«Εις το κατ’ έτος διοργανούμενον. κατά τας ισχύουσας διατάξεις και τους Κανονισμούς της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ) πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Α' Εθνικής Κατηγορίας, μετέχουν αποκλειστικώς σωματεία, τα όποια διατηρούν τμήματα αμειβομένων ποδοσφαιριστών, εφ’ όσον τα τμήματα ταύτα ήθελον οργανωθή, κατά τας διατάξεις του παρόντος υπό μορφήν ποδοσφαιρικών ανωνύμων εταιρειών». Αυτό είναι το άρθρο 1 του νόμου 879/1979 όπως ακριβώς εμπεριέχεται στο ΦΕΚ 56 Α΄ που δημοσιεύτηκε την 21 Μαρτίου του 1979. Με αυτό τον νόμο, το ελληνικό ποδόσφαιρο έγινε επαγγελματικό, με αυτόν τον νόμο, σαράντα χρόνια πριν μπήκε τέλος στον κατ’ επίφαση ερασιτεχνισμό που ίσχυε μέχρι τότε.
Η σεζόν 1978/79 ούτως ή άλλως είχε ξεκινήσει με απίθανες ανακατατάξεις στα ρόστερ και αλλαγές που κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί μέχρι τότε. Δεληκάρης στον Παναθηναϊκό, Δομάζος στην ΑΕΚ, Αντωνιάδης στον Ολυμπιακό, ουδείς ήταν σε θέση να διαχειριστεί τόσες αλλαγές ταυτόχρονα. Επρόκειτο για βόμβες μεγατόνων εκείνη την εποχή, κάθε περίπτωση κρύβει και μια ξεχωριστή ιστορία μέσα της, με απίθανα σενάρια, παρασκήνιο και προεκτάσεις για τα οποία θα μπορούσε να γραφεί ακόμη και βιβλίο.
Γεγονός είναι, ότι οι μεταγραφές και των τριών ποδοσφαιριστών, συγκλόνισαν το πανελλήνιο, με ατέρμονες συζητήσεις και σενάρια να κυκλοφορούν για τους λόγους που οδήγησαν την κάθε «σημαία» να αλλάξει στρατόπεδο. Μεταγραφές όπως του Αυστριακού Βάλτερ Βάγκνερ από τον Άρη στον Παναθηναϊκό, που υπό κανονικές συνθήκες θα απασχολούσαν τα ρεπορτάζ των μέσων της εποχής, πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες.
Οι τρεις του «ΠΟΚ», ήταν και τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του πολυπόθητου τίτλου. Πρώτη η απερχόμενη πρωταθλήτρια ΑΕΚ, με το Λουκά Μπάρλο στο τιμόνι και μια απίθανη ομάδα που είχε χτίσει ο Φάντρονκ, είχε απελευθερώσει ο «Τσικ» και καλείτο να τελειοποιήσει ο μεγάλος Πούσκας. Με τη μεταγραφή του Δομάζου, η ΑΕΚ διέθετε πλέον ένα τρομακτικό ρόστερ, αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από αστέρες: Μπάγεβιτς, Μαύρος, Βιέρα, Νικολάου, Τάσσος, Παπαϊωάννου, Νικολούδης, Τσάμης, Αρδίζογλου. Μοναδική αξιοσημείωτη απώλεια για την Ένωση, η φυγή του κεντρικού αμυντικού Στέφανου Θεοδωρίδη για τον Ολυμπιακό, που στο απίστευτο μεταγραφικό παζάρι της σεζόν πέρασε σε δεύτερο πλάνο.
Η ΑΕΚ έμοιαζε με οδοστρωτήρα, με μια καλοκουρδισμένη μηχανή παραγωγής γκολ, με τους ειδικούς να προβλέπουν ότι με το Δομάζο να σερβίρει και τους Μπάγεβιτς-Μαύρο να εκτελούν, θα μπορούσε ακόμη και να σπάσει το ρεκόρ των 100 γκολ στο πρωτάθλημα. Με την ΑΕΚ να διάγει την πιο χρυσή εποχή της ιστορίας της, οι δύο «αιώνιοι» δεν μπορούσαν να θεωρούνται παρά σε «μεταβατική» κατάσταση.
Ο μεν Ολυμπιακός μετά την αποχώρηση Γουλανδρή αντιμετώπιζε σοβαρότατα διοικητικά προβλήματα και αναζητούσε με κάθε τρόπο τον επόμενο πρόεδρο των τίτλων, ο δε Παναθηναϊκός ζούσε μια εποχή έντονου εσωτερικού πολέμου με δύο οικογένειες να μάχονται για τη διαδοχή του Αντώνη Μαντζεβελάκη: από τη μία η οικογένεια Βαρδινογιάννη, από την άλλη η οικογένεια Γιαννακόπουλου, κάθε μια με έναν εκ των αδελφών μπροστά.
