Όταν έγινε γνωστό ότι επιστρέφει, πολλοί σκέφτηκαν ότι πρόκεται για μια κίνηση βασισμένη στην ελπίδα. Πως έπειτα από την περιήγηση σε ομάδες όπως Τότεναμ, Ρόμα, Φενερμπαχτσέ, δεν έχει πλέον καμία θέση στο top-level, πως όλα όσα έκανε ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Ο Φλορεντίνο Πέρεθ έφερε τον Ζοσέ Μουρίνιο ξανά στην Ρεάλ Μαδρίτης για αυτά τα ματς. Για derby που μπορεί να φέρουν τούμπα ολόκληρη τη σεζόν.
Με την Μπαρτσελόνα να ρίχνει 5άρες και 7άρες σε Έλτσε, Ράγιο, Βαλένθια, Σανταντέρ, Μπέτις και την Ρεάλ να έχει χάσει ήδη 6 βαθμούς, ο αγώνας στο Camp Nou το μόνο που δεν είχε ήταν το τρόπαιο του πρωταθλητή για τους Καταλανούς αφού το +9 θεωρούνταν το πιο πιθανό σενάριο. Ακόμα και οι στοιχηματικές εταιρείες έδιναν τη νίκη της γηπεδούχου σε τιμές που προκαλούν τουλάχιστον απορία. Όμως με την πλάτη στον τοίχο, αφού και η ισοπαλία τον άφηνε στο -6, όπως έκανε πάντα στη μυθική καριέρα του, ο Πορτογάλος παρέδωσε ένα ακόμα Masterclass για τα βιβλία της ιστορίας...
Υπάρχουν φορές που από μόνο του το όνομά, είναι ικανό να προκαλέσει φόβο ή τουλάχιστον αμφιβολία. Όχι, δεν είναι κολλημένη άποψη κάποιου που υποστηρίζει Ρεάλ, καμία σχέση. Είναι η οπτική ανθρώπων που βλέπουν συστηματικά Μπαρτσελόνα ότι στη ματσάρα της Κυριακής (25/10), είδαν τους πιο συντηρητικούς Blaugrana της χρονιάς. Είναι πιο εύκολο να παίξεις high-risk κόντρα στις παραπάνω μικρομεσαίες ομάδες και άλλο με αντίπαλο την Ρεάλ, που έχει στον πάγκο ένα τέτοιο μέγεθος, έναν μύθο της τακτικής και του man-management.
Δεν χρειάστηκε να περάσουν πολλά λεπτά από τη σέντρα για να διαπιστώσουμε ότι στην Ρεάλ επέστρεψαν δύο βασικά πράγματα που τα τελευταία χρόνια είχαν λείψει. Compactness, που λένε και στο χωριό, είναι το πρώτο, να παραμένει το σύνολο συμπαγές, σε όποια μέτρα και αν παίζει, ένα ενιαίο πράγμα χωρίς να μπορεί μια ατομική ενέργεια να το τρυπήσει και το δεύτερο είναι το decision-making. Από την άμυνα μέχρι μπροστά, ήταν όλοι σαν να είχαν κάνει ένεση στο μυαλό, ήξεραν ανά πάσα στιγμή τι πρέπει να κάνουν.
Αν έπρεπε να παίξουν κοντινή πάσα, πότε να εμπιστευτούν τον συμπαίκτη τους, πότε πρέπει να επιδιώξουν συνδυασμό, πότε πρέπει η μπάλα να φύγει έξω απ' το γήπεδο, σε ποια σημεία επιτρέπεται η ντρίμπλα. Καθόλου αφελείς, καθόλου ρίσκο. Ήταν super-compact η Ρεάλ σε όλο το ματς, όμως ο Μουρίνιο ήξερε ότι δεν μπορεί να παίξει ολόκληρο το παιχνίδι πίσω από την μπάλα κόντρα σε μια τόσο ποιοτική επιθετική γραμμή και είχε προνοήσει γι' αυτό. Η επιλογή της 11άδας κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν.
