Το ποδόσφαιρο δεν είναι το πιο δίκαιο άθλημα του ποδοσφαίρου. Σε ένα παιχνίδι, σε 90 λεπτά, μπορούν να συμβούν τα πάντα. Πριν 21 χρόνια η Εθνική ομάδα είχε δει τους Τσέχους να χάνουν τη μία ευκαιρία μετά την άλλη. Μία φάση, μία στιγμή και… ο θεός Δέλλας μας έστειλε στον τελικό του Euro και κατόπιν στην κορυφή της Ευρώπης. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο, αλλά και στον αθλητισμό γενικότερα. Χρειάζεσαι πάντα και τις συγκυρίες για να πετύχεις. Κι αυτές σίγουρα δεν τις είχε η ομάδα του Γιοβάνοβιτς το βράδυ της Πέμπτης στο «Χάμπτεν Παρκ».
Προσοχή όμως: Η τύχη μπορεί να σου γυρνάει την πλάτη σε ένα ή δύο παιχνίδια. Στο σύνολο ενός τουρνουά ή ενός πρωταθλήματος αν θέλουμε να μιλήσουμε γενικότερα, σπάνια δεν πήρε κάποιος στο τέλος αυτό που άξιζε.
Η Ελλάδα βρίσκεται στα μισά της διαδρομής των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου και αυτή τη στιγμή το όνειρο του Μουντιάλ μοιάζει να έχει ξεθωριάσει. Αν θα αρχίσει να φαίνεται ξανά, θα το μάθουμε το βράδυ της Κυριακής. Δύο διαδοχικές τριάρες όμως σε ένα τουρνουά έξι αγώνων, είναι αρκετά «βαριές». Όταν μάλιστα εσύ ο ίδιος, με τον δικό σου κόπο και τη δική σου προσπάθεια, έχεις σηκώσει τον πήχη των προσδοκιών στον… Θεό.
Μην ξεχνάμε ότι η Γαλανόλευκη ανήκει πια στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου κι αυτό το κέρδισε με το σπαθί της. Πήγε στα… ίσια μέσα στη Γλασκώβη πριν έξι μήνες και, μετά την εντός έδρας ήττα της στο πρώτο παιχνίδι, έριξε τρία «τεμάχια» στους Σκωτσέζους μέσα στο σπίτι τους. Αυτή τη φορά τα δέχτηκε εκείνη.
Ναι, η στατιστική του χθεσινού αγώνα, έδειξε να είναι ένα εντελώς άδικο αποτέλεσμα το τελικό 3-1. 33-67% κατοχή της μπάλας, 8-15 τελικές υπέρ της Ελλάδας, με τρεις τελικές στην εστία για τους γηπεδούχους κι όλες τους να καταλήγουν σε γκολ! Είναι από τα απίστευτα που συμβαίνουν μερικές φορές στο ποδόσφαιρο. Μόνο που και η Ελλάδα τόσες προσπάθειες έκανε εντός στόχου κι ας ήταν πενταπλάσιες οι τελικές της στο ματς. Και μόνο σε αυτή του Τσιμίκα μπόρεσε να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Αυτό είναι πρόβλημα…
Ο ομοσπονδιακός προπονητής μίλησε για τα δύο στιγμιαία λάθη (το τρίτο γκολ με το μεγάλο λάθος του Τζολάκη ήρθε απλώς για να αποτελειώσει την Εθνική) και για τη σκληρότητα του ποδοσφαίρου. Έχει δίκιο από τη μία πλευρά. Από την άλλη όμως υπάρχουν σίγουρα και πράγματα τα οποία δεν έγιναν σωστά στο παιχνίδι από την πλευρά της Ελλάδας. Κι αυτά οφείλουν να τα κοιτάξουν και να τα διορθώσουν εκείνοι που πρέπει.
Δεν μπορεί να ήταν μόνο η… κακιά η μοίρα που σε έφερε να τρως τρία γκολ από μία καταφανώς υποδεέστερη ομάδα, όπως αποδείχτηκε και σε αυτό το παιχνίδι. Και πρέπει να το κάνεις για να κυνηγήσεις κάθε πιθανότητα που σου αναλογεί να βρεθείς σε μία μεγάλη διοργάνωση μετά από 12 χρόνια. Η Εθνική ομάδα έχει την τύχη να διαθέτει μία φουρνιά με ταλέντο που πιθανότητα όμοιό του, σε αυτό τον βαθμό, δεν το είχε ποτέ ξανά. Μόνο αυτό ωστόσο δεν μπορεί να σε οδηγήσει στις επιτυχίες. Χρειάζονται κι άλλα πράγματα. Είναι ο χαρακτήρας, είναι το μέταλλο, είναι η νοοτροπία. Είναι όλα αυτά τα πράγματα -μαζί φυσικά με τις πιο ευνοϊκές κληρώσεις, απόρροια της επιτυχίας του Euro- που είχε κατά το παρελθόν και την οδήγησαν σε διαδοχικές παρουσίες σε τελικές φάσεις Euro και Μουντιάλ.
