Τα τελευταία χρόνια, η αστική αερομεταφορά βιώνει μια πραγματική επανάσταση, υποσχόμενη να μετατρέψει τους αιθέρες στο επόμενο δίκτυο μετακίνησης.
Τα ιπτάμενα οχήματα υπόσχονται να μειώσουν διαδρομές ωρών σε μόλις λίγα λεπτά, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τις μετακινήσεις στις μεγάλες μητροπόλεις του κόσμου.
Πώς λειτουργούν τα ιπτάμενα eVTOL
Το πλήρες όνομα των ιπτάμενων οχημάτων είναι ηλεκτροκίνητα αεροσκάφη κάθετης απογείωσης και προσγείωσης (eVTOL).
Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά ελικόπτερα, τα eVTOL χρησιμοποιούν πολλαπλούς ηλεκτρικούς ρότορες, γεγονός που τα καθιστά σχεδόν αθόρυβα, φιλικά προς το περιβάλλον και ασφαλή, καθώς η κατανομή της ισχύος σε πολλούς κινητήρες μειώνει τον κίνδυνο σε περίπτωση βλάβης.
Τα οχήματα αυτά απογειώνονται κατακόρυφα όπως τα ελικόπτερα και, μόλις φτάσουν στο κατάλληλο ύψος, στρέφουν τους έλικες ή τα πτερύγιά τους για να πετάξουν οριζόντια όπως τα κλασικά αεροπλάνα.
Οι ταχύτητές τους κυμαίνονται συνήθως μεταξύ 150 και 300 χιλιομέτρων την ώρα, ενώ η αυτονομία τους φτάνει τα 100 έως 250 χιλιόμετρα με μία μόνο φόρτιση.
Όσον αφορά τη χωρητικότητα, τα περισσότερα μοντέλα σχεδιάζονται για να μεταφέρουν τέσσερις επιβάτες συν τον πιλότο, ενώ παράλληλα αναπτύσσονται και πλήρως αυτόνομα μοντέλα χωρίς πιλότο.
Οι πόλεις που προπορεύονται
Ορισμένες από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις του κόσμου βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο των δοκιμών. Στη Νέα Υόρκη έχουν ήδη πραγματοποιηθεί δοκιμαστικές πτήσεις από τακτικά αεροδρόμια προς το κέντρο του Μανχάταν, ενώ το Λος Άντζελες προετοιμάζεται εντατικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028, όπου στοχεύει να προσφέρει υπηρεσίες εναέριας μεταφοράς για φιλάθλους και επισκέπτες.
Παράλληλα, πόλεις όπως το Ντουμπάι και μεγάλες κινεζικές μητροπόλεις, όπως η Σεντζέν, επενδύουν επιθετικά σε υποδομές για να γίνουν οι πρώτες που θα εντάξουν τα ιπτάμενα ταξί στο δημόσιο δίκτυο μεταφορών.
Αντίθετα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 2024, τα σχέδια της γερμανικής εταιρείας Volocopter να προσφέρει εμπορικές διαδρομές με επιβάτες δεν υλοποιήθηκαν όπως αναμενόταν, λόγω καθυστερήσεων στην πιστοποίηση των κινητήρων από τις αρμόδιες αρχές. Παρά το γεγονός αυτό, πραγματοποιήθηκαν δοκιμαστικές πτήσεις επίδειξης, αποδεικνύοντας ότι η τεχνολογία είναι έτοιμη, αλλά το κανονιστικό πλαίσιο χρειάζεται περισσότερο χρόνο.
Οι εταιρείες που οδηγούν την κούρσα
Στον παγκόσμιο χάρτη των κατασκευαστών ξεχωρίζουν κυρίως αμερικανικές και κινεζικές εταιρείες.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Joby Aviation και η Archer Aviation ηγούνται της αγοράς, έχοντας εξασφαλίσει ισχυρές συνεργασίες με μεγάλες αεροπορικές εταιρείες και την αμερικανική αεροπορία, ενώ η Wisk Aero, η οποία ανήκει πλέον στη Boeing, εστιάζει αποκλειστικά σε αυτόνομα αεροσκάφη.
Στην Κίνα, η EHang έχει ήδη λάβει έγκριση για το αυτόνομο αεροσκάφος της και πραγματοποιεί εμπορικές πτήσεις επίδειξης, ενώ η AutoFlight αναπτύσσει οχήματα μεγάλης αυτονομίας.
Στην Ευρώπη, εκτός από τη γερμανική Volocopter, η Lilium ξεχωρίζει για τον πρωτοποριακό σχεδιασμό της με μικρούς ηλεκτρικούς τζετ κινητήρες.
Πόσο κοντά είμαστε στην καθημερινή χρήση τους
Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές φιλόδοξες δηλώσεις την τελευταία τριετία, τα ιπτάμενα ταξί δεν έχουν ενταχθεί ακόμη στην καθημερινότητά μας.
Ο κύριος λόγος για αυτή την καθυστέρηση είναι οι εξαιρετικά αυστηροί κανονισμοί ασφαλείας που απαιτούνται από τις αεροπορικές αρχές, όπως η FAA στις ΗΠΑ και η EASA στην Ευρώπη.
Η πιστοποίηση ενός εντελώς νέου τύπου αεροσκάφους απαιτεί εκατοντάδες ώρες δοκιμαστικών πτήσεων και εξαντλητικούς ελέγχους.
Επιπλέον, εκτός από τα ίδια τα αεροσκάφη, εκκρεμεί η δημιουργία της απαραίτητης υποδομής, των λεγόμενων «vertiports» (ελικοδρομίων κατακόρυφης απογείωσης) με σταθμούς ταχείας φόρτισης, καθώς και η διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας σε χαμηλό ύψος.
Η τεχνολογία των μπαταριών αποτελεί έναν ακόμη ανασταλτικό παράγοντα, καθώς απαιτείται μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα για να διασφαλιστεί μεγαλύτερη αυτονομία με χαμηλότερο βάρος.
Πηγή: ieidiseis.gr
