Ο κορωνοϊός αποδεικνύεται ζόρικος αντίπαλος. Πολύ ζόρικος. Μπορεί η Ευρώπη να έχει παρκάρει αμέτρητα λεωφορεία μπροστά στην εστία της, όμως εκείνος επιμένει. Βρίσκει χαραμάδες για να κάνει το παιχνίδι του και εξακολουθεί να αλλοιώνει την καθημερινότητα του πλανήτη.
Το μόνο που μπορούσε να κάνει ο κόσμος του ποδοσφαίρου από την ημέρα που ξέσπασε η πανδημία ήταν να κάνει καθυστερήσεις μέχρι να… κάνει ξαστεριά. Προσωρινά λουκέτα μπήκαν παντού, αναβλήθηκε ότι μπορούσε να αναβληθεί με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή οι συνθήκες θα επιτρέψουν ξανά να κυλήσει η μπάλα στο χορτάρι.
Η ΟΥΕΦΑ «τέντωσε» όσο μπορούσε το καλαντάρι, συνέστησε ψυχραιμία, ζήτησε ενότητα και ομοψυχία ώστε να υπάρξει μία κοινή λύση, αλλά σιγά - σιγά φαίνεται πως αυτό δεν είναι εφικτό. Δύο ημέρες πριν από την καθοριστική συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΥΕΦΑ της Πέμπτης, η κυβέρνηση της Ολλανδίας αποφάσισε να τραβήξει τον δικό της δρόμο, θέλοντας να προστατεύσει την δημόσια υγεία. Αναβολή όλων των αθλητικών δράσεων μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου (και βλέπουμε). Με άλλα λόγια; Η Eredivisie έγινε το πρώτο μεγάλο πρωτάθλημα στην Ευρώπη που αποφασίζει την διακοπή του. Μία απόφαση με αμέτρητες προεκτάσεις, που είναι δεδομένο ότι θα δημιουργήσει μία νέα τάση σε όλη την Ευρώπη.
Πάμε στα φρέσκα. Τον ίδιο δρόμο της Ολλανδίας αναμένεται να ακολουθήσει άμεσα και το Βέλγιο, που ήταν η πρώτη χώρα που είχε ανακοινώσει την διακοπή του πρωταθλήματος, απόφαση που αναιρέθηκε υπό τον φόβο ευρωπαϊκού αποκλεισμού των συλλόγων της από την ΟΥΕΦΑ. Το πρόβλημα με τον κορωνοϊό στις Κάτω Χώρες (Ολλανδία - Βέλγιο) είναι πολύ σοβαρό και οι κυβερνήσεις δεν δέχονται καν το ενδεχόμενο να ρισκάρουν μία νέα αναζωπύρωση του προβλήματος, μόνο και μόνο για να γλιτώσουν οικονομικά κάποιοι σύλλογοι.
Είναι δεδομένο ότι την ίδια σκέψη κάνουν κι άλλες χώρες. Το ποδόσφαιρο είναι λογικό να μπει σε δεύτερη, σε τελευταία μοίρα μπροστά στην δημόσια υγεία. Εξαίρεση αποτελούν οι 5 πιο εμπορικές λίγκες (Αγγλία, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία) που αν δεν ολοκληρωθούν με οποιοδήποτε τρόπο, τότε η φούσκα που θα σκάσει, θα μοιάζει με ένα οικονομικό τσουνάμι που θα παρασύρει ολόκληρο το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Κι αυτό δεν το θέλει κανείς.
Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά.
Τι θα γίνει με τον τίτλο στις χώρες που κατεβάζουν οριστικά τα ρολά; Ποιες ομάδες θα δηλωθούν για να συμμετάσχουν στα κύπελλα Ευρώπης της επόμενης σεζόν, όταν αυτά ξεκινήσουν;
Το πλαίσιο εδώ είναι ομιχλώδες, διότι μιλάμε για αχαρτογράφητα νερά. Στην Ολλανδία για παράδειγμα η επικρατούσα τάση προτιμά να ακυρωθεί η σεζόν και να μην υπάρξει πρωταθλητής (την ώρα της διακοπής ισοβαθμούν Άγιαξ και Άλκμααρ). Στο Βέλγιο υπάρχει τάση να στεφθεί πρωταθλήτρια η Μπριζ που είχε εξασφαλίζει σημαντική διαφορά μία αγωνιστική πριν το τέλος της κανονικής διάρκειας. Σε κάθε περίπτωση πάντως αυτό είναι ένα θέμα που πιθανότατα θα λυθεί εσωτερικά από κάθε χώρα με ψηφοφορία από τα μέλη της εκάστοτε λίγκας, πάντα με την επίβλεψη της εγχώριας ομοσπονδίας, με την ευρωπαϊκή ομοσπονδία να αναμένεται να δώσει κατευθυντήριες γραμμές μετά το τέλος της συνεδρίασης της Εκτελεστικής της Επιτροπής.
Σε ότι αφορά τα ευρωπαϊκά εισιτήρια κι εδώ υπάρχουν δύο τάσεις. Η μία (η επίσημη) αναφέρει να μοιραστούν τα εισιτήρια με βάση την βαθμολογική κατάταξη την στιγμή της διακοπής και η άλλη (την οποία αποκάλυψε η ιταλική εφημερίδα Republicca και υφίσταται ως σκέψη) είναι να μοιραστούν τα εισιτήρια με βάση το συλλογικό raking στην Ευρώπη και όχι με την βαθμολογία ενός πρωταθλήματος που θα θεωρείται ως μη γενόμενο.