Φυσικά, δεν ζητάει κανείς από τον Τζόλη, τον Κουλιεράκη, τον Παυλίδη, τον Ιωαννίδη, τον Ζαφείρη κι όλα τα υπόλοιπα παιδιά, μαζί φυσικά και τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, να επωμιστούν την ευθύνη -που δεν τους αναλογεί- για το γεγονός ότι η Ελλάδα απέχει τόσα χρόνια από τα μεγάλα ραντεβού. Το γεγονός ότι οι Έλληνες φίλαθλοι αδημονούν για να δουν ξανά την Εθνική ομάδα να επιτυγχάνει, είναι λογικό να δημιουργεί μία μεγάλη πίεση σε παίκτες και προπονητή. Άπαντες ωστόσο έχουν δείξει πως είναι ικανοί και να την αντέξουν και να ανταποκριθούν σε αυτήν. Μιλάμε για παίκτες… εκατομμυρίων που διαπρέπουν στο κορυφαίο επίπεδο, που -σαν σήμερα- πριν από ακριβώς έναν χρόνο έκαναν την Ευρώπη να παραμιλάει με εκείνο το επικό διπλό στην Αγγλία, το οποίο δεν ήρθε από… τύχη, αλλά στα ίσια και παλικαρίσια. Κι έναν προπονητή που εδώ και χρόνια έχει δώσει και με το παραπάνω τα διαπιστευτήριά του.
Πλέον η Ελλάδα έχει μπροστά της ένα παιχνίδι… όλα ή τίποτα. Ακόμη δεν έχει χαθεί -οριστικά- το τρένο. Όταν πριν 12 μήνες έχει ρίξει στο καναβάτσο κοτζάμ Άγγλους, μία ομάδα που η χρηματιστηριακή αξία της ξεπερνάει το δισεκατομμύριο, τότε προφανώς μπορεί να το κάνει και στο «Πάρκεν». Κι ας είχε δεχτεί σχεδόν… σβηστά τρία γκολ τον Σεπτέμβριο από τους Δανούς. Τόσο κακό παιχνίδι, μοιάζει πολύ δύσκολο να κάνει ξανά η Εθνική ομάδα.
ΥΓ. Είχε ανοίξει εδώ και μέρες συζήτηση για το ποιος θα καθίσει στα γκολπόστ της Ελλάδας στη Γλασκώβη. Αφενός γιατί ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος έχει ενεργοποιηθεί ξανά και έχει πάρει φανέλα βασικού στη Σεβίλλη, προερχόμενος μάλιστα από το εκκωφαντικό 4-1 επί της Μπαρτσελόνα κι αφετέρου γιατί ο Κωνσταντής Τζολάκης είχε φανεί σε αρκετά πρόσφατα παιχνίδια του Ολυμπιακού πως δεν ήταν στο καλύτερο… φεγγάρι του. Κι ας μην το είχε πληρώσει τις περισσότερες φορές η ομάδα του. Μετά και το σοβαρό λάθος του με τη Σκωτία, μοιάζει δεδομένο πως θα πρέπει να «προστατευτεί» και να πάει ένα βήμα πίσω για το παιχνίδι με τη Δανία.
YΓ1. Η διαιτησία του elite Νορβηγού Έσπεν Έσκας, ήταν τουλάχιστον εχθρική στο χθεσινό ματς. Η κάρτα στον Ζαφείρη για δήθεν θέατρο στο πρώτο ημίχρονο, το λιγότερο κωμική. Η φάση με τον Ιωαννίδη στις καθυστερήσεις, στα χρόνια του VAR, είναι πέναλτι. Ο αντίπαλός του τον έχει πατήσει και ακολούθως τον γκρεμίζει. Το σκορ σε εκείνο το σημείο ήταν 2-1. Πρόβλημα ωστόσο ήταν η γενικότερη συμπεριφορά του και η ανοχή του στο σκληρό παιχνίδι των Σκωτσέζων που άφηνε ατιμώρητο.
