοίνωση χωρίς να αναφέρουν το παραμικρό για τους πρωταγωνιστές της ντροπής και της ξεφτίλας. Εκείνους τους οποίους αποθέωναν οι «ερυθρόλευκοι», αλλά θα μπορούσε να θεωρηθεί και λάθος. Μια πλάνη. Η συστράτευση εναντίον τους, τους χώραγε κι αυτούς. Δεν το έκαναν όμως. Συνεχίζουν να τους υπερασπίζονται… μέχρι τέλους. Πόσο περίεργα ακούγεται πλέον αυτό το «μέχρι τέλους»;
Η ηθική κατρακύλα συνεχίστηκε στο γήπεδο. Το μοναδικό όπου καμία αντίδραση δεν υπήρξε για το μπασκετικό σύστημα, για τις συλλήψεις, για εκείνους που αφαιρούν την όποια αγνότητα και την όποια δικαιοσύνη απ’ το άθλημα.
Τι έκαναν; Έβρισαν… τον Βασιλακόπουλο. Τον Γιαννακόπουλο. Τον Γιασικεβίτσιους. Σήκωσαν και πανό το οποίο πέρα από ύβρεις, εξέφραζε παράπονο γιατί δεν άνοιγαν παλιότερα τα στόματα.
Λιόλιος; Μαυραγάνης; Παπαπέτρου; Κορομηλάς; Τσαρούχα; Άγνωστα ονόματα. Λες και ήθελαν να απλώσουν ένα πέπλο προστασίας στην… τιμή τους. Καταστρέφοντας ηθικά την ίδια την ομάδα τους.
Η ΚΑΕ Ολυμπιακός και οι υποστηρικτές της, δεν αισθάνονται καλά με όσα συμβαίνουν. Νιώθουν πως κάτι… χάνουν. Η αυθόρμητη αντίδραση, το «μούδιασμα», το να στέκονται απέναντι σε αυτό που απαιτεί η υπόλοιπη κοινωνία, απαντά στα πάντα. Μερικές «δουλεμένες» ανακοινώσεις μετά από μέρες και λόγω πιέσεων, μερικά ποστ για να συσπειρωθεί ο κόσμος τους, δεν οδηγούν κάπου.
Άλλωστε ούτε στο ματς με τη Φενέρμπαχτσε δεν έγινε sold out. Υπάρχουν πολλοί Ολυμπιακοί, οι οποίοι δεν αισθάνονται καλά με αυτή την κατάσταση. Δεν θέλησαν λοιπόν να νομιμοποιήσουν αυτή τη ντροπή. Της ΚΑΕ και όσων αντέδρασαν με τρόπο υπερασπιστικό σε εκείνους που είναι με χειροπέδες.
Τα συμπεράσματα ας τα βγάλει η ίδια η κοινωνία.
