Ο Παναθηναϊκός δείχνει πως έχει αφήσει πίσω για τα καλά την ήττα του στο Σούπερ Καπ και έχει βρει πατήματα. Η νίκη επί του ΖΑΟΝ ήταν από αυτές που ολίγον τι γραφικά χαρακτηρίζουμε ως… επαγγελματική καθώς οι «πράσινες» είχαν τον πρώτο λόγο και μόνο από δική τους χαλάρωση η διαφορά μειώθηκε στο φινάλε τόσο του πρώτου όσο και του δεύτερου σετ.
Είναι χαρακτηριστικό πως ο Κιαπίνι δεν δοκίμασε πολλά και διάφορα σχήματα. Πείραξε την εξάδα του μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις και δεν προχώρησε σε ροτέισον ακόμα και όταν οι συνθήκες το επέτρεπαν. Αυτό μπορεί πολύ εύκολα να εξηγηθεί καθώς ο Ιταλός κόουτς θέλει να αφήσει την ομάδα του να βρει χημεία χωρίς να μπερδεύει τις αθλήτριές του με πολλά σχήματα και κυρίως θέλει να τις αφήσει να βρουν ρυθμό και αυτοπεποίθηση.
Εκεί άλλωστε ακούγονται και τα… καμπανάκια. Πολύ εύκολα ο Κιαπίνι θα μπορούσε να αλλάξει τη διαγώνιά του καθώς η Ορβόσοβα έμεινε στα πολύ ρηχά κυρίως στο πρώτο σετ. Εκεί θα μπορούσε να παρέμβει βάζοντας είτε την Γκρέκα είτε ακόμα και την Κυπαρίσση που μπορεί να καλύψει και αυτό το κενό. Ωστόσο εφόσον η ομάδα του κρατούσε το προβάδισμα και έβρισκε σκορ είτε από τα άκρα είτε από το κέντρο άφησε την Τσέχα μέχρι να καταφέρει από μόνη της να βρει τις λύσεις. Μπορεί να βελτιώθηκε από ένα σημείο και έπειτα αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται σε κακό… φεγγάρι κάτι που επείγει να «διορθωθεί» καθώς ο Παναθηναϊκός αποδυναμώνεται σημαντικά όσο η διαγώνιά του δε βρίσκει λύσεις.
Ο ΖΑΟΝ είναι μια ομάδα με ποιότητα και καλό ρόστερ και το 0-3 κάθε άλλο παρά εύκολο και αναμενόμενο ήταν. Και το γεγονός ότι το τριφύλλι έκανε μόλις 10 λάθη, λιγότερα από τα σε σχέση με τον ΖΑΟΝ, είναι ένα πολύτιμο στοιχείο όπως πολύτιμο είναι και το ότι κυριαρχεί πάνω στο φιλέ. Ο Παναθηναϊκός βρήκε πόντους από μπλοκ από επτά διαφορετικές αθλήτριες κάτι που σημαίνει ότι κάθε περιστροφή μπορεί να είναι δυναμική σε αυτό τον τομέα όποιες παίκτριες και αν βρίσκονται στη μπροστά ζώνη. Και αυτό είναι ένα βασικό λιθαράκι στην αλυσίδα μπλοκ-άμυνα.
Είναι κέρδος για τον Κιαπίνι πως οι περισσότερες από τις καινούργιες αθλήτριες της ομάδας έχουν προσαρμοστεί σχεδόν πλήρως στο παιχνίδι του και σε αυτό έπαιξε ρόλο το ότι ο βασικός κορμός διατηρήθηκε από την ομάδα της περασμένης σεζόν. Όπως είναι λογικό, βέβαια, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο δε γίνεται μια ομάδα να είναι στο 100% της ετοιμότητάς της και σαφώς και οι παίκτριες δεν μπορούν να είναι στο πικ τους. Αυτό ενδεχομένως να αφήνει σημάδια αισιοδοξίας καθώς τα κρίσιμα απέχουν ακόμα αρκετά και τα καμπανάκια πολύ πιθανώς να έχουν λειτουργήσει ωφέλημα ως τότε.