Επί της ουσίας επρόκειτο για τη μάχη Γιώργου εναντίον Παύλου, με τον Καπετάνιο τελικά να επικρατεί και με το πέρας της σεζόν να αναλαμβάνει τη σύσταση και καθοδήγηση της νέας ΠΑΕ. Είναι μια κόντρα που δεν έπαψε ποτέ να υποβόσκει, παρά τις κατά καιρούς εκεχειρίες και έλαβε οριστικά τέλος όταν ο Γιάννης Βαρδινογιάννης αποφάσισε το ιστορικό άνοιγμα της ΠΑΕ στην «παναθηναϊκή κίνηση» του Ανδρέα Βγενόπουλου στην οποία μετείχε και η οικογένεια Γιαννακόπουλου. Αγωνιστικά, ο Παναθηναϊκός έχει εμπιστευθεί τις τύχες της ομάδας στον Πολωνό προφέσορ Κάζιμιρ Γκόρσκι, ο οποίος από το 1977 έχει προχωρήσει σε σταδιακή ανανέωση του ρόστερ, χωρίς να φείδεται ονομάτων και θυσιών.
Ο Παναθηναϊκός εκείνης της σεζόν, στήριζε πολλά στην ποδοσφαιρική ευφυία του Γιώργου Δεληκάρη, ο οποίος όμως δεν μπορούσε να αγωνιστεί σε επίσημο παιχνίδι του μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση της διετούς τιμωρίας του από τον Ολυμπιακό και σε μονάδες όπως ο Αλβαρέζ, ο Τερζανίδης, ο Καψής, ο Γονιός, ο Ελευθεράκης. Αυτή η παλιά φρουρά, μαζί με τους νεοφερμένους Βάγκνερ, Υφαντίδη, Ασλανίδη και Γκόμεζ, ήταν ουσιαστικά ο κορμός του «πρώτου Παναθηναϊκού» του Βαρδινογιάννη.
Ο Ολυμπιακός από την άλλη εντελώς ανανεωμένος, με Τόζα Βεσελίνοβιτς στον πάγκο, ο οποίος αδιαφορώντας για τις διοικητικές έριδες, είχε αποφασίσει να προωθήσει πάρα πολλούς νέους ποδοσφαιριστές και να βάλει τις βάσεις για μια πολύ ισχυρή ομάδα μελλοντικά. Ο συμπαθής Τόζα εν αντιθέσει με τις επιταγές του προέδρου του Ολυμπιακού, Ηρακλή Τσιτσάλη και του Λεωνίδα Θεοδωρακάκη, φέρνει στον Πειραιά νεαρούς όπως ο Χρήστος Αρβανίτης από τον Εθνικό, ο Τάκης Λεμονής από τον Αττικό, ο Πέτρος Μίχος από τον Παναιτωλικό, ο Γιώργος Κοκκολάκης από το Ρέθυμνο, ο Πέτρος Ξανθόπουλος από τη β’ ομάδα, με στόχο να πλαισιώσει ιερά τέρατα όπως ο Μιχάλης Κρητικόπουλος, ο Παναγιώτης Κελεσίδης, ο Χούλιο Λοσάντα, ο Πέτρος Καραβίτης ο Μάικ Γαλάκος, κ.ά.
Οι μεταγραφικές κινήσεις εκτός από τον εντυπωσιασμό με την «αρπαγή» Αντωνιάδη και την υπογραφή του Θεοδωρίδη, δεν θα αποβούν οι σωστές. Αποκτήθηκε ο Γερμανός Τόμας Ρόρμπαχ από τον Εθνικό και ο Ουρουγουανός Ράφαελ Περόνε από τη Νασιονάλ του Μοντεβιδέο, οι οποίοι για διαφορετικούς λόγους ο καθένας δεν κατορθώνουν να προσφέρουν όσο μπορούσαν στον Ολυμπιακό και ουσιαστικά είναι η δεύτερη κακή επιλογή δίδυμου ξένων από τον Βεσελίνοβιτς μετά τους Σπενς και Σόρενσεν της προηγούμενης σεζόν.
