Μια ακόμα μεταγραφική περίοδος ολοκληρώθηκε για τον Παναθηναϊκό. Η πιο σημαντική της επιτυχία ήταν πως… έφυγε ο Κλεϊνχέισλερ θα έλεγε κανείς. Δεν το λέμε επειδή μας κακόπεσαν οι μεταγραφές που έγιναν, απλά στο Τριφύλλι είναι τεράστιος βραχνάς η έλλειψη σωστής διαχείρισης τέτοιων καταστάσεων. Γιατί δε γίνεται μόνιμα να μας φταίνε οι κακοί παίκτες που «κάθονται» στα συμβόλαια και δε θέλουν αν φύγουν αλλά να ξύνονται αντί να παίζουν ποδόσφαιρο.
Στην ουσία τώρα, γιατί ο Παναθηναϊκός διαχειρίζεται τρεις στόχους, έχει καλό ρόστερ με λύσεις που έπρεπε να το κάνει καλύτερο και με περισσότερες λύσεις. Το έκανε; Στο δικό μας μυαλό, ναι. Ο Σφιντέρσκι ως παίκτης πίσω από τον Ιωαννίδη που θα τον καλύψει σε μια απουσία ή στην ξεκούραση του, ως αυτός που θα δώσει πράγματα ερχόμενος απ’ τον πάγκο ή παίζοντας και μερικά λεπτά μαζί με τον Φώτη, μοιάζει αξιόπιστη λύση.
Προφανώς και δεν είναι ο… killer που θα βάζει ασταμάτητα γκολ. Έχει όμως ένα πακέτο ξεκάθαρα καλύτερο απ’ τον Γερεμέγεφ που μπορεί να κάνει ένα πράγμα και συνολικά είναι ποδοσφαιριστής υψηλότερου επιπέδου.
Ο Μανώλης Σιώπης είναι ένας τύπος που τρέχει ασταμάτητα, δίνει απίστευτη ενέργεια, καλύψεις στα πάντα, δεν καταλαβαίνεις πως από το ένα σημείο βρέθηκε στο άλλο τόσο γρήγορα και με τέτοιες εντάσεις. Έχοντας παίξει ως αντίπαλος του Παναθηναϊκού για χρόνια, έχουμε ένα πολύ καλό δείγμα, από εκεί κρίνουμε όχι από το έπαιξε στην Τουρκία και την Αγγλία. Αυτό είναι προσωπική του επιτυχία, αλλά δεν βλέπαμε τα ματς της Αλάνιασπορ, της Τραμπζονσπόρ και της Κάρντιφ.
Κίνητρο δεδομένα έχουν και οι δύο. Ο ένας επέστρεψε στην Ευρώπη από τις ΗΠΑ και σαφώς γνωρίζει τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες, αλλά και τις δυσκολίες συγκριτικά με το πριν. Ο άλλος είναι μεν στα 30 – καλή ποδοσφαιρική ηλικία, γεμάτη τριετία σε φουλ ρυθμούς μπορεί να προσφέρει – δεν πρόκειται όμως για παίκτη ιδιαίτερα χορτασμένο. Ειδικά εντός των συνόρων όπου στον Ολυμπιακό δεν τον εκτίμησαν σωστά και το… ταβάνι του ουσιαστικά ήταν ο Άρης μόλις είχε επιστρέψει από χαμηλότερες κατηγορίες, συν την εξαιρετική παρουσία του στον Πανιώνιο.
Ξέρεις τί να περιμένεις απ’ τον καθένα με λίγα λόγια. Όποιος πιστεύει πως ο Σφιντέρσκι θα δώσει 20-25 γκολ στον Παναθηναϊκό, ας αλλάξει πλευρό. Όποιος θέλει να δει κουβάλημα μπάλας σε πολλά μέτρα από τον Σιώπη ή κάθετες που θα ανοίγουν την αντίπαλη άμυνα, να προσέχει μη βρει σε κάνα κομοδίνο και χτυπήσει ξυπνώντας απότομα.
Μπορούσαν να έρθουν καλύτεροι; Σαφώς και μπορούσαν. Αυτό είναι μια… χαζή ερώτηση εδώ που τα λέμε. Μπορούσε να έρθει και καλύτερος στράικερ απ’ τον Ιωαννίδη. Καλύτερος χαφ απ’ τον Ουναϊ. Καλύτερος εξτρέμ απ’ τον Τετέ. Μπορούσε να έχει αποκτηθεί αριστερό εξτρέμ. Μπορούσε να έχει προστεθεί ο Μοχάμεντ μπροστά και να έχεις τριάδα… λουκούμι. Μπορούσε να έρθει αριστερό μπακ. Στόπερ. Δεξί μπακ. Μπορούσαν να αλλάξουν όλοι και να έρθουν καλύτεροι. Πάλι υπάρχει καλύτερο στο ποδόσφαιρο. Μόνο αυτοί που είχαν τον Μέσι στα 25-30, τον Μαραντόνα μέση προς τέλη δεκαετίας του ’80 και τον Ροναλντίνιο
όταν ακόμη είχε όρεξη για μπάλα και όχι για μπουζούκια, είχαν το δικαίωμα να πουν πως δεν υπάρχει καλύτερο. Γι’ αυτό είναι… χαζή η ερώτηση.
Αυτό όμως, δεν ακυρώνει σε καμία περίπτωση τη χρησιμότητα και τη σιγουριά που σου δίνουν οι δύο προσθήκες που έγιναν. Ως προς τα στοιχεία που προσδίδουν στο ρόστερ, τις λύσεις που δίνουν στα… χέρια του Ρουί Βιτόρια σε θέσεις που προφανώς ήθελε παίκτες και φυσικά αναφορικά και με τους χαρακτήρες που βάζεις στα αποδυτήρια. Γιατί σε μια σεζόν χιλιοταλαιπωρημένη με αλλαγή προπονητή, σκαμπανεβάσματα, ποιότητα αλλά και δυνατούς χαρακτήρες που διαθέτει το Τριφύλλι, έχει τη σημασία του και αυτό.
