Μπορεί οι γηπεδούχοι, που παράλληλα ήταν και τα αουτσάιντερ, να πάλεψαν σκληρά αλλά εν τέλει καμία έκπληξη δεν έγινε στα προημιτελικά. Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Μίλωνας και ΠΑΟΚ αξιοποίησαν τη δυναμική τους και θα διεκδικήσουν και φέτος το Κύπελλο Ελλάδας επιβεβαιώνοντας στο γήπεδο πως αυτή η τετράδα δε σπάει εύκολα την τελευταία διετία.
Εκ του αποτελέσματος ο Παναθηναϊκός πήρε την πιο άνετη πρόκριση αν και έπαιζε με έναν αντίπαλο που μπορεί να βρίσκεται στα πλέι άουτ αλλά ποτέ δεν ήταν φιλόξενος στην έδρα του. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να μην είχε τον Ερνάντεζ και τον Πρωτοψάλτη στην καλύτερή τους μέρα επιθετικά αλλά βρήκε αντίβαρα σε αυτό το κομμάτι. Άλλωστε ο Πρωτοψάλτης, έχοντας υποδοχή που άγγιξε το τέλειο και πιεστικό σερβίς και μπλοκ, έδωσε σημαντική βοήθεια στην ομάδα του. Το γεγονός ότι ο Ασπιώτης δεν ήταν ο βασικός διαγώνιος του Φοίνικα αποδυνάμωσε αισθητά την ομάδα της Σύρου. Ουσιαστικά ο Φοίνικας δεν είχε κανένα σημείο αναφοράς στην επίθεση και αυτό απλοποίησε τη δουλειά των πρασίνων. Από τη μία η αίσθηση ανωτερότητας του τριφυλλιού και η εξαιρετική ψυχολογία μετά την νίκη επί του Ολυμπιακού και από την άλλη η παρουσία του Φοίνικα στα πλέι άουτ για την παραμονή στην κατηγορία, κάτι που στρέφει ξεκάθαρα εκεί την προσοχή, έδειξαν πως στον αγωνιστικό χώρο υπήρχαν δύο ομάδες με εντελώς διαφορετική προσέγγιση και εκ διαμέτρου αντίθετη ψυχολογία κάτι που φάνηκε σε όλη τη διάρκεια του προημιτελικού.
Το ότι ο Ολυμπιακός προκρίθηκε με νίκη 0-3 δεν αποτυπώνει απόλυτα την προσπάθεια της Κηφισιάς. Είναι αλήθεια πως οι παίκτες του Κώστα Χριστοφιδέλη ήταν σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα πίσω στο σκορ αλλά ακόμα και όταν ο Ολυμπιακός ξέφευγε η Κηφισιά έβρισκε τρόπο να μαζέψει τη διαφορά. Ο Τράβιτσα έπαιξε αρκετά με τους κεντρικούς του και δικαιώθηκε ενώ ταυτόχρονα ο Ιντάλγκο ήταν συνεπής σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού. Η Κηφισιά πλήρωσε την αδυναμία της να αξιοποιήσει τις κόντρα μπάλες και οδηγήθηκε σε λάθη όταν είχε την ευκαιρία να φέρει το παιχνίδι σε ισορροπία ή ακόμα και να προηγηθεί. Δεν ήταν περίεργο, λοιπόν, ότι μετά από δύο σετ που χάθηκαν σε λεπτομέρειες οι γηπεδούχοι δεν είχαν άλλη ενέργεια και έμειναν μακριά στο σκορ από νωρίς στο τρίτο σετ. Η Κηφισιά είναι μια ομάδα που στο χαμηλοτάβανο Ζηρίνειο αξιοποιεί συχνά το καλό της σερβίς. Με τον Ολυμπιακό να αντέχει για τα καλά στην υποδοχή οι ερυθρόλευκοι ήταν αυτοί που απέκτησαν το πλεονέκτημα και εν τέλει πήραν τη νίκη.