Άφησε στον πάγκο τους Αλεξάντερ-Άρνολντ και Ντούμφρις για να βάλει τον Βαλβέρδε δεξί μπακ και στο κέντρο έριξε μέσα τους καλύτερους passers και τεχνίτες που διέθετε. Καθαρός κόφτης ο Τσουαμενί και μαζί του στο κέντρο, Μπερνάρντο Σίλβα, Αρντά Γκιουλέρ, Μπέλιγχαμ. Στα περισσότερα site θα δει κανείς 4-2-3-1, όμως ήταν σίγουρα 4-4-2 με το εξής τρικ. Ο Μπαπέ ήταν ο ένας σίγουρος μπροστά και ανάλογα τη μετάβαση, δίπλα του στο pressing αλλά και σε κάποιες κόντρες ήταν μία ο Ντιομαντέ και μία ο Μπέλιγχαμ.
Ο Ζοσέ είχε μιλήσει με τον πολυσύνθετο Άγγλο από τις μέρες του Mundial και του είχε πει ότι είναι υπερ-βασικός στο project του, ενώ αυτό το θαύμα της φύσης, ο Ντιομαντέ, έδειξε γιατί τα 140 εκατ. μπορεί να είναι λίγα για 20χρονο. Πέρα από τον Μπαπέ που πέτυχε τα γκολ και συνέχισε το απίθανο σερί του, Μπέλιγχαμ και Ντιομαντέ έδωσαν ρεσιτάλ προς τα αριστερά στήνοντας μηχανισμούς που απελευθέρωναν έναν άλλο διακριθέντα, τον Μαρκ Κουκουρέγια, τιμωρώντας τον Γιαμάλ που δεν έδινε βοήθειες στον Εσπάρτ και μετά στον Κανσέλο.
Κόντρα σε ένα κέντρο με δύο από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο, τους Πέδρι και Ρόδρι, τα δικά του χαφ ήταν εκείνα που πήραν τη «μάχη» που είναι καθοριστική για κάθε ματς. Όπως είχε βρει τρόπο να σταματήσει την top και πιο δυνατή σε όλα τα επίπεδα Μπαρτσελόνα ever, έτσι και τώρα το έκανε σε βάρος της 'καλύτερης ομάδας στην Ευρώπη'. Στα δικά μας μάτια, ο Χάνζι Φλικ θα ήταν μια χαρά με το 1-1 σε σχέση με το πόσα είχε να χάσει και τελικά ηττήθηκε παίζοντας με πολλούς ψηλά μέχρι το τέλος. Με ένα γκολ που ήδη έχει περάσει στα Highlights των clasico, η Ρεάλ του Μουρίνιο έβαλε τέλος στο εντός έδρας σερί νικών των Καταλανών που κρατούσε από το 2023.
Προφανώς, δεν χρειάζονται εδώ λόγια για τον Μπαπέ, τον κορυφαίο επιθετικό της δεκαετίας, τον παίκτη που είναι η μεγαλύτερη απειλή που μπορεί να ζήσει κάθε άμυνα. Το ρεκόρ του με την Μπαρτσελόνα μιλά από μόνο του και μαζί με τους Βαλβέρδε, Μπέλιγχαμ, χτίζουν έναν κορμό που μπορεί να αλλάξει το σκηνικό το επόμενο διάστημα.
Όταν το ματς τελείωσε, το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μουρίνιο ήταν να τρέξει να αγκαλιάσει τον Λούνιν, που λόγω του τραυματισμού του Κουρτουά, πήρε τα γάντια του βασικού και έγραψε την 4η νίκη του σε 5 clasico. «Κανείς δεν με ρώτησε τίποτα για εκείνον, αν είχαμε χάσει σίγουρα θα λέγατε πολλά» είπε για τον Ουκρανό στη Συνέντευξη Τύπου, ενώ αποκάλυψε ότι ο Βαλβέρδε έπαιζε τραυματίας για σχεδόν ένα ημίχρονο. «Αφιερώνω τη νίκη στους οπαδούς της Μπαρτσελόνα που δεν με άφησαν να κοιμηθώ στο ξενοδοχείο. Μια αγκαλιά σ' αυτούς…».
Ο Πέρεθ είχε κάνει το ίδιο και με τον Αντσελότι. Μα, ακριβώς το ίδιο. Μετά την αποχώρηση από την Ρεάλ τον Μάιο του 2015, ο Carletto κάθισε για 1+ χρόνο στην Μπάγεν Μονάχου και μετά ανέλαβε Νάπολι και Έβερτον πριν επιστρέψει στο Bernabeu για να σηκώσει κάτι κούπες ακόμα. Σίγουρα και τότε οι «ειδικοί» είχαν πει ότι τον έχει ξεπεράσει το ποδόσφαιρο.
Το επόμενο, το κερνάει ο Ζοσέ...
