Κακοκαιρία έξω από το γήπεδο, χαμός μέσα σε αυτό. Το ΔΑΠΠΟΣ της Σαντορίνης αποτέλεσε την ιδανική σκηνή για ένα μεγάλο παιχνίδι με ακόμα μεγαλύτερο και πολλαπλό διακύβευμα. Πολλαπλό γιατί κρίνονταν η πρόκριση στα ημιτελικά, που από μόνο του είναι μια μεγάλη πρόκληση, το ευρωπαϊκό εισιτήριο της επόμενης σεζόν και η… ηρεμία καθώς ένας αποκλεισμός σε αυτό το σημείο θα σήμαινε αυτόματα αποτυχία και μια σεζόν που πήγε στράφη είτε για τη μία είτε για την άλλη πλευρά.
Ο ΠΑΟΚ ήταν με την πλάτη στον τοίχο όταν ξεκίνησε αυτή η σειρά πόσω μάλλον όταν έχασε το πρώτο παιχνίδι και τελικά έφτασε ένα σετ μακριά από την πρόκριση. Για δύο σετ η ομάδα της Θεσσαλονίκης έπαιζε στα όριά της, λειτουργούσε άκρως αποτελεσματικά σε όλους τους τομείς και σε συνδυασμό με τη νευρικότητα και την αστάθεια του ΑΟ Θήρας αγκάλιασε μια μεγάλη πρόκριση.
Στον αθλητισμό δεν υπάρχουν «ηλεκτροσόκ» που τόσο γραφικά λέμε και ξαναλέμε. Ο ΠΑΟΚ ήταν τόσο βελτιωμένος όχι γιατί έκανε «ηλεκτροσόκ» στις αθλήτριές του αλλάζοντας προπονητή αλλά γιατί ο Μανιώτης κατάφερε να πάρει έναν καλύτερο εαυτό από τις αθλήτριές του. Πολύ απλά, δεν έγιναν καλύτερες για να αποδείξουν πράγματα στον νέο προπονητή αλλά ο νέος προπονητής κατάφερε να τις καθοδηγήσει σε κάτι καλύτερο. Ενδεικτική ήταν η εικόνα της Τοντάι που ουδέποτε έπαψε να είναι μια καλή κεντρικός αλλά σε όλη τη διάρκεια της σεζόν ο ΠΑΟΚ σαν σύνολο δεν την επέτρεπε να είναι η παίκτρια που ξέραμε και ενίοτε αυτό συνέβαινε και με τη Μπάκα που ωστόσο έμοιαζε πιο σταθερή σε βάθος χρόνου. Ο Μανιώτης είχε εξαρχής δύσκολο έργο αλλά το γεγονός ότι ήταν ήδη μέλος της ομάδας τον έκανε να έχει καλύτερη εικόνα για το σύνολο του ΠΑΟΚ με αποτέλεσμα να καταφέρει άμεσα να προσαρμοστεί στο ρόλο του και να κάνει την ομάδα του καλύτερη τις τελευταίες εβδομάδες.
Επειδή, όπως έχουμε πει πολλές φορές, το βόλεϊ είναι δίκαιο άθλημα ο ΠΑΟΚ μπορεί να βελτιώθηκε αλλά ο ΑΟ Θήρας έχει δείξει φέτος ότι είναι ανώτερος. Και μπορεί να τα βρήκε σκούρα στα πρώτα σετ αλλά εν τέλει πήρε αυτό που άξιζε και αυτό που έχτισε εδώ και μήνες. Η υποδοχή του ΑΟ Θήρας έμπαζε από παντού στα δύο πρώτα σετ και αυτό έκανε το παιχνίδι της ομάδας να καταρρεύσει συνολικά. Η δημιουργία της Αντσάντε έγινε κακή και οι επιλογές στην επίθεση σχεδόν… βασανιστικές. Ο ΠΑΟΚ δεν έκανε συγκλονιστικά πράγματα από το σερβίς αλλά η αστάθεια και η νευρικότητα στην υποδοχή του ΑΟ Θήρας έκαναν τη ζημιά. Οπότε όταν αυτό διορθώθηκε το παιχνίδι άλλαξε εικόνα. Η Αντσάντε μοίρασε καλύτερα, η Μάασε έκανε θραύση ενώ το δίδυμο Πάβισιτς-Γενιτσαρίδη έμοιαζε να μη σταματιέται. Κάτι, δηλαδή, που βλέπαμε όλη τη σεζόν από την ομάδα του Μανώλη Σκουλικάρη.
Υπήρχαν στιγμές που οι γηπεδούχες βουτούσαν σαν να μην υπάρχει αύριο σε κάθε άμυνα, εύκολη ή δύσκολη, και αυτό έδειχνε πόσο πολύ το ήθελαν και πόσο έτοιμες ήταν να θυσιαστούν για κάθε πόντο. Αυτό, όμως, είναι κάτι που ξεφεύγει από τα μπλοκάκια της τακτικής και έχει να κάνει με την έμπνευση που φέρνει ο πάγκος και τη διάθεση για νίκη.
Το θέμα είναι πως ο Σκουλικάρης από τη μέρα που βρέθηκε στο νησί κατάφερε να βάλει τις αρχές του στο παιχνίδι του ΑΟ Θήρας και να μετατρέψει μια ομάδα που, όταν ξεκίνησε η σεζόν, έμοιαζε νωθρή σε ομάδα μαχητών. Αλλά το σημαντικότερο ήταν πως κατάφερε να πάρει το μέγιστο από κάθε παίκτρια. Ουσιαστικά όλες οι αθλήτριες του ΑΟ Θήρας έκαναν step up. Η Αντσάντε έκανε μια πολύ σταθερή σεζόν, η Μάασε έπαιξε στα όριά της, η Γενιτσαρίδη έγινε καλύτερη από ποτέ, οι τρεις κεντρικές ήταν πέρα για πέρα συνεπείς ενώ η Πάβισιτς απογειώθηκε. Μάλιστα, η Κροάτισσα ακραία ήταν όλη τη σεζόν μια παίκτρια που ήξερε να κουμαντάρει τα συναισθήματά της και να εστιάζει απόλυτα στο παιχνίδι της. Το ξέσπασμα που είχε όταν η ομάδα της πήρε τον 13ο πόντο και έφτασε μια ανάσα από τη νίκη δείχνει πόσο πολύ το ήθελε και πόσο καλά ένιωθε ότι είναι ένα ηγετικό πρόσωπο αυτής της ομάδας.
Ο ΠΑΟΚ με τα πάνω και τα κάτω του φέτος μάλλον έφτασε στα όριά του. Ουδέποτε έδειξε ότι μπορεί κάτι παραπάνω και αν περνούσε στα ημιτελικά, παρότι έφτασε πολύ κοντά, θα ήταν μια υπέρβαση. Ωστόσο αυτό δεν είναι το τέλος του κόσμου καθώς αφενός υπάρχει ο στόχος της πέμπτης θέσης και αφετέρου η επόμενη μέρα μπορεί να φέρει κάτι καλύτερο καθώς οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ ξέρουν τον τρόπο για να το κάνουν. Ο ΑΟ Θήρας, από την άλλη, είναι μια ομάδα που έφτασε τελικό Κυπέλλου, έφτασε στα ημιτελικά του πρωταθλήματος και θα παίξει και του χρόνου στην Ευρώπη. Ουσιαστικά η σεζόν στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Παρόλα αυτά κανείς δεν αρκείται μόνο σε αυτά και βεβαίως αν ο Παναθηναϊκός τον υποτιμήσει σίγουρα θα έχει πρόβλημα.
