Καμία ήττα δεν είναι αρεστή, ειδικά όταν μιλάμε για το Παναθηναϊκό. Ωστόσο δεν μπορεί κανείς να μην παραδεχτεί τη προσπάθεια των παικτών. Ακόμη και ο speaker στο EuroleagueTV στο τέλος είπε πως αυτός ο Παναθηναϊκός ΙΣΩΣ άξιζε να κερδίσει. Με τα ίσως όμως δεν έρχονται τα αποτελέσματα.
Ακούω από το απόγευμα για τις απουσίες της Μπαρτσελόνα. Αναρωτηθήκατε με πόσους παίκτες έπαιζε ο Παναθηναϊκός; Οι παίκτες που αγωνίστηκαν 15 λεπτά και πάνω ήταν μόλις ΕΠΤΑ!
Αυτό για να καταλαβαίνουμε με πόσο μικρό ρόστερ αγωνίζονται πλέον οι «πράσινοι». Η ανάγκη για μεταγραφή ή μεταγραφές είναι πλέον ολοφάνερη και δεν μιλάμε για το επίπεδο της Euroleague…
Ο Παπαγιάννης έμοιαζε τόσο μόνος στο «5» απόψε. Τίμιος ο Έβανς, αλλά πόσα λεπτά μπορεί να προσφέρει ποιοτικά σε αυτή τη θέση;
Πάντως πρέπει να πούμε ένα μπράβο στη Μπαρτσελόνα. Παραμένει ακόμη και τώρα με τόσες ελλείψεις η σπουδαιότερη άμυνα στη λίγκα. Γιατί; Γιατί ξέρει να σβήνει τα ατού του αντιπάλου. Όσο παράλογο και αν μοιάζει, αν οι «πράσινοι» έπαιρναν λίγους παραπάνω πόντους από το πρώτο τους σκόρερ τα πράγματα θα ήταν αλλιώς.
Πάμε όμως παρακάτω. Στα θετικά ο Νεμάνια Νέντοβιτς όχι μόνο επέστρεψε στην ενεργό δράση, αλλά έδειξε ότι είναι σε πολύ καλή κατάσταση ευτυχώς για τους «πράσινους».
Δημιουργούσε, εκτελούσε κατά ριπάς και φυσικά κρατούσε τους «πράσινους» ζωντανούς στο παιχνίδι!
Ωστόσο πάμε στο κομμάτι της άμυνας ζώνης…
Ο coach Πρίφτης ξεκίνησε το παιχνίδι με 2-3 ζώνη όπως συνηθίζει εδώ και αρκετό καιρό. Παρόλα αυτά η ομάδα του δέχτηκε 19 πόντους στο πρώτο μέρος. Είναι κατανοητό πως κάποια στιγμή ο αντίπαλος θα την διαβάσει, είτε απλά θα είναι εύστοχος ή και τα δύο μαζί. Μπορούμε να πούμε πως η Μπαρτσελόνα την διάβασε αρκετά καλά και ήταν και εύστοχη.
Πήγε όμως καλύτερα το man to man; Είχε σίγουρα καλύτερα διαστήματα. Όσο ήταν επιθετικός ο Παναθηναϊκός τα πράγματα ήταν καλύτερα. Και πότε ήταν καλύτερα; Από το 5ο λεπτό του παιχνιδιού, μέχρι το τέλος του πρώτου ημιχρόνου και φυσικά τα τελευταία οχτώ λεπτά του παιχνιδιού.
Οι «πράσινοι» με τη ζώνη έδωσαν αρκετά ελεύθερα σουτ από μέση και μακρινή απόσταση, ωστόσο και στο man to man, έδειξαν τρωτοί στη πρώτη γραμμή. Οπότε να πούμε πως ο coach έκανε λάθος με τη ζώνη; Ίσως δεν θα έπρεπε να παίξει σε τόσο μεγάλο βαθμό στο πρώτο μέρος και θα έπρεπε να εμπιστευτεί την ενέργεια του κόσμου και των παικτών.
Στο δεύτερο κομμάτι που χρησιμοποιήθηκε, δηλαδή κάπου στο τρίτο δεκάλεπτο ήταν σωστή επιλογή, καθώς οι «πράσινοι» είχαν χάσει τη διαφορά τους και η Μπαρτσελόνα έμοιαζε διαβασμένη και έτοιμη να επιστρέψει.
Αυτό βέβαια συνέβη τη δεύτερη φορά…
Οι δεύτερες επιθέσεις έδιναν και έπαιρναν στη δεύτερη χρησιμοποίηση της ζώνης και από ένα σημείο και μετά σε εκνευριστικό βαθμό, όλα ευθύνη της δεύτερης γραμμής.
Από εκεί και έπειτα αξίζει ειδική μνεία στον Χάουαρντ Σαντ-Ρος.
Ο Κουβανός ήταν ηγέτης στο αμυντικό κομμάτι και έβγαλε σπουδαία ενέργεια στην άμυνα με αλλαγές. Αποτελεί σίγουρα από τους καλύτερους αμυντικούς σε αυτό το κομμάτι μαζί με Χάκετ, Κλάιμπερν, Καλάθη και Ουόκαπ. Ο Παναθηναϊκός είναι πράγματι τυχερός που έχει ένα τόσο πολύτιμο αθλητή.