Πολύ κοντά στους τρεις των Αθηνών και με φιλοδοξίες και οι δύο μεγάλοι της Θεσσαλονίκης. Ο Άρης έχτιζε μια πολύ μεγάλη ομάδα εκμεταλλευόμενος μια πραγματικά αξιόλογη φουρνιά ποδοσφαιριστών, όπως ο Κούης, ο Βένος, ο Δράμπης, ο Σεμερτζίδης, ο Φοιρός, ο Ζήνδρος, παίκτες που ουσιαστικά ακόμη και σήμερα αποτελούν τεράστιες φυσιογνωμίες στην ιστορία του. Είναι η ίδια ομάδα που θα εξετάσουμε ενδελεχώς στο αφιέρωμα στο επόμενο πρωτάθλημα, εκείνη που έχασε τον τίτλο στο μπαράζ του Βόλου από τον Ολυμπιακό.
Ο ΠΑΟΚ τέλος, διατηρούσε ακόμη αρκετή από την αίγλη της καλύτερης ομάδας της ιστορίας του, εκείνης των αρχών της δεκαετίας του ’70, ήταν όμως φανερό ότι οι καλές μέρες ήταν πίσω. Ο Δικέφαλος είχε αρκετές απώλειες σε σχέση με την τεράστια ομάδα του Σάνον και του Λόραντ, αλλά διέθετε ακόμη ποδοσφαιριστές του διαμετρήματος του Κούδα, του Αποστολίδη, του Κερμανίδη, του Σαράφη, του Αναστασιάδη και του Γούναρη. Σε συνδυασμό με τους νεαρούς Αλαβάντα, Κωστίκο, Αλεξανδρίδη, Ορφανό και το Βραζιλιάνο Νέτο Γκουερίνο, κανείς δεν μπορούσε να τον βγάλει από την τελική εξίσωση.
Πράγματι, το πρωτάθλημα δικαίωσε τις προσδοκίες από την πρεμιέρα κιόλας. Κέρδισαν και οι πέντε, άλλος εντυπωσιακά όπως ο ΠΑΟΚ που φιλοδώρησε την άμυνα της Καβάλας με 4 γκολ, άλλος δύσκολα, όπως ο Άρης με το δύσκολο διπλό στη Ρόδο με 1-2, άλλος χορταστικά, όπως ο Ολυμπιακός στο ματς της ημέρας με τη Λάρισα στο κατάμεστο Καραϊσκάκης που έληξε με 4-3. ΑΕΚ και Παναθηναϊκός «διεκπεραίωσαν» κερδίζοντας με 2-0 Παναχαϊκή και Αιγάλεω αντίστοιχα.
Το πρωτάθλημα προχώρησε, πολύ γρήγορα έγινε σαφές ότι ο Παναθηναϊκός χωρίς το Δεληκάρη και κυρίως με την κόντρα Βαρδινογιάννη-Γιαννακόπουλου να μαίνεται, δεν ήταν δυνατόν να διεκδικήσει τον τίτλο. Ειδικά μετά τον αποκλεισμό από τη ρουμάνικη Άρτζες Πιτέστι στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με δύο ταπεινωτικές ήττες (3-0 στη Ρουμανία και 1-2 στη Λεωφόρο) τα αποδυτήρια έβραζαν. Η απουσία «παλιοσειρών» όπως ο Δομάζος και ο Αντωνιάδης έγινε περισσότερο αισθητή από ποτέ, το κλίμα για το Γκόρσκι στράβωσε από το Σεπτέμβρη κιόλας. Ο Πολωνός απολύθηκε πολύ γρήγορα και ο Παναθηναϊκός έβγαλε το πολύ δύσκολο υπόλοιπο της σεζόν αρχικά με τον Τάκη Παπουλίδη και κατόπιν με τη «σίγουρη» λύση του Λάκη Πετρόπουλου, ο οποίος κλήθηκε να σώσει ό,τι σωζόταν.
Την ίδια τύχη είχε και ο ΠΑΟΚ του πειράματος Έγκον Πίχατσεκ, ένας ΠΑΟΚ κουρασμένος, με σημάδια παρακμής και αναζήτησης ταυτότητας. Αποκλείστηκε από την ελβετική Σερβέτ με μια ανατροπή που πόνεσε πολύ στη Θεσσαλονίκη. Το καθαρό 2-0 της Τούμπας αποδείχτηκε φτωχό στη ρεβάνς, όπου οι Ελβετοί διέλυσαν με 4-0 τον ΠΑΟΚ σε ένα καταστροφικό τελευταίο τέταρτο του αγώνα. Από το 76’ που ο Χάμπεργκ ισοφάρισε το σκορ του πρώτου αγώνα, δεν υπήρχε ΠΑΟΚ στο γήπεδο, οι παίκτες πελαγοδρομούσαν, βοήθεια από τον πάγκο δεν ήρθε ποτέ και με δύο γκολ του Άντζελο Ελία στο 86’ και το 89’ η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.
