Όπως έγραψα και μετά το πρώτο παιχνίδι, ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να χριστεί φαβορί για την πρόκριση, έχει όμως ένα ελαφρύ προβάδισμα. Όπως επίσης έχω γράψει ξανά, ο χρόνος λειτουργεί ως σύμμαχος του Δικεφάλου. Δίνει τη δυνατότητα σε παίκτες όπως ο Σαμάτα, ο Ενκονγκ, ο Μπάμπα, ο Κετζιόρα, ο Νάρει, να βρούνε ρυθμό και να προσφέρουν μεγαλύτερη βοήθεια σε μια ομάδα που λόγω της καθυστέρησης που καταγράφηκε στην προσθήκη των παικτών που έλειπαν (και ακόμα λείπουν), δεν προετοιμάστηκε κάτω από ευνοϊκές συνθήκες.
Σε ό,τι αφορά το σχήμα που θα επιλέξει ο Λουτσέσκου απόψε βράδυ, υπάρχουν δυο μόνο ερωτηματικά. Ποιον θα χρησιμοποιήσει ως παρτενέρ του Τσιγγάρα στη μεσαία γραμμή και σε ποιον θα εμπιστευθεί τη θέση του φορ. Υποθέτω πως η αμυντική γραμμή δεν θα αλλάξει. Θα δούμε δηλαδή τους Κοτάρσκι, Κετζιόρα, Μπάμπα, Ενκονγκ, Κουλιεράκη. Το πρώτο ερώτημα είναι αν θα επιλέξει ο Λουτσέσκου τον Σβαμπ ή τον Φιλίπε Σοάρες για τη μεσαία γραμμή. Υπάρχουν υπέρ και κατά για τον κάθε παίκτη και ο προπονητής του ΠΑΟΚ θα κληθεί να τα ζυγίσει και να αποφασίσει.
Μεσοεπιθετικά, η τριάδα θα αποτελείται από τους Κωνσταντέλια, Νάρει και Αντίγια Ζίβκοβιτς. Ο Τάισον θα μείνει στον πάγκο και θα κληθεί να βοηθήσει στην εξέλιξη του αγώνα.
Για την κορυφή της επίθεσης πιστεύω πως ήρθε η ώρα του Αλι Σαμάτα. Είναι πολύ πιθανό το ενδεχόμενο, να του δώσει θέση βασικού ο Λουτσέσκου, αφήνοντας στον πάγκο τον Μπράντον Τόμας.
Περιμένω ένα παιχνίδι υπομονής, που θα κερδίσει η ομάδα που θα κάνει τα λιγότερα λάθη και θα έχει την τύχη με το μέρος της.
Αναφορικά με το θέμα της οπαδικής βίας τώρα. Άκουσα με προσοχή τόσο τον κ. Μητσοτάκη, όσο και τον κ. Τσέφεριν, στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου. Εύχομαι ολόψυχα να καταφέρουν να λύσουν το πρόβλημα. Θεωρώ πως δεν πρόκειται (και ειλικρινά λυπάμαι και ζητώ συγγνώμη που το γράφω) με όσα εξαγγέλθηκαν, να λυθεί το πρόβλημα.
Προσεγγίζοντας την οπαδική βία ως πρόβλημα του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού, δεν θα βρούμε ποτέ λύση. Η οπαδική βία αποτελεί κοινωνικό φαινόμενο - πρόβλημα σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα. Αν δεν το προσεγγίσουμε ως κοινωνικό φαινόμενο με προεκτάσεις στο ποδόσφαιρο και γενικότερα στον αθλητισμό, δεν θα τα λύσουμε ποτέ.
Οι επιφανειακές προσεγγίσεις (δεν αμφισβητώ σε καμία περίπτωση τις προθέσεις) δεν λύνουν μεγάλα προβλήματα με βαθιές ρίζες. Επίσης, είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια στα Ελληνικά γήπεδα, τα φαινόμενα βίας έχουν μειωθεί. Λογικό αν σκεφτούμε ότι δεν υπάρχουν φιλοξενούμενοι φίλαθλοι. Το πρόβλημα δεν είναι το ποδόσφαιρο και τα γήπεδα. Το πρόβλημα είναι τι γίνεται στους δρόμους και στα σχολεία. Τι απασχολεί τη νεολαία. Ποια είναι τα προβλήματα τους και πως μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε. Από εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε για να προσεγγίσουμε σωστά το κοινωνικό φαινόμενο της οπαδικής βίας.
ΥΓ Ο πρόεδρος της ΕΠΟ, Παναγιώτης Μπαλτάκος, γιατί αποκλείστηκε από μια σύσκεψη που αφορούσε το ποδόσφαιρο;
