Το Κροίσος Πέρσης θύμιζε κάτι από τα παλιά καλά χρόνια όπου το βόλεϊ τραβούσε τα βλέμματα και τα γήπεδα γέμιζαν. Αυτή η μικρή αλλά θερμή έδρα έγινε μια μεγάλη πηγή δύναμης για τον Μίλωνα που όχι μόνο δε φοβήθηκε τον Παναθηναϊκό αλλά τον κοίταξε στα μάτια και εμφάνισε όλες τις αδυναμίες του.
Το παιχνίδι του Μίλωνα χαρακτηρίστηκε από πολύ καλή απόδοση στο σερβίς κάτι ήταν το κλειδί της νίκης. Ωστόσο αυτό είναι απλά μια πτυχή της αναμέτρησης. Σίγουρα μια σύγκριση ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Μίλωνα είναι άνιση και άδικη καθώς μιλάμε για ομάδες με άλλους στόχους, άλλα μπάτζετ και άλλη δυναμική. Η στελέχωση ενός ρόστερ είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Δύσκολα οι παίκτες του Μίλωνα θα χωρούσαν στο ρόστερ του Παναθηναϊκού αλλά είναι γεγονός πως στην ομάδα της Νέας Σμύρνης έχουν φτιάξει ένα πολύ αξιόλογο σύνολο.
Ο κόουτς Ψάρρας αποδεικνύει ξανά και ξανά πως έχει μεγάλες προοπτικές όχι μόνο γιατί μπορεί να οδηγήσει την ομάδα του σε μεγάλες νίκες αλλά γιατί μπορεί να χτίσει μια ομάδα και να της χαράξει την πορεία της. Δεν είναι πρώτη φορά που ο Μίλωνας κερδίζει τον Παναθηναϊκό τα τελευταία χρόνια ούτε είναι η μόνη μεγάλη νίκη της ομάδας της Νέας Σμύρνης. Η συνταγή είναι ίδια, παίκτες με μεγάλη εμπειρία και ποιότητα (Γιορντάνοφ, Ανδρεάδης, Λάππας) και ταλαντούχοι νεαροί που πέφτουν αμέσως στα βαθιά. Επιπλέον, η επιλογή των ξένων είναι πολύ προσεκτική. Ο Χερ και ο Μολίνα αλλά και ο «παλιός» Μπράιαν έχουν δημιουργήσει μια ενδιαφέρουσα βάση για το Μίλωνα.
Τόσο ο πασαδόρος Χερ όσο και ο ικανότατος Μολίνα έχουν αποδείξει ήδη ότι έχουν ποιότητα που μπορεί να κάνει μια ομάδα να αλλάξει επίπεδο. Έχουμε δει πολλούς ξένους παίκτες να έρχονται στην Ελλάδα και να κάνουν το… αγροτικό τους κάτι που φαίνεται σε παιχνίδια σαν αυτό όπου εμφανίζονται αδιάφοροι και εκτός κλίματος. Αν εξαερίσουμε τον Γιορντάνοφ που ξέρει καλά τα δεδομένα της Volley League, Μολίνα, Χερ και Μπράιαν όχι μόνο δεν δείλιασαν λόγω της δυσκολίας του αγώνα αλλά «ψήλωσαν» λίγο παραπάνω κάνοντας την καλύτερή τους εμφάνιση με τη φανέλα του Μίλωνα. Μεγάλη σημασία έπαιξε και ο ρυθμός που έδωσε η εξέδρα και έδωσε μεγάλη ενέργεια στους γηπεδούχους.
Επιπλέον, ο Εφραιμίδης έψαχνε μια μεγάλη εμφάνιση ώστε να «ξεμπουκώσει» και τη βρήκε αντλώντας μεγάλη αυτοπεποίθηση από την καλή του υποδοχή. Αυτός που ξεχώρισε περισσότερο από όλους, βέβαια, ήταν ο Άρης Χανδρινός που άγγιξε το άριστα. Το 94% υποδοχή με 56% άριστες δεν το βλέπεις κάθε μέρα πόσο μάλλον σε ένα παιχνίδι με ικανότατους αντιπάλους από το σερβίς και όχι μόνο. Ο νεαρός τείνει να γίνει ο επόμενος ηγέτης της ομάδας αφού έχει μεγαλώσει γρήγορα και σε συνδυασμό με το δυναμικό χαρακτήρα του έχει ήδη ξεχωρίσει.
Όσο για τον Παναθηναϊκό ήταν αναμενόμενο ότι αργά ή γρήγορα θα ερχόταν και μια κακή εμφάνιση. Η συγκυρία ήταν τέτοια που έφερε κακή μέρα για όλους τους παίκτες ταυτόχρονα και ανάγκασε τον Δημήτρη Ανδρεόπουλο να ψάξει σε όλο τον πάγκο για να βρει κάτι διαφορετικό. Όσο η υποδοχή δε δούλευε σωστά και ο Γιάκοπσεν ήταν μακριά από τα γνωστά του στάνταρ ο Παναθηναϊκός δεν έβρισκε ρυθμό στην επίθεση. Παράλληλα, η σωστή αντιμετώπιση του Μίλωνα από το μπλοκ έκανε τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα. Οι πράσινοι πρέπει να δούνε τα λάθη τους και να τα διορθώσουν άμεσα καθώς το πρόγραμμα που ακολουθεί είναι ιδιαίτερα βαρύ. Οι ήττες είναι μέσα στο πρόγραμμα και κανείς δεν υπογράφει συμβόλαιο με την επιτυχία. Άλλωστε και την περασμένη σεζόν ήρθε περίοδος κάμψης την οποία ο Ανδρεόπουλος και οι παίκτες του την αντιμετώπισαν και την ξεπέρασαν.
Ο Μίλωνας, από την άλλη, είναι δύσκολο να στοχεύει στην τετράδα αλλά ποτέ κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει τα όνειρα. Ο Ψάρρας έχει φιλοδοξίες για την ομάδα του και σίγουρα αυτές δεν περιορίζονται στην πέμπτη θέση. Εμφανίσεις όπως αυτές δείχνουν πως η σωστή δουλειά και η συνέπεια μπορούν να… ψηλώσουν το ταβάνι μιας ομάδας και κυρίως δείχνουν ότι οι άμεσοι ανταγωνιστές του Μίλωνα, Κηφισιά, ΟΦΗ και οι υπόλοιποι, πρέπει να παλέψουν πολύ για να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο και αυτή τη σταθερότητα.