Εκτός των δύο, αποκλείστηκε και ο Ολυμπιακός, οι ερυθρόλευκοι όμως πάλεψαν τους αγώνες με τη Λέφσκι. Ο Ολυμπιακός παρότι βρέθηκε πίσω στο σκορ χάρη στο γκολ του Τεοντόρ Μπαρζώφ (αργότερα ποδοσφαιριστή του Πανιωνίου και μεγάλου σπεσιαλίστα στα φάουλ) βρήκε τον τρόπο και ανέτρεψε την κατάσταση και με γκολ των Καλτσά και Κρητικόπουλου πήρε τη νίκη που του επέτρεψε να έχει ελπίδες στη ρεβάνς. Στη Σόφια λύγισε τελικά στην παράταση, πραγματοποιώντας μια εξαιρετική εμφάνιση σε ένα πολύ έντονο και σκληρό παιχνίδι με αποβολές εκατέρωθεν και πολύ εχθρική ατμόσφαιρα.
Η μοναδική που έκλεψε τις εντυπώσεις ήταν η ΑΕΚ. Η Ένωση είχε ξεκινήσει εντυπωσιακά με νίκες στα ντέρμπι με ΠΑΟΚ (3-2 στη Νέα Φιλαδέλφεια με δύο γκολ του Δομάζου και ένα του Μαύρου) και Ολυμπιακό (0-1 στο Καραϊσκάκης με γκολ του Μπάγεβιτς) είχε όμως την ατυχία να κληρωθεί στο (τότε) κύπελλο πρωταθλητριών με τη μεγάλη Πόρτο. Όλοι την είχαν χαμένη, κανείς δεν πίστευε ότι είχε ψήγμα ελπίδας, η ΑΕΚ όμως ήταν ισοπεδωτική και έδωσε μια μοναδική παράσταση στους οπαδούς της. Διέλυσε την Πόρτο με 6-1 σπάζοντας κάθε ρεκόρ, η νίκη της είναι μέχρι και σήμερα η μεγαλύτερη νίκη της ιστορίας της στο μετέπειτα Champions League.
Αφού ολοκληρώνει τη διαδικασία στην Πορτογαλία και προκρίνεται (προηγείται με γκολ του Μπάγεβιτς στο μισάωρο και στο δεύτερο ημίχρονο παρατάει το ματς με αποτέλεσμα ένα διόλου τιμητικό τελικό 4-1 με γκολ των Πορτογάλων στο τελευταίο δεκάλεπτο) έχει την κακή τύχη να πέσει πάνω στη Νότιγχαμ Φόρεστ του Μπράιαν Κλαφ και να αποκλειστεί με συνοπτικές διαδικασίες.
Ο Κλαφ με τον Τέηλορ έχουν δημιουργήσει μια απίστευτη ομάδα, την οποία αναδεικνύουν πρωταθλήτρια Αγγλίας ως νεοφώτιστη και κατόπιν αποκλείουν τη Λίβερπουλ στον πρώτο γύρο, προτού διαλύσουν και την ΑΕΚ με δύο νίκες. 1-2 στη Νέα Φιλαδέλφεια, 5-1 στο City Ground και τα πρώτα σύννεφα εμφανίζονται, αφού οι περισσότεροι ανέμεναν μια πορεία ανάλογη του ’77, όταν η ΑΕΚ έφτασε μια ανάσα από τον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Πρώτος υπεύθυνος θεωρήθηκε ο Πούσκας, ο οποίος ουδέποτε ήταν μετρ της τακτικής και αποδείχτηκε πολύ εύκολη λεία για το μεγάλο Κλαφ και τη Φόρεστ που αργότερα κατέκτησε και το τρόπαιο, σε ένα από τα ομορφότερα παραμύθια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Οι τριγμοί στην καρέκλα του Πούσκας έγιναν εντονότεροι μετά την εντός έδρας ισοπαλία με τον Άρη προς τα τέλη Οκτωβρίου και ουσιαστικά τότε δρομολογήθηκε η αποπομπή του, παρόλο που η ΑΕΚ ήταν πρώτη και αήττητη με 11 νίκες σε 12 παιχνίδια. Με Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ ουσιαστικά εκτός νυμφώνος από νωρίς, διεκδικητής του τίτλου ήταν ο εκπληκτικός Άρης και πολύ κοντά ο «αμαρτωλός» Ολυμπιακός. Γιατί αμαρτωλός; Διότι εκείνη τη σεζόν ξεκίνησε η ακατάσχετη συνομωσιολογία στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Χρονικά βρισκόμαστε περίπου στην παραμονή Χριστουγέννων, είναι 12η αγωνιστική και ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον Απόλλωνα Αθηνών. Η ελαφρά ταξιαρχία προηγείται με γκολ του Δοντά και ο Ολυμπιακός φτάνει στη νίκη με ανατροπή, χάρη σε δύο γκολ του Κατσαβάκη και του Κρητικόπουλου. Όλα καλά ουδέν το μεμπτόν θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς. Πλην όμως πριν το παιχνίδι έχει προηγηθεί καταγγελία του ποδοσφαιριστή του Απόλλωνα, Οικονόμου, ο οποίος κάνει λόγο για απόπειρα δωροδοκίας αντί του ποσού των 150 χιλιάδων δραχμών από άγνωστο που του συστήθηκε ως Χασάπης και δρούσε για λογαριασμό του Ολυμπιακού.
