Βασικός κανόνας της δημοσιογραφίας είναι να μην αναφερόμαστε σε πρώτο πρόσωπο. Ας μας συγχωρέσουν οι αναγνώστες μας σήμερα αλλά το κείμενο αυτό θα ξεκινήσει με μια προσωπική εμπειρία.
Ήταν 28 Απριλίου 2024. Ο Παναθηναϊκός υποδέχεται τον Άρη στο γήπεδο της Λεωφόρου για ένα παιχνίδι must win για τα πλέι οφ της Super League. Μια μέρα πριν η γυναικεία ομάδα βόλεϊ του τριφυλλιού έχει ολοκληρώσει μια απίθανη ανατροπή και έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα το οποίο όχι μόνο έμοιαζε χαμένο αλλά η πιθανότητα κατάκτησής του από τον Παναθηναϊκό έδειχνε να είναι εκτός λογικής λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός, λοιπόν, θα τιμούσε το γυναικείο τμήμα του βόλεϊ στο ημίχρονο του ποδοσφαιρικού αγώνα. Πριν από το παιχνίδι οι πρωταθλήτριες Ελλάδος ήταν μαζεμένες έξω από τη Θύρα 4 κρατώντας το τρόπαιο ενώ προσπαθούσαν και οι ίδιες ακόμα να καταλάβουν πως έφτασαν σε αυτή την ανατροπή.
Δε θα μπορούσε, βέβαια, να λείπει η Πέννυ Ρόγκα η οποία ήταν εκτός αγωνιστικής δράσης ήδη από τον Μάρτιο αλλά παρόλα αυτά ήταν ενεργό μέλος της ομάδας. Ήξερε ότι έχει να δώσει έναν ακόμα «τελικό» και πως σε αντίθεση με τις συμπαίκτριές της δε μπορούσε να σκέφτεται τις διακοπές ή ενδεχομένως κάποιο επόμενο συμβόλαιο. Μια μέρα πριν είχε αποθεωθεί στο Κλειστό της Λεωφόρου, στον Τάφο του Ινδού, όταν η ομάδα σήκωσε το τρόπαιο Σάββατο βράδυ κοντά στα μεσάνυχτα επιστρέφοντας από το Ρέντη. Ίσως αυτή να ήταν η τελευταία αγωνιστική εμπειρία της Πέννυς αν και ποτέ μη λες ποτέ. Ωστόσο έζησε μια στιγμή φιέστας που ποδοσφαιριστές μαθημένοι στο να παίζουν μπροστά σε μεγάλο κοινό και να λατρεύονται τόσο πολύ θα τη ζήλευαν.
Πίσω στο απόγευμα της Κυριακής λοιπόν. Σε εκείνο το διάλογο με την Πέννυ δεν είδα ούτε για μια στιγμή φόβο ή άγχος. Παρότι ήξερε ότι σε αυτό το παιχνίδι δε σου εγγυάται κανείς ότι μπορείς να κερδίσεις εκείνη μπήκε να… παίξει με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Βεβαίως μόνη η ψυχή της ξέρει τι πραγματικά μπορεί να ένιωσε. Όταν μετά από μήνες βροντοφώναξε “I’m back” σε πολλούς μπορεί να έμοιαζε λογικό. Όχι γιατί κέρδιζε πάντα στον αγωνιστικό χώρο. Άλλωστε πέρασε δύσκολα χρόνια στον Παναθηναϊκό και τα τρόπαια που κατέκτησε ήταν λίγα μπροστά στο πάθος, την προσπάθεια και την αφοσίωση που έδειχνε. Ήξερε καλά, όμως, να μάχεται και αυτό έκανε για μία ακόμα φορά.
Ο Παναθηναϊκός έζησε πολλά χρόνια ανομβρίας στο γυναικείο βόλεϊ και όταν επέστρεψε στους τίτλους, τον Μάρτιο του 2022 στην Κρήτη, στέφθηκε Κυπελλούχος με MVP την Πέννυ Ρόγκα. Καθόλου άδικα θα έλεγε κανείς. Αλλά ο τίτλος που κατέκτησε το 2024, όχι στο γήπεδο αλλά στη ζωή, θα πρέπει να την κάνει περήφανη για όλη τη ζωή της και να αποτελεί παράδειγμα για όλους. Παράδειγμα γιατί όταν η ψυχή σου έχει τόσο μεγάλη δύναμη κανένας δεν μπορεί να σε νικήσει, ακόμα και ο πιο σκληρός και αδίστακτος αντίπαλος.
Παρά τα όσα σπουδαία είδαμε στα γήπεδα ολόκληρου του κόσμου το 2024 η Πέννυ Ρόγκα αξίζει τον τίτλο της κορυφαίας. Γιατί εξάλλου «Πέννυ θα πει μαχητική ψυχή».
