Για το αγωνιστικό κομμάτι τα είπαμε χθες. Και για το τι και πως έγινε και φτάσαμε να δούμε τον χειρότερο Παναθηναϊκό επί των ημερών του Ουζουνίδη και για το τι θα γίνει. Καθώς το μόνο σίγουρο είναι πως το πράγμα θα φτιάξει. Η ποδοσφαιρική εξήγηση άλλωστε είναι πολύ απλή: Ο Παναθηναϊκός πλήρωσε και πληρώνει το γεγονός ότι όλα έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται την τελευταία στιγμή. Δεν θα πω πως έγιναν λάθος καθώς οι παίκτες που ήρθαν και που θα έρθουν είναι καλοί, αλλά πως άργησαν και αργούν να γίνουν με αποτέλεσμα τη δεδομένη στιγμή η μισή ομάδα να είναι σε… προετοιμασία ενώ βρίσκεται ήδη εκτός Ευρώπης και -6 από τον Ολυμπιακό. Τόσο απλό μα παράλληλα και τόσο σκληρό.
Πάμε λοιπόν και στο κυρίως θέμα το οποία χθες δεν θίξαμε διότι το κείμενο γράφτηκε νωρίς και ειλικρινά δεν υπήρχε και καμία μα καμία διάθεση για να το πιάσω πάλι από την αρχή, μόλις ήρθαν τα «νέα». Αν λοιπόν ήταν κάτι που προκάλεσε μεγαλύτερη αντίδραση ακόμη και από την απώλεια των δύο βαθμών ήταν η… αντίδραση της ίδιας της ομάδας μέσα από την επίσημη θέση που μοιράστηκε προς τα έξω. Μια αντίδραση που για να το πούμε απλά και ξερά… σόκαρε πολύ κόσμο.
Όταν δε μιλάμε για ομάδες που σέρνουν πίσω τους εκατομμύρια κόσμου πάντοτε πρέπει να σε ενδιαφέρει και η άποψή του. Δεν θυμάμαι λοιπόν ποτέ ξανά τέτοια μαζική και συνολική αποστροφή του κόσμου σε μια θέση του συλλόγου για πράγματα που συμβαίνουν στο παρασκήνιο. Όπως και δεν θυμάμαι ποτέ ξανά τέτοια πολιτική σύνδεση στο αθλητικό κομμάτι, ακόμη και σε εποχές που γίνονταν «όργια» και το παιχνίδι όντως γινόταν κανονικά και με το νόμο από «πάνω». Και αυτό, αν θέλετε την άποψη ενός ανθρώπου που σιχαίνεται την πολιτική και όσους εμπλέκονται σε αυτή ήταν και το χειρότερο που μπορεί να σε βρει. Αν και στην τελική δεν έχει σημασία πως το παίρνω εγώ, αλλά πως το εισπράττουν όλοι οι φίλοι του συλλόγου.
Και δεν χρειάζεται να τους… ρωτήσεις τους φίλους του Παναθηναϊκού για να καταλάβεις πως το πήραν. Βλέπετε τι γίνεται γύρω σας και τι… αποδοχή είχε το περί «κυβερνητικής διαπλοκής». Στα μηνύματα, στα social media, στις εκπομπές επικοινωνίας, ΠΑΝΤΟΥ. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται και απορώ πως δεν γίνονται κατανοητά. Ειδικά όταν μιλάμε για λάθη επαναλαμβανόμενα. Κάποτε λέγαμε ότι ποδοσφαιροποιείται η πολιτική, τώρα πολιτικοποιείται το ποδόσφαιρο…
Συμφωνούμε όλοι, άσχετα από τις γραφικότητες των δήθεν αδικημένων και κατατρεγμένων, ότι ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα που έχει υποφέρει όσο καμία άλλη από το παρασκήνιο. Όχι φέτος ή πέρσι αλλά εδώ και μια 20αετία. Γι΄ αυτό και πονάει πολύ το γεγονός ότι στην – θεωρητικά - επόμενη μέρα δεν είσαι πουθενά. Εσύ που ξεκίνησες όλη την ιστορία και που θα έπρεπε να δείχνεις το δρόμο και να τους έχεις όλους να σε ακολουθούν είσαι εκτός. Και το χειρότερο δεν είναι ότι είσαι εκτός, αλλά ότι χάνεις και το δίκιο σου. Διαρροές σαν τη χθεσινή πέρα από οτιδήποτε άλλο έχουν ήδη αποδυναμώσει την επόμενη φορά που θα επιχειρήσεις να φωνάξεις και που θα έχεις και αληθινό λόγο να το κάνεις.
Πραγματικά δεν χρειάζεται να λέμε περισσότερα και να χάνουμε το χρόνο μας για κάτι που βγάζει μάτια και που δεν έχω βρει ούτε… μισό άνθρωπο που να έχει διαφορετική άποψη. Αν τον έβρισκα ευχαρίστως θα το συζητούσαμε. Το θέμα όμως είναι άλλο. Αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός είναι ξεκάθαρα σε ένα μεταβατικό διοικητικό στάδιο. Είναι δεδομένη η απόφαση του Αλαφούζου να φύγει και αργά ή γρήγορα θα φύγει όπως προκύπτει από τις επαφές που επιχειρεί να κάνει τους τελευταίους μήνες. Και ο ίδιος άλλωστε παραδέχτηκε στην τελευταία δημόσια τοποθέτησή του, αυτό που λένε και οι περισσότεροι, ότι δηλαδή έχει αποτύχει. Το ζητούμενο λοιπόν είναι η μετάβαση αυτή να γίνει ομαλά. Και για να συμβεί αυτό καλό θα είναι να αποφεύγονται τοποθετήσεις και «ταυτίσεις» που ρίχνουν κι άλλο λάδι στη φωτιά. Το είπαμε και πιο πάνω. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται…