Η Καλαμάτα ήταν γνωστό ότι είναι μια ομάδα σκληρή και με πείσμα αλλά ήταν επίσης γνωστό ότι είναι και επιρρεπής. Βέβαια, όταν αντίπαλος είναι ο Μίλωνας, μια ομάδα που έχει χτίσει χαρακτήρα νικητή πλέον χρειάζονται υπερβάσεις. Ήταν ένα παιχνίδι που το σερβίς έπαιξε κομβικό ρόλο όχι μόνο λόγω των άσσων αλλά και από τη φθορά που προκάλεσε στην υποδοχή και από τη μία πλευρά και από την άλλη. Ο Μίλωνας θύμισε το καλοκουρδισμένο ρολόι που παρουσιάζει όλη τη χρονιά και αυτό ήταν που οδήγησε στο 0-2. Όσο οι γηπεδούχοι άρχισαν να πιέζουν από τα 9 μέτρα οι παίκτες το Ψάρρα άρχισαν να κάνουν όλο και περισσότερα λάθη. Και όσο η Καλαμάτα έβρισκε λύσεις τόσο μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση αποκτούσε κάτι που οδήγησε το παιχνίδι σε πέμπτο σετ. Ο Μίλωνας έχει πολλές καλές μονάδες στο ρόστερ του ωστόσο ο Πουλιγιάν ντύθηκε πρωταγωνιστής σε αυτή την περίπτωση. Ο Ουκρανός ήταν ένας παίκτης που όσο έλλειψε φέτος άφησε ένα σημαντικό κενό και εδώ φάνηκε πως είναι από αυτούς που στα δύσκολα μπορούν να ξεχωρίσουν, να σερβίρουν καλά, να δώσουν λύσεις στην επίθεση και γενικότερα να πάρουν την ομάδα από το χέρι.
Ο ΠΑΟΚ ήταν αυτός που χρονικά προκρίθηκε τελευταίος από τους τέσσερις. Όπως αναμενόταν ο Άθλος πούλησε ακριβά το… τομάρι του και διεκδίκησε ότι περισσότερο μπορούσε. Η ομάδα της Ορεστιάδας απαλλαγμένη από το βάρος του πρωταθλήματος, αφού εξασφάλισε την παραμονή της, έδωσε τον καλύτερο εαυτό της κόντρα στον ΠΑΟΚ. Οι παίκτες του Μιλένκοσκι οδηγήθηκαν σε πολλά λάθη και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο πολύ καλό σερβίς των γηπεδούχων. Ο Μπουϊάτι ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής για τον Άθλο και έδωσε λύσεις με κάθε τρόπο, τόσο επιθετικά όσο και με σερβίς και μπλοκ. Ο ΠΑΟΚ, βέβαια, παρά τα αρκετά λάθη είχε πλουραλισμό και πολύ καλό μοίρασμα από τον Γαλιώτο. Οι δύο ακραίοι και ο διαγώνιος είχαν σχεδόν ίσες επιθέσεις και σχεδόν ίδια αποτελεσματικότητα ενώ και όσον αφορά τους κεντρικούς υπήρχε επίσης ισορροπία. Ο πασαδόρος του ΠΑΟΚ έβαλε όλους τους συμπαίκτες του στο παιχνίδι και αυτό ήταν ένα στοιχείο που στα κρίσιμα σημεία του τρίτου και του τέταρτου σετ φάνηκε εξαιρετικά πολύτιμο. Ο ΠΑΟΚ έδειξε να αντέχει την πίεση για μία ακόμα φορά και χωρίς να πιάσει άριστη απόδοση πήρε αυτό που ήθελε.
Ένα Final 4 είναι πάντα μια διαφορετική υπόθεση και σίγουρα δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία αν οι τέσσερις φιναλίστ έφτασαν εύκολα ή δύσκολα εκεί. Το Κύπελλο θα κριθεί σε δύο βραδιές και μάλιστα αυτό απέχει κάτι παραπάνω από τρεις εβδομάδες. Μεσολαβούν αγώνες των πλέι οφ κάτι που σημαίνει ότι η ψυχολογία αλλά και η σωματική κατάσταση των ομάδων μπορεί να είναι τελείως διαφορετική στα τέλη Μαρτίου. Και αν λάβουμε υπόψιν όλους τους αστάθμητους παράγοντες τότε η λέξη «φαβορί» δεν έχει κανένα νόημα αυτή τη στιγμή όσον αφορά την κατάκτηση του Κυπέλλου.