Ο Οικονόμου ισχυρίζεται στις αρχές ότι του προτάθηκε να παραχωρήσει πέναλτι εις βάρος του Απόλλωνα και το επόμενο πρωινό ακολουθεί τηλεφώνημα στο σπίτι του και άγνωστος καλεί τη σύζυγό του Σοφία, να ανοίξει την πόρτα. Έκπληκτη η γυναίκα του βρίσκει 70 χιλιάδες δραχμές στο πλατύσκαλο και κατόπιν επικοινωνίας με το σύζυγό της, τα παραδίδει στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής.
Ξεσπάει σάλος, ξεκινά ένα απίστευτο γαϊτανάκι καταθέσεων και καταγγελιών, ο Εμβαλωμένος (Πρόεδρος του Απόλλωνα Αθηνών) οδηγείται στη ΓΑΔΑ όπου καταθέτει για πλέον των τεσσάρων ωρών και εμπλέκει στα τηλεφωνήματα και του ποδοσφαιριστές του Απόλλωνα Βρεττό, Παντέλη και Παπαδημητρίου, οι οποίοι επίσης φέρονται να έχουν «προσεγγιστεί» από αγνώστους προκειμένου να έχουν μειωμένη απόδοση.
Ο Εμβαλωμένος, εμπλέκει και το διαιτητικό τρίο, παραθέτει και φωτογραφικό υλικό με το πρώτο γκολ του Μάκη Κατσαβάκη που προήλθε από αμφισβητούμενη θέση οφσάιτ και η υπόθεση ξεφεύγει. Ο επίσημος Ολυμπιακός αντιδρά οργισμένα, καταγγέλλει με τη σειρά του προσπάθεια προβοκάτσιας και παιχνίδια στην πλάτη του συλλόγου και η ΕΠΟ παραπέμπει το ζήτημα στη δικαιοσύνη.
Στο μεταξύ το πρωτάθλημα δεν ήταν δυνατόν να διακοπεί, ο Ολυμπιακός παραμένει στο «κόλπο» αλλά είναι φανερό ότι έχει επηρεαστεί, οι περισσότερες νίκες του είναι δύσκολες και στο γκολ. Οδεύοντας προς την επεισοδιακή 23η αγωνιστική, ο μεγάλος Άρης οδηγεί την κούρσα μόνος πρώτος με 17 νίκες, 4 ισοπαλίες και μόλις δύο ήττες. Ο Άρης έχει τρομερή παραγωγικότητα και στην άμυνα και στην επίθεση με 45-14 γκολ και έχει μόλις κερδίσει και την ΑΕΚ στο μεγάλο ντέρμπι του Χαριλάου.
Το τελικό 2-1 με γκολ του Πάλλα και του Σεμερτζίδη κόστισε στον Φέρενς Πούσκας τη δουλειά του και εκείνο το μεσημέρι της 11ης Μαρτίου του 1979, είναι η τελευταία φορά που ο μεγάλος «Πάντσο» συνδέεται άμεσα με το ελληνικό ποδόσφαιρο. Έχει ξεκινήσει να γίνεται κατανοητό, ότι ο Άρης δεν είναι απλώς μια «έκπληξη μερικών αγωνιστικών» όπως τον παρουσίαζαν οι ειδικοί, αλλά σοβαρότατος υποψήφιος για τίτλο.
Την ίδια ημέρα που ο Άρης γίνεται το φαβορί για τον τίτλο, ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον κραταιό ΠΑΣ Γιάννενα των λατινοαμερικανών ζογκλέρ. Ξεσπά νέος σάλος, ο τερματοφύλακας του ΠΑΣ, Εντοάρντο Λίσα, καταγγέλλει απόπειρα δωροδοκίας από γνωστό του πρόσωπο με το όνομα «Γιώργος» από την Αθήνα, ο οποίος του πρότεινε 300 χιλιάδες δραχμές προκειμένου να έχει μειωμένη απόδοση στον αγώνα με τον Ολυμπιακό.
