Έξι αναμετρήσεις, τρία τάι μπρέικ και γενικά πολλές ομάδες ανέτοιμες. Το ανέτοιμες, βέβαια, είναι και λογικό και αναμενόμενο όταν μιλάμε για πρεμιέρα. Άλλωστε κανένα πρωτάθλημα δεν κατακτήθηκε τον Οκτώβριο. Οι ομάδες έχουν πολύ δρόμο ακόμα μπροστά τους και αυτό που είδαμε στην πρώτη αγωνιστική ουδεμία σχέση θα έχει με αυτό που θα δούμε στις κομβικές στιγμές της σεζόν.
Αναμφίβολα τα βλέμματα έπεσαν στο παιχνίδι του Μετς για πολλούς λόγους. Αφενός μιλάμε για την πρωταθλήτρια ομάδα, αφετέρου μιλάμε για ένα ντέρμπι και επιπλέον γιατί ήταν το παιχνίδι που άνοιξε το πρόγραμμα. Πέρα από τα αγωνιστικά, όμως, ο Παναθηναϊκός τίμησε με έναν μοναδικό τρόπο την αρχηγό του. Δεν έχουμε συνηθίσει στο ελληνικό βόλεϊ τέτοιου είδους ενέργειες, one off φανέλα αφιερωμένη στην Ρόγκα και παράλληλα μήνυμα για την πρόληψη κατά του καρκίνου και γενικά μια στιγμή τόσο ξεχωριστή και ιδιαίτερη όσο η Πέννυ. Το άξιζε απόλυτα και η αλήθεια είναι πως αυτές οι ενέργειες θα πρέπει να μας γίνουν βίωμα και να τις δίνουμε απλόχερα σε ανθρώπους που το αξίζουν αλλά και σε δράσεις που μπορούν να προσφέρουν κάτι ξεχωριστό.
Αγωνιστικά ο Παναθηναϊκός θύμισε… εθνική Βραζιλίας. Για όσους παρακολουθούν στενά τις διεθνείς διοργανώσεις μπορούν να καταλάβουν. Όπως η Βραζιλία έτσι και ο Παναθηναϊκός βασίστηκε και πάλι, όπως και κόντρα στον Πανιώνιο, στην επιθετική δεινότητα των ακραίων, κατά κύριο λόγο της Γουάιτ αυτή τη φορά. Η Ορβόσοβα δεν έχει καταφέρει ακόμα να βρει ρυθμό και έμεινε σε ρηχά νερά κάτι που πρέπει να διορθωθεί άμεσα αν ο Παναθηναϊκός θέλει να διατηρήσει τον πήχη ψηλά. Η Μικάγια Γουάιτ είναι σε πολύ καλή κατάσταση και φαίνεται ότι και φέτος θα… κουβαλήσει τον Παναθηναϊκό. Όπως το ίδιο μοιάζει να συμβαίνει και με τις κεντρικές. Η εικόνα της Τίμερμαν ήταν σαφέστατα καλύτερη σε σχέση με το Σούπερ Καπ και αυτό είναι μια καλή είδηση καθώς ο Κιαπίνι έδειξε και πέρυσι ότι χάρη στις καλές κεντρικές του μπορεί να φτιάξει ένα σύνολο με εξαιρετικό μπλοκ άμυνα. Και σε αυτό το κομμάτι αποτελεί επίσης θετική είδηση το ότι η Τοντάι επέστρεψε στη δράση και μάλιστα ήταν θετική σε όσο διάστημα αγωνίστηκε.
Η ΑΕΚ μπορεί να έφυγε με άδεια χέρια από το Μετς αλλά σίγουρα δεν έφυγε άδεια από συμπεράσματα. Σε μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού η ομάδα του Ταμπουρατζή όχι απλά έβαλε δύσκολα στον Παναθηναϊκό αλλά αν πρόσεχε λίγο παραπάνω στο τρίτο σετ ίσως και να είχε αλλάξει πλήρως τη ροή του παιχνιδιού. Οι κιτρινόμαυρες είναι ένα σύνολο με ισορροπία και με καλό προπονητή κάτι που σε βάθος χρόνου θα αρχίζει να δουλεύει και να φέρνει θετικά αποτελέσματα σε δύσκολες αναμετρήσεις.
