* Η χώρα είναι μικρή. Κι ο χώρος ακόμα περισσότερο. Είναι δύσκολο να κρυφτεί κάτι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κι η ιστορία που σηκώθηκε από όσα συνέβησαν στο ΟΑΚΑ ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για πάρα πολλούς λόγους.
* Διότι η είδηση δεν είναι οι φωνές του Παναθηναϊκού. Τα ουρλιαχτά τα έχουμε ξανακούσει. Είδηση είναι το ολοκληρωτικό ξεβράκωμα και η διαπόμπευση των διαιτητών ακόμα και από υποστηρικτές της Ευρωλίγκα. Ακόμα κι από ανθρώπους που αμείβονται μέσω αυτής. Αυτό μάλιστα.
* Στον επιθανάτιο ρόγχο, μπασκετικά, του Ζόρντι να βλέπεις ένα στρατό ανθρώπων να τον φτύνει. Όπως τους δικτάτορες, στο φευγιό, τους φτύνουν οι μεγαλύτεροι Ταλιμπάν τους, έτσι και ο Μπερτομέου γίνεται πλέον στόχος των δικών του. Κι έτσι αντιλαμβάνονται όλοι τι παιχνίδι παιζόταν εδώ και τόσα χρόνια. Από τότε που ο αείμνηστος Θανάσης Γιαννακόπουλος του πετούσε τη δεσμίδα με τα πεντακοσάευρα στα πόδια. Μόνο που τότε ο Παναθηναϊκός μπορούσε να κερδίσει και τους διαιτητές. Τώρα, δε μπορεί.
* Ο Μπερτομέου διανύει τους τελευταίους δυο μήνες της ζωής του, στην Ευρωλίγκα. Και με το καλαμάκι ρουφάει τις τελευταίες ρανίδες του αίματος που μπορεί. Παίρνει την εκδίκησή του. Κι αυτό που καταδεικνύει στον επίλογο του, είναι ότι το πρόβλημα που είχε δεν ήταν προσωπικό. Ήταν συλλογικό. Για τον τρόπο που τον αντιμετώπισε ολόκληρος ο οργανισμός του Παναθηναϊκού, από την ιδιοκτησία, μέχρι τον τελευταίο φίλαθλο. Για να δούμε τι επιφυλάσσει για τους τελευταίους έξι αγώνες. Αρχής γενομένης από τον αμέσως επόμενο. Στο ΣΕΦ. Εκεί θα έχει και τη μεγαλύτερη ευκαιρία.
* Μέχρι τότε όμως, μια απαραίτητη πληροφορία. Το βράδυ της Παρασκευής δεν έπαιξε μόνος του μπαλίτσα. Υπήρξε και ελληνικός δάκτυλος.
* Είναι γνωστό άλλωστε, στα πέριξ του ευρωπαϊκού μπάσκετμπολ, ότι έχει αναπτυχθεί μια στενή φιλία ανάμεσα σε Έλληνες και Σλοβένους διαιτητές.
* Κι επειδή οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν εθνικότητες και ταυτότητες, απλά να θυμίσουμε ότι ο Γιαβόρ και ο Πουκλ, δυο πρωτοπαλίκαρα που πρωταγωνιστούσαν όταν έβλεπαν ελληνικές ομάδες, άλλοτε θετικά κι άλλοτε αρνητικά, δυο άνθρωποι που ανέπτυξαν πολύ φιλικές σχέσεις με συμπατριώτες μας, είναι Σλοβένοι.
* Κι ακούστε τώρα πώς τα φέρνει η ζωή. Καθαρά από συγκυρία, ο τρίτος διαιτητής του αγώνα Παναθηναϊκός-Μιλάνο, ήταν ο Σλοβένος Πέτεκ. Μπροστά του έγιναν όλες οι επίμαχες φάσεις. Η μεγάλη των Σλοβένων σχολή συνεχίζεται.
* Δεν είναι μόνοι τους όμως στο γήπεδο. Ούτε φυσικά ένας ανέλαβε τη δουλειά. Αν ο Ράντονιτς ήθελε πήγαινε στο instant replay χθες εφόσον υπήρξε υποψία αντιαθλητικού φάουλ στον Καββαδά. Του το έδειξε άλλωστε ο ίδιος ο παίκτης στο video wall. Δεν πήγε γιατί δεν ήθελε παρότι είχε το δικαίωμα.
* Ο Ράντονιτς ήταν και σε ένα άλλο πρόσφατο, επεισοδιακό διαιτητικά παιχνίδι. Στο Ολυμπιακός-Εφές. Εκεί που αποβλήθηκε ο Σιμόν. Ο Κροάτης, όπως αποκάλυψε χθες η εκπομπή Magic Euroleague, περίμενε τον Ράντοβιτς έξω από το ΣΕΦ και του έκανε πέσιμο. Κανονικότατο. Κροάτης σε Κροάτη. Στο πάρκινγκ. Διότι και οι παίκτες στον ίδιο χώρο βρίσκονται, γνωρίζουν ότι οι Έλληνες έχουν το know how στο άθλημα.
* Κι οι Έλληνες γενικά ξέρουν τη δουλειά πολύ καλά. Δείτε πού είχαν τοποθετηθεί χθες οι Σλοβένοι και θα καταλάβετε γιατί κάποιοι κακεντρεχείς ονομάζουν την Ευρωλίγκα «εγκληματική διοργάνωση». Αλίμονο. Ντροπή τέτοια πράγματα να λέγονται. Το Slam Dunk δεν υιοθετεί. Αποκρούει τις κατηγορίες και κατηγορηματικά αναφέρει ότι πρόκειται για αισχρούς συκοφάντες. Κάποιοι μπορεί να «πουλάνε τη μάνα τους» ακόμα και για ένα δείγμα αρώματος 10-20 ML από γνωστό οίκο μόδας, αλλά όχι οι διαιτητές. Όχι. Ποτέ.
* Στην Ευρωλίγκα οι ομάδες επενδύουν. Μόνο σε όσους μπαίνουν στο παρκέ. Όσους παίρνουν τις κρίσιμες αποφάσεις. Για αυτό και ο Παναθηναϊκός όσο θα μένει εκεί στα 5 εκατομμύρια και ο εκάστοτε αντίπαλος του θα τρέχει με διπλάσια, υπερδιπλάσια και τριπλάσια, θα έχει αυτά τα αποτελέσματα. Όσο έξυπνος, εργατικός και παθιασμένος κι αν είναι κάποιος, το 5 μεγαλύτερος αριθμός από το 10 δε μπορεί να γίνει ποτέ.
