MENU

Το μόνο που είναι δεδομένο σε αυτή τη ζωή είναι ότι… τίποτα δεν είναι δεδομένο. Σχέσεις αναπροσαρμόζονται, συνήθειες αλλάζουν, συναισθήματα τουμπάρουν, κοσμοθεωρίες ετών καταρρέουν. Η λαίλαπα του κορωνοϊού ήρθε και σάρωσε όλο τον πλανήτη, όμως η πλήρης έκταση δεν είναι ακόμα ορατή. 

Διότι δεν είναι όλα μετρήσιμα. Το πλήρες αποτύπωμα δεν εκφράζεται μόνο από τους αριθμούς των κρουσμάτων, των θανάτων, των ατόμων που ανάρρωσαν. Δεν είναι όλα καμπύλες, data, δεδομένα σε σελίδες excel. Υπάρχει και η σταδιακή αλλαγή στον τρόπο ζωής. Σε συνήθειες (καταναλωτικές και μη). Σε προτιμήσεις. 

Μία πρόσφατη έρευνα του γαλλικού περιοδικού Society έδειξε ότι το 29% των ερωτηθέντων επιλέγει να μένει κι άλλο οικειοθελώς σε καραντίνα, παρότι τα μέτρα κυκλοφορίας και οι περιορισμοί έχουν αρθεί σε μεγάλο βαθμό. Ο λόγος; Ο φόβος. Η ανασφάλεια. Η έλλειψη εμπιστοσύνης σε όλους και σε όλα.

Αρκούσε μία απότομη αλλαγή στις καθημερινές συνθήκες, ένας βίαιος και απότομος εγκλεισμός, ώστε η παραμόρφωση να μην είναι ελαστική, αλλά σχεδόν μόνιμη. Το 29% των Γάλλων προτιμά την εκούσια απομόνωση, το νούμερο είναι σοκαριστικά μεγάλο, σε βάθος χρόνου οι συνέπειες σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο ενδέχεται να είναι τρομακτικές.

Το μεγάλο αδερφάκι του Society, το αθλητικό περιοδικό So Foot ορμώμενο από αυτό το γκάλοπ, σκέφτηκε να κάνει μία δική του έρευνα, αναφορικά με το αποτύπωμα που άφησε αυτή η παύση λόγω κορωνοϊού, στον τρόπο που ο κόσμος βλέπει πια το ποδόσφαιρο. 

Άραγε η παραμόρφωση εκεί είναι ελαστική ή μόνιμη; Πόσο έλειψε στον μέσο Γάλλο το ποδόσφαιρο; Θα συνεχίσει να το παρακολουθεί τώρα που θα ξεκινήσουν τα περισσότερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα; Βρήκε άλλα υποκατάστατα (και ποιά;) στην εποχή της καραντίνας;

Τα αποτελέσματα μαρτυρούν ένα και μόνο πράγμα. Πως τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ούτε καν η πρωτοκαθεδρία και η παντοκρατορία του ποδοσφαίρου στον κόσμο του αθλητικού θεάματος. Ό,τι αφήνεις, σε αφήνει. Ό,τι σε αφήνει, το αφήνεις!

Μόνο το 22% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι του λείπει η θέαση ποδοσφαίρου είτε μέσω τηλεόρασης είτε μέσω γηπέδου, το 42% απάντησε ότι του λείπει από ελάχιστα έως καθόλου, ενώ το 35% τόνισε ότι έτσι κι αλλιώς δεν ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο και προ κορωνοϊού (υπάρχει και 1% που απάντησε «δεν ξέρω»).

Με δεδομένο ότι η γαλλική Ligue 1 δεν θα ξαναρχίσει για φέτος, το επόμενο ερώτημα σε όσους παρακολουθούν ποδόσφαιρο ήταν αν με την επανέναρξη των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων θα παρακολουθούν πρωταθλήματα που δεν έβλεπαν παλιότερα. Μόνο το 31% απάντησε καταφατικά και το 59% αρνητικά.

Μόλις το 16% δήλωσε ότι όταν επανέλθει η κανονικότητα θα βλέπει περισσότερο ποδόσφαιρο, το 19% απάντησε ότι θα βλέπει λιγότερο και το 52% ότι δεν θα υπάρχει διαφοροποίηση (οι υπόλοιπες απαντήσεις ήταν δεν ξέρω).

Ο κορωνοϊός αλλάζει και τις συνήθειες του μέσου ποδοσφαιρόφιλου θεατή. Το τετράπτυχο «παρέα - μπάλα - πίτσα (η σουβλάκια) - μπύρα» αλλάζει, αφού περίπου το 20% από αυτούς που παρακολουθούν συστηματικά ποδόσφαιρο δηλώνει ότι θα μειώσει τον κύκλο των ατόμων, με τους οποίους βλέπουν μαζί τα ματς, ενώ το 25% δηλώνει ότι θα ελαττώσει κατά πολύ τις επισκέψεις του στο γήπεδο ή σε δημόσιους χώρους (μπαρ, καφέ, κτλ) για να παρακολουθεί ποδόσφαιρο.

Το 30% δήλωσε ότι ήδη έκοψε (ή σκοπεύει να κόψει) την συνδρομητική τηλεόραση, που είχε για να παρακολουθεί παιχνίδια, ενώ το ανησυχητικό είναι πως τα νούμερα αυτά αφορούν ως επί το πλείστον το ενεργό και δυναμικό κοινό ηλικίας από 18 έως 44.

Μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και κάποιος κερδισμένος. Ένας αντίπαλος που το ποδόσφαιρο και όλα τα αθλήματα υποτιμούσαν επί σειρά ετών. Η καραντίνα έφερε ακόμα μεγαλύτερη εξάρτηση με τον υπολογιστή και τον εναλλακτικό δρόμο του gaming, των e-sports που κερδίζουν συνεχώς έδαφος σε σχέση με τα real life σπορ.

Το 67% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι αυτή το αυξημένο ενδιαφέρον για το gaming και τα e-sports θα διατηρηθεί ως μόνιμη προσωπική συνήθεια στο μέλλον, ποσοστό που ανεβαίνει στο 72% ανάμεσα στις ηλικίες 18-24.

Σίγουρα το δείγμα είναι μικρό. Και αφορά μόνο την Γαλλία, μία χώρα με ιδιαιτερότητες. Μία χώρα όμως που είναι εν ενεργεία παγκόσμια πρωταθλήτρια στο ποδόσφαιρο και με μακρά παράδοση στο άθλημα, κι αυτό λέει πολλά.

Χοντρικά, ένας στους τέσσερις που έβλεπαν ποδόσφαιρο στην χώρα έχει παγώσει εντελώς απέναντι του, έχει στραφεί σε άλλα μονοπάτια. Το ποδόσφαιρο με άδειες εξέδρες είναι ακόμα ποδόσφαιρο, αλλά δεν είναι το ίδιο. Είναι σαν ανάλατο φαγητό. 

Το μόνο που είναι δεδομένο σε αυτή τη ζωή είναι ότι… τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ακόμα και το παντοδύναμο ποδόσφαιρο οφείλει πια να τρέξει πίσω από το κοινό που θεωρούσε δεδομένο και το οποίο στην μετά Covid-19 εποχή γλυκάθηκε και λοξοκοιτάει αλλού. Πρέπει να κάνει κάτι για να το ξανακερδίσει.

Τα σημεία των καιρών είναι περίεργα...

«Το ποδόσφαιρο δεν μου λείπει καθόλου»
EVENTS