MENU

Η πρόκριση αλλά κυρίως η πολύ καλή εικόνα της εθνικής νεανίδων είναι η απόδειξη ενός και μόνο πράγματος. Όταν οι αθλήτριες βρίσκουν χρόνο συμμετοχής μπορούν να βελτιωθούν και να έχουν πραγματική εξέλιξη από αυτές ακόμα τις ηλικίες. Βασικά «γρανάζια» της εθνικής Κ19 ήταν η Ανθούλη, η Γράβαρη, η Αλλαγιάνη και η Τάνη. Όλες τους μας είναι ήδη γνωστές από την παρουσία τους στη Volley League και μάλιστα όχι ως αναλώσιμες αλλά ως σημαντικές μονάδες στις ομάδες τους.

Για να μην αδικούμε και τις υπόλοιπες αθλήτριες όμως, υπήρχαν πολλές παίκτριες του Ανέστη Γιαννακόπουλο με σημαντική παρουσία ακόμα και αν δεν αγωνίζονται στη Volley League. Ο Ναύαρχος Βότσης, η ΧΑΝΘ, το Αιγάλεω, η Καβάλα, ο Απόλλων Πάτρας, οι Πάνθηρες Κοζάνης, ο Φιλαθλητικός Λαρισαϊκός είναι ομάδες που παρήγαγαν αθλήτριες της εθνικής νεανίδων. Βεβαίως και η Θέτιδα, το Μαρκόπουλο, ο Ολυμπιακός και ο Άρης έστειλαν παίκτριες του αλλά είναι πραγματικότητα πως το μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής στις ομάδες του τον είχαν όσες κοπέλες αγωνίζονταν τουλάχιστον στην Pre League.

Το φαινόμενο Ανθούλη το έχουμε εξετάσει πολλάκις. Έκτος του ότι σωματικά υπερέχει εντυπωσιακά από τις συνομήλικες συναθλήτριές της είναι επιπλέον και ιδιαίτερα ώριμη. Αθλήτριες, όμως, όπως η Γράβαρη, η Κωτσαρά, η Αλλαγιάνη, η Τάνη και η Συριστατίδη είναι μια άλλη υπόθεση. Δε μιλάμε για μοναδικά φαινόμενα όπως η δίμετρη Ανθούλη αλλά μιλάμε για ταλαντούχες αθλήτριες που χρειάζονται δουλειά και παιχνίδια ώστε να ξεχωρίσουν. Προφανώς αν δεν τις είχαν εμπιστευτεί οι ομάδες τους, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο, δε θα είχαν την ίδια εξέλιξη.

Αναφερόμαστε κατά βάση στις αθλήτριες της Volley League καθώς οι παραστάσεις και ο ανταγωνισμός που αντιμετωπίζουν είναι σαφώς μεγαλύτερος από ότι στην Pre League. Σίγουρα παίζοντας, ακόμα και σε χαμηλότερες κατηγορίες, υπάρχει εξέλιξη και μαζί έρχεται και η ωριμότητα με την εμπειρία. Όταν, όμως, μαζί υπάρχει και η πίεση και το βάρος του να έχεις βασικό ρόλο στην ομάδα σου, κάτι που βλέπουμε σε μεγάλο βαθμό στην ομάδα του Μαρκόπουλου με τις νεαρές αθλήτριες, η εξέλιξη είναι σαφώς πιο άμεση και ουσιαστική.

Ένας από τους μεγαλύτερους αντιπάλους που είχε να αντιμετωπίσει η Ελλάδα σε αυτή την προκριματική διαδικασία ήταν η Γαλλία. Πέρα από το ταλέντο της ομάδας του Φαμπρίς Βιάλ υπήρχαν και πολλές αθλήτριες με ενεργό ρόλο στις ομάδες τους είτε στη Γαλλία είτε σε αμερικανικά κολλέγια. Παρόλα αυτά αποδείχθηκε πως το υλικό της Ελλάδας δεν έχει να ζηλέψει πολλά από μια τέτοια αντίπαλο.

Σαφώς και δεν είναι εφικτό να γεμίσουν οι ομάδες με 19χρονες στο βασικό σχήμα. Ωστόσο, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα, αξίζουν τις ευκαιρίες τους. Όχι μόνο έχουμε νεαρές ταλαντούχες αθλήτριες αλλά παράλληλα και έτοιμες. Σίγουρα η αναζήτηση ξένων είναι δελεαστική και πολλές φορές μπορεί να κάνει τη διαφορά. Όταν, όμως, δεν υπάρχουν ανάλογα μπάτζετ και η αναζήτηση των ξένων γίνεται με βάση βίντεο και στατιστικών τότε ίσως η επιλογή κάποιων από αυτών των νεαρών να είναι η λύση στο πρόβλημα. Αλλιώς το ελληνικό βόλεϊ θα παραμείνει στάσιμο τόσο στις γυναίκες όσο και στους άντρες.

Ακτίδα φωτός η νέα γενιά
EVENTS