Ο νικητής του Σούπερ Καπ, από την άλλη, επίσης συνάντησε δυσκολίες. Ποτέ κανένας διεκδικητής τίτλου δεν πέρασε από τη Βούλα κάνοντας περίπατο και το ίδιο έγινε και στην περίπτωση του Πανιωνίου. Πολύτιμη νίκη σίγουρα αλλά και καμπανάκια για την ομάδα του Οτσάλ που απέναντι σε ένα σύνολο με καλό μπλοκ και πολύ πείσμα χρειάστηκε να παίξει στα όριά του για να πάρει τη νίκη. Είναι λογικά μετά από ένα απαιτητικό παιχνίδι τίτλου να εμφάνισε και κάποια χαλάρωση ο Πανιώνιος αλλά το γεγονός ότι έχει έναν πάγκο πολυτελείας θα μπορέσει να κρίνει παιχνίδια σαν αυτό. Η Θέτιδα, από την πλευρά της, παραμένει μια ομάδα που όποιος δεν την πάρει στα σοβαρά θα το πληρώσει. Έχει πολύ ταλέντο και πέρα από την Ούτερμπακ που είναι υγιής και πέρα για πέρα επικίνδυνη διαγώνια έχει βρει στο πρόσωπο της Νοβόα μια ικανότατη ακραία που μπορεί να κάνει πολλές δουλειές στον αγωνιστικό χώρο.
Και μετά έρχεται η περίπτωση του Ολυμπιακού. Το γεγονός και μόνο ότι βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο, ο ΑΟ Θήρας έφτασε να έχει τριπλό ματς πόιντ αλλά οι ερυθρόλευκες πήραν τη νίκη μπορεί στη λαϊκή να χαρακτηριστεί πως «έπεσε από το ηφαίστειο και βρήκε πορτοφόλι». Και σε αυτή την περίπτωση, ακόμα και με μια ομάδα αρκετά αλλαγμένη, ο ΑΟ Θήρας παραμένει μια δύναμη που κανείς δεν επιτρέπεται να υποτιμήσει. Ο Ολυμπιακός, πέρα από τα κομβικά σερβίς της Τερζόγλου στο φινάλε, νίκησε γιατί έχει Μπάνιστερ και η Αμερικανίδα μπορεί τις κρίσιμες στιγμές να πάρει επιθέσεις που θα αλλάξουν τη ροή του αγώνα. Είναι ξεκάθαρο, όμως, πως ο Ολυμπιακός έχει πολύ δρόμο ακόμα να διαβεί ώστε να φτάσει εκεί που μπορεί να φτάσει. Πολύ καλή η Τερζόγλου, αξιόπιστη όπως πάντα η Μλεϊνκοβα, θετική η Τράμπαλι αλλά ο Ολυμπιακός ακόμα δεν έχει δέσει σαν ομάδα και το ότι πέρασε με νίκη από τη Σαντορίνη είναι το πιο πολύτιμο σουβενίρ που έβαλε στις αποσκευές του γυρίζοντας πίσω.
Τόσο ο ΠΑΟΚ όσο και ο ΖΑΟΝ, με τη σειρά τους, πήραν νίκες που σίγουρα είναι σημαντικές αλλά που παράλληλα εμφάνισαν αδυναμίες. Ο ΠΑΟΚ παρουσίασε σημάδια χαλάρωσης αν και αυτό το διαχειρίστηκε σωστά φτάνοντας στο 3-1 ενώ ο ΖΑΟΝ είχε πολλά κενά διαστήματα. Είναι βέβαιο, όμως, ότι και φέτος η Μάασε μπορεί να είναι μια αξιόπιστη λύση και αυτό το έδειξε με το ντεμπούτο της σε επίσημο παιχνίδι με τη νέα της ομάδα. Το Μαρκόπουλο, τέλος, πήρε… τετράποντο σε ένα παιχνίδι που παρότι είναι πρεμιέρα, παρότι φάνηκε να μη μπορεί να βρει διάρκεια έκανε το ξέσπασμα που έπρεπε και νίκησε. Ο Άρης έπαιξε καλά σε μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού, είδε την απίθανη Ντίμαρ να φτάνει τους 40(!) πόντους αλλά με το νέο σύστημα βαθμολόγησης φεύγει με άδεια χέρια από τα Μεσόγεια κάτι που κοστίζει κόντρα σε έναν αντίπαλο με ίδιους στόχους.
Στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο Ολυμπιακός, ο ΖΑΟΝ και το Μαρκόπουλο που «γλύτωσαν» τον χαμένο βαθμό ωστόσο είναι βέβαιο πως λίγο πολύ όλοι θα βρεθούν σε αυτή τη θέση. Το νέο σύστημα βαθμολόγησης καλώς ή κακώς πρέπει να το συνηθίσουμε αλλά είναι εμφανές ότι αλλάζει πλήρως τα δεδομένα και στερεί πολλά από την προσπάθεια των ομάδων. Τα φαβορί σίγουρα θα βγουν κερδισμένα και κάτι από τη μαγεία της φύσης του αθλήματος έχει ήδη περιοριστεί. Ας είναι… Αφού αποφασίστηκε δεν είναι στο δικό μας χέρι. Οπότε θα πορευτούμε έτσι είτε μας αρέσει το νέο σύστημα είτε όχι.
