Ένας απ’ τους τίτλους που προσπαθεί να «καπηλευτεί» ο Ολυμπιακός εδώ και χρόνια, είναι αυτός του κορυφαίου ελληνικού εκπροσώπου στην Ευρώπη. Το κάνει σε όλα τα αθλήματα, παρότι σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ τα πεπραγμένα δεν αλλοιώνονται. Είτε είναι τίτλοι, είτε σημαντικές πορείες στην περίπτωση του ποδοσφαίρου.
Η τελευταία προσπάθεια αφορά την αναφορά και τη σύγκριση στη βαθμολογία της UEFA, δηλαδή στα πεπραγμένα πενταετίας. Όποιο διάστημα βολεύει για να ταιριάξει στο αφήγημα. Ακόμη κι εκεί αντί να εντοπίσει ο Ολυμπιακός το τεράστιο πρόβλημά του, με το ρεκόρ αγώνων χωρίς νίκη, με την ιστορία που γράφει πετώντας από… τεσσάρα σε τεσσάρα κι από αποκλεισμό σε αποκλεισμό, επιλέγει την τοξικότητα.
«Δείχνει» τους άλλους για συγκεκριμένα διαστήματα που τον βολεύουν. Αγνοώντας πλήρως την δική του οπισθοχώρηση.
Οι παρουσίες στο Champions League με τον τρόπο που έρχονταν αυτές, απέφεραν τεράστια κέρδη στον σύλλογο την ώρα που οι υπόλοιποι, πλην ΠΑΟΚ λόγω Σαββίδη, φυτοζωούσαν.
Ρεαλιστικά και ουσιαστικά, στο λιμάνι πρέπει να δουν τη γυμνή πραγματικότητα. Όχι την βουτηγμένη στην προπαγάνδα και «ντυμένη» με περιτύλιγμα που τους βολεύει. Εδώ και τόσες εβδομάδες, αναζητούν τον επόμενο προπονητή τους. Φτάνοντας στο σημείο να βρεθούν σε αδιέξοδο. Προκρίνεται όπως λένε τα ρεπορτάζ της 15ης Ιουνίου, η λύση Μαρτίνεθ. Ο οποίος προέρχεται από άκρως αποτυχημένη σεζόν στην υποβιβασμένη Εσπανιόλ. Απ’ την οποία και απομακρύνθηκε. Άρα είναι άνεργος, απολυμένος και με τις μετοχές του να έχουν πέσει σημαντικά.
Νωρίτερα, ο Ολυμπιακός είχε ασχοληθεί έντονα με τον Τζενάρο Γκατούζο. Ο Ιταλός τους είχε στο περίμενε και ποτέ κανείς δεν έμαθε γιατί τους απέρριψε. Αλλιώς θα είχε προχωρήσει το θέμα. Μάλιστα φαίνεται πως καταλήγει στη… Σαλερνιτάνα κι όχι το ευρωπαϊκό μέγεθος όπως πλασάρεται ο Ολυμπιακός.
Κάτι ανάλογο είχε κάνει ο Φρανσουά Μοντεστό πριν ένα χρόνο. Προτιμώντας την νεοφώτιστη τότε Μόντσα, η οποία για πρώτη φορά θα συμμετείχε στη Serie A. Παρατώντας τον Ολυμπιακό. Τι σημαίνει αυτό; Όσο υπήρχε το δέλεαρ του Champions League, της βιτρίνας, του σκαλοπατιού, η ΠΑΕ του Πειραιά αισθάνθηκε πως ξαφνικά έγινε μέγεθος. Παρότι τα αποτελέσματα ήταν… πολύ μακριά από την έπαρση που συνοδευόταν.
Τώρα που έχει γίνει η Ευρώπη… τόπος μαρτυρίου, οι πόρτες είναι κλειστές. Οι δυσκολίες απίστευτες, ακόμη και για έναν ικανό αθλητικό διευθυντή όπως ο Κορδόν. Οι χυλόπιτες σημαντικές. Οπως τις τρώνε όλοι! Γιατί; Μα γιατί κανείς δεν θέλει να δουλέψει στην Ελλάδα! Να έρθει γιατί; Μια ματιά στο YouTube ή στο Google και παίρνεις εύκολα την απάντηση…
Πέρα απ’ τον Γκατούζο που αναφέρθηκε, μην ξεχνάμε πως είχε έρθει στην Ελλάδα ο Σρέντερ. Εκτός αν πιστεύει κανείς πως έκανε αυτό το ταξίδι απλά για να τον… περάσουν από συνέντευξη.
Ο Ολυμπιακός συνεχίζει να ασχολείται με την τοξικότητά του και το φαίνεσθαι, ξεχνώντας να δει κατάματα την αλήθεια. Τα βήματα προς τα πίσω που έχει κάνει. Έχοντας απλά την τύχη να διαθέτει αμέτρητους επικοινωνιακούς μηχανισμούς και Μέσα, τα οποία δε λένε κουβέντα για την ανακολουθία λόγου-πράξης. Ειδικά στο σχεδιασμό.
Φανταστείτε πως φτάσαμε μέσα Ιουνίου και ο Ολυμπιακός ακόμη δεν έχει φέρει το νέο του προπονητή στην Ελλάδα. Προκειμένου να αρχίσει να «τρέχει» με τα πάρε-δώσε στις μεταγραφές. Έχασε τον καλύτερό του παίκτη την περασμένη σεζόν, πρώτο σκόρερ (Μπακαμπού) και είναι… σα να μην έγινε τίποτα.
Η περίφημη διαφορά του Ολυμπιακού, η φήμη που ο ίδιος έδωσε στον εαυτό του ως… ευρωπαϊκό σημαντικό κλαμπ, έχουν αποδειχθεί απλή σκόνη. Που όταν «κάθεται» φανερώνει ξανά την πραγματικότητα. Αλλά για την ΠΑΕ του λιμανιού το σημαντικό είναι να συγκριθεί αυτή τη στιγμή με τον Παναθηναϊκό που είναι εκτός Ευρώπης πέντε χρόνια, για να πει «ορίστε είμαστε πολύ πάνω απ’ αυτούς» στο συγκεκριμένο διάστημα…