Αν επιλεγεί η δεύτερη λύση (κάτι πολύ ακραίο σήμερα), τότε οι αλλαγές θα είναι ακραίες. Για παράδειγμα στο Βέλγιο, η ομάδα που θα μπει απευθείας στους ομίλους του Champions League δεν θα είναι η πρωτοπόρος Μπριζ, αλλά η Γάνδη που έχει μεγαλύτερο ranking! Ομάδες που θα έμεναν εκτός Ευρώπης, όπως η Άντερλεχτ, θα βρεθούν με ένα απρόσμενο ευρωπαϊκό εισιτήριο στα χέρια!
Αυτό το σενάριο πάντως ακόμα είναι μία απλή σκέψη και τίποτα περισσότερο και όπως όλα δείχνουν, η ΟΥΕΦΑ αναμένεται αύριο Πέμπτη να επισημοποιήσει πως προκρίνει οριστικά το πρώτο σενάριο.
Αυτό που θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι πως η στάση της ΟΥΕΦΑ φαίνεται να είναι πια πολύ πιο «μαλακή», κάτι που αποτυπώθηκε στην νέα τηλεδιάσκεψη με τα 55 μέλη της που έγινε την Τρίτη. Η ευρωπαϊκή ομοσπονδία κατάλαβε πως είναι ανέφικτο πια ένα ενιαίο πλάνο, αφού οι υγειονομικές συνθήκες σε κάθε χώρα στην μάχη με τον κορωνοϊό διαφέρουν αισθητά. Εκεί που απειλούσε με αποκλεισμό το Βέλγιο σε περίπτωση που τερματίσει πρόωρα το πρωτάθλημα του, τώρα πλέον αναγνωρίζει πως κάθε χώρα μπορεί να τραβήξει αυτό το μονοπάτι, εφόσον οι υγειονομικές συνθήκες δεν ευνοούν την επανέναρξη των πρωταθλημάτων.
Κι όπως αναφέρουν πηγές από το Βέλγιο, η ευρωπαϊκή ομοσπονδία τόνισε σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις πως θα δημιουργηθούν ξεχωριστές ομάδες εργασίας που θα δουλέψουν συγκεκριμένες λύσεις για τις χώρες που θα τερματίσουν την σεζόν τους, σε ότι αφορά την επόμενη ημέρα (ευρωπαϊκά εισιτήρια, υποβιβασμοί, προβιβασμοί, καλαντάρι επόμενης σεζόν κτλ.). Κι αυτό δείχνει πολλά σε ότι αφορά το μέλλον.
Αυτό που γράφεται τις τελευταίες ώρες σε βελγικά και ολλανδικά Μέσα είναι πως στην αυριανή σύσκεψη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΥΕΦΑ, η ευρωπαϊκή ομοσπονδία σκέφτεται να «τραβήξει» κι άλλο το περιθώριο υπομονής για την λήξη της σεζόν και θα το πάει μέχρι τις 30 Αυγούστου, μία ημέρα μετά την ημερομηνία που θέλει να διεξάγει τον τελικό του Champions League. Με άλλα λόγια, θα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια για να τελειώσουν όσα πρωταθλήματα είναι εφικτό, ώστε να σωθεί ότι περισσότερο γίνεται σε οικονομικό επίπεδο για κάθε λίγκα. Ωστόσο, προτεραιότητα θα είναι πάντα η δημόσια υγεία.
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την ελληνική Super League; Άμεση. Μπορεί η Ελλάδα να τα έχει καταφέρει ικανοποιητικά με την πανδημία, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι ομάδες μπορούν να μπουν άμεσα στα γήπεδα και να ξεκινήσει και πάλι το πρωτάθλημα.
Πόσο ασφαλές για την υγεία των παικτών θα είναι να διεξαχθούν παιχνίδια Ιούνιο και Ιούλιο μέσα σε πιθανούς καύσωνες, ειδικά μετά την ραστώνη τόσων μηνών;
Πόσο επιθυμητές θα είναι οι μαζικές συναθροίσεις φιλάθλων και οπαδών σε καφενεία, καφετέριες ή οπουδήποτε αλλού για να παρακολουθήσουν τις αναμετρήσεις αυτές, χωρίς να τηρούν το πρωτόκολλο περί κοινωνικής απόστασης;
Ποιο είναι το ισοζύγιο που μπορεί να δημιουργηθεί στην Ελλάδα από τις απώλειες τηλεοπτικών εσόδων σε ενδεχόμενο διακοπής με αυτό της πιθανώς περικοπής των συμβολαίων των ποδοσφαιριστών;
Πόσο διατεθειμένες είναι οι ομάδες να μπουν ξανά στα γήπεδα με όλους τους πιθανούς κινδύνους και να ναρκοθετήσουν άμεσα λόγω υπερφόρτωσης και την επόμενη σεζόν τους;
Κάθε ημέρα δημιουργεί και νέες συνθήκες. Οι ισορροπίες αλλάζουν με κινηματογραφική ταχύτητα. Το σίγουρο είναι πως μέχρι τον Ιούνιο αποκλείεται να ξαναπαιχτεί μπάλα στην Ελλάδα. Και βλέπουμε…