Ο Αργεντίνος τερματοφύλακας ενημερώνει άμεσα τη διοίκηση της ομάδας και την Ασφάλεια Ιωαννίνων με αποτέλεσμα, στο δεύτερο τηλεφώνημα του «Γιώργου» η συνομιλία να καταγραφεί και να σταλεί ως αποδεικτικό στοιχείο στον αρμόδιο Εισαγγελέα. Το ματς δείχνει τινάχθηκε στον αέρα πριν καν ξεκινήσει, αλλά τελικά θα διεξαχθεί κανονικά.
Ο Ολυμπιακός κερδίζει πολύ δύσκολα τον ΠΑΣ με 1-0, με τους Γιαννιώτες να έχουν πολλά παράπονα από τη διαιτησία του Γρίπα και τον αρχηγό της ομάδας Κοντογεωργάκη να ομολογεί μετά το τέλος του αγώνα, ότι εκείνος και οι συμπαίκτες του είχαν μια δικαιολογημένη νευρικότητα εξ αιτίας της υπόθεσης Λίσα. Ο τερματοφύλακας δεν έπαιξε στο ματς, η καταγγελία του όμως φέρνει χιονοστιβάδα εξελίξεων.
Ο Ολυμπιακός καταγγέλλει στις Αρχές την προβοκάτσια και διατάσσεται άμεσα προανακριτική εξέταση. Ο ΠΑΣ εκδίδει ανακοίνωση συμπαράστασης στον Ολυμπιακό και διαγράφει το Λίσα από την ομάδα, με τη διαδικασία εν εξελίξει. Στον Εισαγγελέα θα ειπωθούν απίστευτα πράγματα, ο Λίσα αποκαλύπτει την ταυτότητα του περίφημου «Γιώργου» και εμμέσως πλην σαφώς παραδέχεται τουλάχιστον ακόμη 5 περιπτώσεις όπου του προτάθηκε να έχει μειωμένη απόδοση. Οι καταγγελίες αφορούν εκτός από τον Ολυμπιακό, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ και την Παναχαϊκή.
Η δίκη αναβάλλεται για τον Ιούνιο, το δικαστήριο κρίνει ότι χρειάζεται πλήρης απομαγνητοφώνηση των συνομιλιών από ειδικούς διερμηνείς που γνωρίζουν άριστα και την ισπανική, αλλά και την ποδοσφαιρική αργκό. Στην υπόθεση εμπλέκεται και ο προπονητής Γκομέζ Ντε Φαρία, που κατηγορείται μαζί με το Λίσα βάσει του Ν.75/1975 περί δωροδοκίας για 4 περιπτώσεις αγώνων του πρωταθλήματος, εκτός εκείνου με τον Ολυμπιακό το Μάρτιο στο Καραϊσκάκης.
Ο Ντε Φαρία, φερόταν να έχει πλησιάσει ποδοσφαιριστές του ΠΑΣ προκειμένου να έχουν μειωμένη απόδοση στο εντός έδρας παιχνίδι του ΠΑΣ με την ΑΕΚ, ενώ ο «Γιώργος» αποδεικνύεται ότι είναι ένας υψηλόσωμος και «σκοτεινός» τύπος από το Χαϊδάρι, που πολύ γρήγορα καταθέτει στον ανακριτή τα πάντα σχετικά με το περίφημο τηλεφώνημα.
ΑΕΚ και Ολυμπιακός αλληλοκατηγορούνται με βαρύτατους χαρακτηρισμούς και ευθείες κατηγορίες για αλλοίωση πρωταθλήματος, σε μια άνευ προηγουμένου κόντρα σε παραγοντικό επίπεδο. Ο ΠΑΟΚ τηρεί σιγή ιχθύος για το αμαρτωλό δικό του ματς με τον ΠΑΣ, το οποίο κέρδισε με το ύποπτο 4-5, αλλά καθότι πέμπτος στη βαθμολογία και εκτός στόχων, η δική του εμπλοκή περνάει σε δεύτερη μοίρα και δεν απασχολεί τα πρωτοσέλιδα.
