Έχετε ονειρευτεί ποτέ ότι είστε η σταχτοπούτα και αν χτυπήσει το ρολόι μεσάνυχτα θα πρέπει να φύγετε τρέχοντας με κίνδυνο να χαθεί το γοβάκι; Έστω κι αν στη σύγχρονη εποχή, έξαλλο το κίνημα του φεμινισμού θα εξέφραζε την αντίθεσή του στο γοβάκι και θα πρότεινε ένα άλλο παπούτσι, το οποίο δεν ενισχύει το στερεότυπο του πώς πρέπει να είναι μια γυναίκα. Βασικά, θα εξέφραζε την αντίθεσή του σε όλο το παραμύθι, όπως και στα περισσότερα παραμύθια, αλλά ας μην ανοίξουμε τώρα αυτή τη συζήτηση.
Αλλά γιατί να πάει η κοκκινοσκουφίτσα στη γιαγιά και όχι ο αδερφός της; Αλλά ας μην ανοίξουμε τη συζήτηση…
Αλλά γιατί να περιμένει η χιονάτη τον πρίγκιπα και όχι ο πρίγκιπας να ξυπνήσει από το φιλί της χιονάτης; Ή ενός νάνου, μην είμαστε στενόμυαλοι! Αλλά ας μην ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση.
Στις 6π.μ., λοιπόν, χτυπάνε οι καμπάνες. Που αν είχε τόσο χρόνο η σταχτοπούτα, συγχωρείστε μας, αλλά το παραμύθι δε θα ήταν παιδικό! Ούτε γοβάκι θα έχανε, ούτε θα την έψαχνε ο πρίγκιπας την επόμενη μέρα σε όλο το βασίλειό του. Βασικά, πιθανότατα να μην την έψαχνε ποτέ ξανά, οπότε ευτυχώς κάτι παραπάνω ήξερε η νεράιδα που έβαλε χρονικό όριο στις δώδεκα. Σαν κι εμάς καλή ώρα! 12, λοιπόν και ό,τι προλάβουμε απόψε! Τουλάχιστον από τη μουσική, η οποία από αύριο απαγορεύεται, παρότι τα εστιατόρια και τα μπαρ θα μπορούν να είναι ανοικτά, με καθήμενους και περιορισμό ατόμων στα έξι. Βέβαια, το μπαρ χωρίς μουσική μοιάζει λίγο με νυχάδικο που δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει μανό ή με μονόδρομο στον οποίο δεν πάει ανάποδα μηχανάκι, αλλά τα αστεία για τη μουσική τα εξαντλήσαμε πέρυσι!
Εκείνα που μοιάζουν ανεξάντλητα αυτή τη στιγμή είναι τα αστεία για τα γήπεδα. Παραμένει το 10%, παραμένει το 1.000 άτομα πλαφόν, εφαρμόζεται από αύριο και ας κόψει το λαιμό του ο Παναθηναϊκός π.χ. που έχει αγώνα. Ή ας κολλήσουν ένας-δύο ακόμα για να αναβληθεί. Προς Θεού, δηλαδή, όλα η κυβέρνηση πρέπει να σας τα προτείνει; Και, ναι, τα πράγματα είναι δύσκολα. Και, ναι, ενδεχομένως σε λίγο να μην υπάρχουν καν επαρκώς στελεχωμένες ομάδες για να διεξάγονται ματς. Και, ναι, πλέον όποιος δεν έχει covid νιώθει σαν εκείνον τον μονόδρομο που λέγαμε στον οποίο δεν πάει ανάποδα μηχανάκι και, ναι, προέχει η υγεία και η ασφάλεια όλων, όμως η απολυτότητα με την οποία επιμένει να αντιμετωπίζει τον αθλητισμό η κυβέρνηση, προκαλεί απορίες. Ακόμα και στην εστίαση δόθηκε το παράθυρο για το ρεβεγιόν, ώστε να μην υπάρξουν μαζικές ακυρώσεις, αλλά στον αθλητισμό δε χωράει κανένα «αλλά». Ποτέ δε χώρεσε. Από την πρώτη στιγμή της Πανδημίας. Το ίδιο και τώρα.
10% με πλαφόν χίλια άτομα. Όσα περίπου θα δεις να περιμένουν έξω από ουρές στα ΑΤΜ σήμερα ή όσα στριμώχνονται καθημερινά στα ΜΜΕ. Αλλά ας μην πάμε εκεί, γιατί καταντάει λαϊκισμός.
Ας καθίσουμε με αγωνία να περιμένουμε ανά μία ώρα τις διαρροές για το πόσα κρούσματα περιμένουμε σήμερα. Και στο τέλος κάθε ενημέρωσης ας έχει και ένα προσεχώς. «Δείτε αύριο! Τριπλασιάζεται ο αριθμός των κρουσμάτων, βάσει των λυμάτων»…
Πού κάτι πρέπει να γίνεται με αυτά τα λύματα το καλοκαίρι και μάλλον κανείς δεν τα μετράει. Αλλά ας μην πάμε εκεί.
Μαζί με τη μετάλλαξη «Όμικρον», η οποία προελαύνει, προελαύνουν και οι απορίες μας…
$ Επιτρέπεται η Γλυκερία να κοιτάζει με χίλια μάτια ή πρέπει να περιοριστεί στις εκατό καρδιές;
# Οι χίλιες και μία νύχτες είναι υπεράριθμες;
√ Η μία εικόνα μπορεί να είναι χίλιες λέξεις ή πρέπει να κόψει κάτι;
∞ Αν τώρα πούμε σε κάποιον χίλια χρόνια θα ζήσεις, θα τιμωρηθούμε με πρόστιμο;
** Οι είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε 1013, θα αφήσουν κάποιους έξω για να πάνε γήπεδο;
@ Τα χίλια περιστέρια μάθαμε αν επιτρέπεται να πετάνε όλα μαζί;
© Όποιος νιώθει χίλια κομμάτια μπορεί να μπει σε γήπεδο ή θα προκαλέσει συνωστισμό;
** Το 1984 μπορεί να πωλείται ακόμα στα βιβλιοπωλεία;
$ Αν κάποιος που κατηγορείται ότι έχει χίλια πρόσωπα πάει σε γήπεδο, έχουμε sold out;
@ Το κλασικό Χίλια Χείλια στη Λάρισα μετονομάστηκε σε 999 χείλια;
# Όταν λες σε κάποιον ότι τον πας με τα χίλια, μπορεί να πιαστεί ως πρόσκληση σε επανάσταση;
© Τώρα που μπήκε στη ζωή μας το χίλια, μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι το άλλο καλύτερα να το λέμε τα χείλη;
(αλλά ας μην πάμε εκεί)