Τώρα από την άλλη, μπορεί κανείς να μας πείσει πως ο Βιτόρια είπε θέλω έναν επιθετικό που θα είναι ο Σφιντέρσκι κι έναν χαφ που θα είναι ο Σιώπης; Όχι. Προφανώς και έκανε άλλες εισηγήσεις που δεν πραγματοποιήθηκαν, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως… φορτώθηκε με το ζόρι τον Σφιντέρσκι και Σιώπη. Δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο σε μια μεταγραφική περίοδο ειδικά.
Τα αναφέρουμε όλα αυτά, γιατί δεν πρέπει να μας… χαλάνε οι κινήσεις που έγιναν, επειδή ο καθένας μας ίσως να ήθελε κάτι διαφορετικό. Ίσως έναν χαφ που θα μπορεί να κάνει πράγματα με τη μπάλα για παράδειγμα. Οκ, ο Σιώπης δεν τα κάνει, αλλά δίνει διαφορετική ελευθερία στους υπόλοιπους για να το κάνουν, λόγω της ικανότητας στο να καλύπτει και να μαρκάρει για δύο.
Κριτική αν πρέπει να γίνει, έχει να κάνει με το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός πέρασε ξανά μια δύσκολη μεταγραφική περίοδο που έδειξε ανέτοιμος και με τεράστιες δυσκολίες. Αυτό είναι το πρόβλημα, όχι οι δύο παίκτες που ήρθαν και δεν πρέπει να αδικούνται τα παιδιά. Αν και είμαστε σίγουροι πως θα χειροκροτηθούν και θα κερδίσουν τον κόσμο με άνεση.
Το πρόβλημα για τους Πράσινους ήταν πως άργησαν σημαντικά, δεν ήταν προετοιμασμένοι ουσιαστικά, είχαν αστοχίες. Δεν γίνεται να μας πείσει κάποιος πως χαφ ζήτησε ο προπονητής μία εβδομάδα πριν τελειώσει ο Γενάρης. Ούτε πως δεν ήθελε τον φορ από την 1 η του μήνα. Γιατί ο Παναθηναϊκός έφτασε στο σημείο να βγάζει μια… διαολεμένη σειρά αγώνων με τόσα ντέρμπι, χωρίς τις μεταγραφές του;
Μεγάλη συζήτηση επίσης και το αν χρειαζόταν κάτι άλλο η ομάδα ως προς το επίπεδο σωστού και λάθους αναφορικά με τις πολλές προσθήκες Γενάρη μήνα. Ερώτημα επιπέδου η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα, καθώς παραδείγματα υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης μπορούν να δοθούν πολλά.
Η ουσία παραμένει η ίδια: Πρώτον, οι κινήσεις που έγιναν είναι καλές και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται λες και ήρθε κάποια λύση της σειράς. Δεύτερον, συνεχίζει να υπάρχει το τεράστιο πρόβλημα όγκου λύσεων, γνώσης αγοράς και ετοιμότητας που πάντα πρέπει να έχει στις μεταγραφές ο Παναθηναϊκός. Δε θα πούμε για σκάουτινγκ λες και έχουμε απέναντί μας το δίκτυο της Πόρτο. Απλά το να τρέχεις σα… σαλιγκάρι και να έχεις απίστευτη φτώχεια λύσεων, είναι διαρκές πρόβλημα.
Το οποίο φαίνεται πολύ περισσότερο τώρα που δεν υπάρχει το άλλοθι του χαμηλού μπάτζετ. Η… κακομοιριά μπορούσε να δικαιολογηθεί όταν αναγκαστικά έπρεπε να περιμένει ο Παναθηναϊκός να φτάσουν οι τελευταίες μέρες για να έχουν πέσει οι τιμές, όταν ήταν η τελευταία λύση. Τώρα αυτό δεν ισχύει και είναι κακό να φαίνεται έτσι η ομάδα προς την ίδια την αγορά.
Υγεία να έχει ο Σφιντέρσκι και ο Σιώπης, όλοι οι ποδοσφαιριστές όλων των ομάδων βασικά και να κρίνονται μόνο για το αγωνιστικό σκέλος. Εκεί, δεν φοβόμαστε κανέναν απ’ τους δύο. Αρκεί πάντα να περιμένουμε σωστά αυτά που έχουν να δώσουν, ειδικά οι συγκεκριμένοι που τους ξέρουμε. Αν περιμένουμε τον Σφιντέρσκι σαν τον Μπατιστούτα και τον Σιώπη σαν τον Ρεδόνδο, κακό δικό μας όχι δικό τους.
Υ.Γ. Σε μια σοβαρή χώρα, ήδη θα είχε παρέμβει αυτεπάγγελτα ο εισαγγελέας για αυτά που έχουν ακουστεί για τον Φώτη Ιωαννίδη από πολλές πλευρές. Διαφορετικό η κριτική, διαφορετικό ακόμη και οι χαρακτηρισμοί, από το υβρεολόγιο και την προσπάθεια δημόσιου εξευτελισμού δύο ανθρώπων όχι ενός. Στην Ελλάδα μας όλα καλά. Παρακολουθούμε και μετά ψάχνουμε αν έσκασε κάπου καμιά κροτίδα ή αν σηκώθηκε κάνα πανό για τα Τέμπη, για να παρέμβει η ΔΕΑΒ.