Η καχυποψία σε κάθε παιχνίδι του πρωταθλήματος έχει χτυπήσει κόκκινα, ο κόσμος είναι καχύποπτος ακόμα και στα φαινομενικά «φυσιολογικά» αποτελέσματα. Η Κυβέρνηση που μέχρι πρότινος έμοιαζε αμέτοχη, προσθέτει στον περίφημο νόμο 879 και την πλήρη διαγραφή των χρεών των σωματείων με ειδική ρύθμιση, προκειμένου να ξεκινήσουν όλα από το μηδέν. Όλα κρέμονταν σε μια κλωστή.
Έχει τεθεί επί τάπητος ακόμα και διακοπή του πρωταθλήματος, η δυσωδία ήταν τόσο μεγάλη που υπήρχαν σοβαροί φόβοι για τρομερές αντιδράσεις των φιλάθλων ακόμη και για βιαιοπραγίες εις βάρος των ποδοσφαιριστών. Ο Άρης που είναι το φαβορί λυγίζει από το άγχος κάνοντας τρεις κολλητές ήττες και η υπόθεση τίτλος αφορά πλέον τους αλληλοκατηγρούμενους ΑΕΚ και Ολυμπιακό.
20 Μαΐου του 1979, την 32η αγωνιστική, ο Ολυμπιακός προηγείται μόλις με έναν βαθμό της ΑΕΚ και ταξιδεύει στη Ρόδο, ενώ η ΑΕΚ δοκιμάζεται στη Λάρισα. Δύσκολα παιχνίδια και τα δύο, με την ΑΕΚ να δραπετεύει από τον κάμπο χάρη σε ένα γκολ του Τάκη Νικολούδη πριν κλείσει το πρώτο μισάωρο. Στο άλλο παιχνίδι, στο νησί των σμαραγδιών, ξανά αίμα και άμμος.
Το παιχνίδι στη Ρόδο είναι απίστευτο, ο Ολυμπιακός 23 λεπτά πριν τη λήξη χάνει με 3-1 από την τοπική ομάδα, αλλά με ένα απίστευτο ντεμαράζ το γυρίζει σε 3-4. Ακολουθεί μακελειό. Διοίκηση και κόσμος της Ρόδου, βράζουν με το διαιτητή Ζλατάνο, ενώ μετά το παιχνίδι ο τερματοφύλακας της Ρόδου Δοξάκης, καταγγέλλει νέα απόπειρα δωροδοκίας κατονομάζοντας το Λεωνίδα Θεοδωρακάκη ως αυτουργό και εμπλέκοντας το Σάββα Θεοδωρίδη ο οποίος φέρεται να απείλησε τους Ροδίτες πως εάν δεν κάτσουν να χάσουν από τον Ολυμπιακό, θα τους ρίξει στη Β’ Εθνική και θα τους εξαφανίσει.
Πανδαιμόνιο, παραιτείται σύσσωμο το ΔΣ των Δωδεκανήσιων, με τον Πρόεδρο Λαμπάδη να κατηγορεί το Ζλατάνο «στημένο» και να χαρακτηρίζει ορισμένους από τους ποδοσφαιριστές της ομάδας «πουλημένους». Η ΑΕΚ καταθέτει μηνυτήρια αναφορά, ο Ολυμπιακός απαντά με αντιμήνυση και η ΓΓΑ απειλεί ότι θα διακόψει το πρωτάθλημα επ’ αόριστον και θα υποβιβάσει όλες (!) τις ομάδες στη Β΄ Εθνική.
Οι φίλαθλοι παρακολουθούν εμβρόντητοι τα όσα απίστευτα διαδραματίζονται και απαιτούν λύσεις εδώ και τώρα από την Πολιτεία, εναποθέτοντας τις ελπίδες τους στο νέο νόμο και τη δημιουργία νέου πλαισίου με τις Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες να αντικαθιστούν τα αμαρτωλά σωματεία. Την επόμενη αγωνιστική, με τις υποθέσεις Οικονόμου, Λίσα και το ματς της Ρόδου να εκκρεμοδικούν, Ολυμπιακός και ΑΕΚ συνεχίζουν με εμφατικές εντός έδρας νίκες: 5-0 ο Ολυμπιακός τον Πανσερραϊκό, 7-0 η ΑΕΚ την Καβάλα.
Το πρωτάθλημα θα κριθεί στο νήμα, τα πάντα την τελευταία αγωνιστική. Η ΑΕΚ υποδέχεται στην φαινομενικά πιο εύκολη αποστολή τον αποδιοργανωμένο ΠΑΣ στη Νέα Φιλαδέλφεια και ο Ολυμπιακός ταξιδεύει στην Κρήτη να παίξει ένα πρωτάθλημα κόντρα στον ΟΦΗ. Ο ΠΑΣ είναι σε κατάσταση αποσύνθεσης λόγω της υπόθεσης Λίσα και χάνει 7-2 στη Φιλαδέλφεια και όλο το ενδιαφέρον στρέφεται στην Κρήτη, στο Γεντί Κουλέ.
