Πρώτα, καθότι είναι και πιο φρέσκο στη μνήμη, διαβάζεις αυτό: «Πράγματι έχουμε τρεις απουσίες αύριο. Οι δύο από ανάγκη και η άλλη από απόφασή μας. Κανένας δεν είναι πάνω από τον Ολυμπιακό. Αυτό θέλουμε να επαναλάβουμε και θα επαναλάβουμε αύριο». Μετά, θα ανατρέξεις λίγο στο παρελθόν για να βρεις αυτό: «Στην Ελλάδα, ο καλύτερος παίκτης που πέρασε από τα χέρια μου είναι ο Φορτούνης».
Κι αφού τα διαβάσεις, θυμηθείς πότε ειπώθηκαν και με τι αφορμές, εμπεδώσεις τις αναλύσεις για τα τεκταινόμενα των προηγούμενων ημερών ανάμεσα στους δύο άντρες, θα καταλήξεις σε ένα συμπέρασμα. Μια λέξη είναι, λήμμα θα το βρεις να αναφέρεται στα ερμηνευτικά λεξικά: Προπονητής! Ο Ολυμπιακός έχει προπονητή. Ο Πέδρο Μαρτίνς είναι ο προπονητής του Ολυμπιακού και στην εποχή που λαμβάνει την περισσότερη εμπιστοσύνη από ποτέ, μπορεί και δείχνει πυγμή, η οποία ενδεχομένως και να τον εξέθετε. Μόνο που χθες, τον δικαίωσε!
Ο Κώστας Φορτούνης δεν είναι το θέμα σήμερα. Ο Πορτογάλος τεχνικός είναι. Ο Κώστας Φορτούνης δεν είναι η μοναδική… φουρτούνα που είχε να αντιμετωπίσει στη σεζόν, η μοναδική περίπτωση που έπρεπε να τιθασεύσει προσωπικότητες, ώστε να κερδίσει η ομάδα του. Το έκανε με τον Σεμέδο. Μια, δυο, τρεις, όσες έπρεπε. Το έκανε με τον Σουντανί. Αντιστρόφως. Με τον τρόπο που ένας προπονητής μπορεί να εξυψωθεί στα μάτια του ποδοσφαιριστή του. Αποδεχόμενος ένα λάθος του. «Φυσικά και ξεκάθαρα θα είχε μία θέση στη λίστα της Ευρώπης. Τρεις-τέσσερις μήνες μετά την πολύ καλή δουλειά που έχουμε κάνει, βλέπουμε ότι έχει αλλάξει το ποδόσφαιρό του. Τα τελευταία δύο αποτελέσματα είναι προσφορά και του Σουντανί. Αν αύριο αποφάσιζα, θα ήταν τελείως διαφορετική η απόφασή μου από αυτή που είχα πάρει πριν από τρεις μήνες».
Το έκανε με τις πράξεις του, με την τακτική του. Πόσοι θυμούνται τι γινόταν πέρυσι τέτοια εποχή; Ο Ολυμπιακός είχε το χειρότερο μήνα του. Τα έχασε όλα σε 30 ημερολογιακές μέρες. Είχε χάσει και στην Τούμπα. «Δεν τα παίζεις ανοιχτά παίζεις για να τα πάρεις. Αυτό ήταν το λάθος μας και το πληρώσαμε πιστεύω. Παίξαμε ανοιχτό ποδόσφαιρο και ο ΠΑΟΚ μας τιμώρησε». Ο Βασίλης Τοροσίδης μετά το ματς έκανε ανοικτά κριτική στην τακτική που ακολούθησε η ομάδα του. Ένα χρόνο μετά μπορούν και οι δύο να νιώθουν ότι είναι δικαιωμένοι. Η προσέγγιση του Πέδρο Μαρτίνς άλλαξε. Έπαθε. Έμαθε. Μακάριος εκείνος που θα πάθει και θα μάθει. Μακάριος και – ειδικά στον Ολυμπιακό και την πολύ ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση απόλυτης κυριαρχίας που θέλει να έχει – απασχολούμενος. Γιατί το περίφημο ταμείο ανεργίας περίμενε συχνά στη γωνία…
Ο λαβύρινθος του Μαρτίνς!
9 Απριλίου του 2018. Η ανακοίνωση της πρόσληψης του Πορτογάλου προπονητή όσο και η πρόσληψή του αυτή καθαυτή είχε γίνει τόσο νωρίς για να περάσει το μήνυμα ότι όλα χτίζονται από την αρχή και για να συμβεί επί της ουσίας ακριβώς αυτό. Εκείνο το καλοκαίρι ο Ολυμπιακός απέκτησε 24 παίκτες. Συνολικά, ανεξαρτήτως ποιοι προορίζονταν να παίξουν, ποιοι θεωρούνταν επενδύσεις ή ποιοι θα έφευγαν ως δανεικοί. Εκείνο το καλοκαίρι αποχώρησαν 41 ποδοσφαιριστές. Προφανώς και οι μισοί δεν ήταν ενεργοί με την ερυθρόλευκοι φανέλα, όμως κάνουμε μια σφαιρική αποτίμηση της κοσμογονίας που συνέβη στο λιμάνι. Σε αυτή την πρωτοφανή επανεκκίνηση αγωνιστικού τμήματος, ο Πέδρο Μαρτίνς είχε τον άχαρο ρόλο να πρέπει να παρουσιάσει έργο. Το έκανε; Ε, όχι ακριβώς!
