Κάπου εδώ, ας μπει ένα φρένο. Στην αρχή είχε μια αξία, αλλά πλέον αρχίζει και γίνεται κουραστικό. Για τους αντιπάλους της ΑΕΚ βέβαια. Γιατί ο κόσμος της, δεν σταματά, όποια ώρα, όποια μέρα κι αν κληθεί να αγωνιστεί η αρμάδα του Νίκολιτς, να απολαμβάνει αυτό το απίθανο ποδοσφαιρικό θέαμα. Αυτό που συμβαίνει στα ματς της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, είναι εξωπραγματικό. Απίθανο, μυθικό, φοβερό και τρομερό. Αυτή δεν είναι ποδοσφαιρική ομάδα, είναι «μηχανή» που παράγει φάσεις και γκολ. Είναι τρομοκράτες που κάνουν τον αντίπαλο να μην ξέρει από που του έρχονται.
Απέναντι στον άμοιρο Παναιτωλικό, η ΑΕΚ παρουσίασε την καλύτερη εφετινή εμφάνιση της. Τόσο πλήρης, τόσο πειστική, τόσο ξεκάθαρα κυριαρχική, τόσο απόλυτη σε όλες τις γραμμές της. Ειδικά στο πρώτο 45λεπτο, αλλά συνολικά σε όλη την διάρκεια της αναμέτρησης, η Ενωση ήταν χάρμα ιδέσθαι. Μια ομάδα που έκανε ό,τι ήθελε μέσα στο γήπεδο, επικράτησε με 5-0 και το σκορ φαντάζει πολύ φτωχό για να αποτυπώσει την διαφορά δυναμικότητας που υπήρχε και το εύρος των γκολ που μπορούσε να σημειώσει.
Ανατριχίλα
Οι αριθμοί είναι σχεδόν ανατριχιαστικοί. Σε επτά παιχνίδια εντός της Νέας Φιλαδέλφειας, περιλαμβανομένων δύο ευρωπαϊκών για την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, η ΑΕΚ έχει πετύχει 30 γκολ. Δεν διαβάζεται λάθος, το γράφω και ολογράφως για να μην μπερδεύεται κανείς. 30 γκολ σε επτά παιχνίδια. Μέσος όρος πάνω από τέσσερα γκολ, για την ακρίβεια 4,3 ανά παιχνίδι. Τι κάνουν οι άνθρωποι; Ποια μαγική αύρα είναι αυτή που υπάρχει πάνω από τα Φιλαδέλφεια και κάνει την ΑΕΚ να φαντάζει ανίκητη, εκτός πιθανότητας αντίδρασης από κάθε αντίπαλο.
Βέβαια, οι αριθμοί δεν είναι μόνο κολακευτικοί για την τρέχουσα σεζόν και όσα απίθανα κάνουν τα παιδιά του Νίκολιτς. Στο ματς με τον Παναιτωλικό η ΑΕΚ ισοφάρισε ρεκόρ 31 διαδοχικούς αγώνες πρωταθλήματος χωρίς ήττα! Που να το πεις, πως να το μεταφέρεις και να σε πιστέψουν. 31 συνεχόμενα παιχνίδια, μέσα σε αυτά πολλά ντέρμπι και μεγάλα ματς, που πάντα έχουν την ΑΕΚ να φεύγει από το γήπεδο πανηγυρίζοντας ή με ψηλά το κεφάλι. Με τη νέα νίκη επί του Παναιτωλικού, η ΑΕΚ ισοφάρισε δύο μυθικά ρεκόρ που κρατούσαν από το ένδοξο παρελθόν της.
Η ΑΕΚ είχε ξανά 31 ματς αήττητη στο πρωτάθλημα τις περιόδους 1977-78 και 1992-93. Την πρώτη φορά, η Ένωση έφτασε στην κορυφή με προπονητή τον Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι, ενώ τη δεύτερη ολοκλήρωσε αήττητη τις τελευταίες 15 αγωνιστικές της σεζόν 1991-92 και τις πρώτες 16 της περιόδου 1992-93. Μαντέψτε ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής και στις τρεις αυτές σεζόν. Η ΑΕΚ κατέκτησε τρία πρωταθλήματα! Καλομελέτα κι έρχεται και το επόμενο, για μια ομάδα που δεν την αποτελούν ποδοσφαιριστές, αλλά «τρομοκράτες».
Άλλο επίπεδο
Που να αρχίσεις και που να τελειώσεις σε αυτό το ματς. Να πεις για τον υπερηχητικό Βιτάλις; Εκοβε κι έραβε με φοβερή μαεστρία στην μεσαία γραμμή και κατά την κρίση μου, θα πρέπει να προβλημάτισε έντονα τον Νίκολιτς για τον ρόλο που μπορεί να εκτελεί καλύτερα μέσα στο γήπεδο. Δηλαδή, φαίνεται πως μπορεί να είναι το εναλλακτικό σενάριο για τον Μάριν, να παίζει με παρτενέρ είτε τον Κάιρινεν, είτε τον Αριάγκα και η ΑΕΚ να κερδίζει έναν πλέι μέικερ που κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο και πατά σε όλα τα μήκη και πλάτη του γηπέδου.
Να πεις για τον Κοϊτά; Τον βλέπεις στην δεξιά πλευρά, που δεν είναι η καλή του θεωρητικά και λες δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. Γιατί ενώ πρόκειται για παίκτη με τρομερή ικανότητα στο ένας εναντίον ενός, με σουτ δυναμίτη και φοβερές ικανότητες, όταν πάει δεξιά απογειώνεται. Γίνεται ομαδικός, μοιράζει εξαιρετικά την μπάλα, φαίνεται σα να βρίσκει ακόμα περισσότερες λύσεις και χώρους για να ελιχθεί. Πως να τον βγάλεις από δεξιά; Που αλλού να βάλεις τον Μάγερ για να μη χάνεται αυτή η δύναμη πυρός;
Αμ ο Ζίνι; Αυτός είναι το κάτι άλλο. Δείτε μόνο την φάση του πέναλτι, που ο Φίτσας κατάφερε να μην το δει και απαιτήθηκε κάνα τρίλεπτο για να τον πείσει ο Κατοίκος να πάει στο VAR. Είπαμε, όλα τα πιθανά και απίθανα από τους διαιτητές θα τα δούμε. Ο Ζίνι ξεκινά πέντε μέτρα πίσω από τον αντίπαλο του, βγαίνει μπροστά στο σπριντ, προλαβαίνει και τον Ξενόπουλο που τον ανατρέπει. Ο άνθρωπος είναι το κάτι άλλο. Κάθε φορά που ακουμπά την μπάλα στα πόδια του, είναι βέβαιο πως θα προκύψει κάτι.
Η ΑΕΚ είναι στα καλύτερα της. Εχει μπροστά της μια τετράδα αγώνων που θα είναι ιδιαίτερα ζόρικη και ειδικά τα δύο επόμενα, με ΠΑΟΚ για το Κύπελλο και Παναθηναϊκό για το πρωτάθλημα, που δεν θα παίζει και στο φρούριο της. Αλλά είναι μια ομάδα που αποτελεί ό,τι πιο όμορφο υπάρχει αυτήν τη στιγμή στα ελληνικά γήπεδα. Με πολλές και καλές επιλογές, καθώς το ροτέισον του Νίκολιτς έβγαλε ξανά στον αφρό αρκετούς παίκτες όπως οι Κάιρινεν, Βιτάλις, Μάνταλος, Βάργκα, Ζούμπκοφ. Και ειδικά ο τελευταίος, κρατήστε λίγη υπομονή, γιατί έρχεται αγριεμένος…