Το ματς πριν καν ξεκινήσει έχει τιναχτεί στον αέρα. Ορίζεται να το διαιτητεύσει ο Παμπορίδης, για τον οποίο υπάρχει ήδη καταγγελία του Ολυμπιακού από το παιχνίδι Ηρακλή–ΑΕΚ στο Καυταντζόγλειο. Το Γεντί Κουλέ ασφυκτικά γεμάτο, ίσως δεν έχει ξαναμπεί τόσος κόσμος στο συγκεκριμένο γήπεδο. Υπήρχαν τουλάχιστον 3-4 χιλιάδες υπεράριθμοι φίλαθλοι στο γήπεδο, μάρτυρες ενός συγκλονιστικού ματς.
Ο ΟΦΗ στο 65’ προηγείται με 3-1 στο 65’, με το δεύτερο γκολ του Παπαδόπουλου να είναι οφσάιντ. Ο Ολυμπιακός κυνηγάει λυσσασμένα, μειώνει στο 70’ με κοντινή κεφαλιά του Αντωνιάδη και τρία λεπτά αργότερα με αριστοτεχνική εκτέλεση φάουλ του Περόνε ισοφαρίζει. Ακολουθεί ένα απίστευτο τελευταίο εικοσάλεπτο μαζί με τις καθυστερήσεις, με τον Ολυμπιακό να έχει κατασκηνώσει στα καρέ του ΟΦΗ. Οι φάσεις είναι αλλεπάλληλες, η μπάλα όμως δεν μπαίνει.
Το τελικό 3-3 βρίσκει το Σάββα Θεοδωρίδη να εισβάλλει στον αγωνιστικό χώρο, να διαμαρτύρεται και να προπηλακίζει τον Παμπορίδη με τον οποίο ούτως ή άλλως βράζει όλος ο Ολυμπιακός. Η τελική έκβαση του πρωταθλήματος είναι απίστευτη, Ολυμπιακός και ΑΕΚ ισοβαθμούν στην πρώτη θέση με 56 βαθμούς ο καθένας. Το πρωτάθλημα δεν έχει πρωταθλητή γιατί δεν υπήρχε κανονισμός να προβλέπει τι γίνεται στις ισοβαθμίες.
Στα μεταξύ τους παιχνίδια, η ΑΕΚ είχε κερδίσει στο Καραϊσκάκης με 1-0 και το παιχνίδι στη Φιλαδέλφεια έληξε ισόπαλο χωρίς σκορ, ενώ είχε και 90-30 γκολ, έναντι 63-27 του Ολυμπιακού. Δεν υφίστατο όμως κανονισμός να σφραγίσει έστω αυτήν τη διαφορά και γι’ αυτό αποφασίστηκε η λύση του μπαράζ. Όλα σε ένα ματς, όλα σε έναν «τελικό».
Ο Ολυμπιακός δεν το συζητά καν, πνέει μένεα κατά της ΑΕΚ, καταγγέλλει την ΚΕΔ, κατηγορεί ευθέως τις μισές ομάδες του πρωταθλήματος για προβοκάτσια και την ΑΕΚ για αλλοίωση του πρωταθλήματος. Η ΑΕΚ από την άλλη, κατηγορεί την ΕΠΟ και τη δικαιοσύνη για βραδύτητα στην εξέταση των υποθέσεων Λίσα και Οικονόμου και ξιφουλκεί κατά του Ολυμπιακού σχετικά με την απόσυρση της καταγγελίας Δοξάκη για το ματς της Ρόδου. Το μπαράζ του Ιουνίου του 1979 δεν θα γίνει ποτέ. Ο Ολυμπιακός αποσύρθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κατάφωρη αδικία που υπέστη, η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα άνευ αγώνος, λόγω της μη παρουσίας του αντιπάλου στο γήπεδο.
Όλες οι υποθέσεις και οι καταγγελίες για απόπειρες δωροδοκίας μπήκαν στο αρχείο, όλες αποδείχτηκαν αβάσιμες. Κανείς δεν τις «γρατζούνισε» ξανά, αφού με πολιτική βούληση δόθηκε τέλος και επιλέχθηκε ο άγραφος πίνακας για την επόμενη σεζόν, την πρώτη «πλήρη» σεζόν του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Το πρωτάθλημα και πάλι επρόκειτο να κριθεί σε μπαράζ, στο θρυλικό μπαράζ του Βόλου. Αυτή όμως είναι μια άλλη ιστορία…