Τα αποτελέσματα στα τρία ντέρμπι (σ.σ. ισοπαλία με ΑΕΚ, Παναθηναϊκό, ήττα από τον ΠΑΟΚ) και κυρίως η ήττα στο Ηράκλειο έκαναν το 1,40 που δινόταν ως απόδοση για απόλυσή του στις αρχές της σεζόν να μοιάζει δώρο για τους δυνατούς παίκτες. Η κλωστή ήταν λεπτή. Το ήξερε και ο ίδιος, ώστε να το αναγνωρίζει αργότερα. «Οι πρώτοι έξι μήνες ήταν περίπλοκοι, αλλά υπήρξε ποιότητα. Ξέραμε ότι ήταν απλά θέμα χρόνου να έρθουν οι νίκες. Μετά τις αλλαγές και αφού οι παίκτες αποδέχτηκαν τις μεθόδους μου, μετά την αλλαγή της νοοτροπίας που υπήρχε στο πρόσφατο παρελθόν, όλα άρχισαν να αποδίδουν καρπούς».
Με μικρά ή μεγάλα τεχνάσματα, ο Πέδρο Μαρτίνς άντεξε. Ας πούμε ότι βρέθηκε στα μισά του λαβυρίνθου και είχε ακόμα τη μίτο στα χέρια του. Κι έπειτα ήρθε ο Φλεβάρης. Πώς τον περιέγραψε ο ίδιος εκ των υστέρων;
Τι είναι πιο δύσκολο να διαχειριστείς και να χειριστείς αυτή τη σεζόν;
«Οι προσδοκίες. Στην Ελλάδα όλα είναι πάθος. Σε μια στιγμή όλα είναι καλά, όλα άριστα και στο επόμενο παιχνίδι όλα είναι λάθος. Τρεις φορές χειρότερα από ότι συμβαίνει στην Πορτογαλία».
Οι προσδοκίες ήταν το πρωτάθλημα. Η πρόκριση. Εντάξει, το κύπελλο και να προκριθείς εις βάρος της Λαμίας δεν πρέπει να λογίζεται και τόσο ως ελληνική υπερβολή. Να τα λέμε όλα coach, σωστά; Ο Ολυμπιακός τα έχασε όλα σε ένα μήνα. Η «Θύρα 7», έπειτα από την ήττα στο Καραϊσκάκη από την Λαμία, τον καλούσε σιγά-σιγά να τα μαζεύει. Η κριτική ήταν δριμεία, ο κόσμος και τα μίντια υπαινίσσονταν ότι χρειάζεται άμεσα αλλαγή στην τεχνική ηγεσία, όμως ο Βαγγέλης Μαρινάκης πρωτοτύπησε. Ακόμα και για τα δικά του στάνταρ, διάλεξε το δρόμο τον λιγότερο ταξιδεμένο και συνέχισε με τον ίδιο προπονητή.
Ένα χρόνο μετά; Ο Ολυμπιακός είναι στην κορυφή και φαβορί για τον τίτλο. Ο Ολυμπιακός πανηγύρισε μια επική πρόκριση επί της Άρσεναλ. Ο Ολυμπιακός μέχρι και… τη Λαμία κατάφερε να αποκλείσει φέτος. Ο Πέδρο Μάρτινς στο τέλος της σεζόν θα έχει φτάσει τον Ερνέστο Βαλβέρδε και τον Μίτσελ στην κορυφή των μακροβιότερων προπονητών των ερυθρολεύκων επί ημερών Μαρινάκη. Το συμβόλαιό του θα είναι πιθανότατα ένα μείζων ζήτημα για τον Ολυμπιακό, καθότι και ο ίδιος έχει πει ότι ονειρεύεται να πάει στην Αγγλία.
Πάει δεν πάει, όμως ̇μείνει δε μείνει στην Ελλάδα, είναι βέβαιο ότι πήρε μια αόρατη κλωστή και έχει φτάσει στην άκρη του λαβυρίνθου. Με τον δικό του τρόπο. Με τη δύσκολη διαδρομή στο κιτρινισμένο δάσος. Απ’ τα απάτητα και χορτιαριασμένα… «Αυτό έχει κάνει όλη τη διαφορά», όπως φωνάζει και το ποίημα του Ρόμπερτ Φροστ.
