Ο Ολυμπιακός ήταν κάτι παραπάνω από απολαυστικός την Τετάρτη στην Βαλένθια και ο κόσμος του περίμενε εμφάνιση στο ίδιο μήκος κύματος και στην Μαδρίτη κόντρα στην Ρεάλ. Γνωρίζοντας, πάντως, ότι ο συντελεστής δυσκολίας θα είναι πολύ μεγαλύτερος. Εν τέλει η επιθυμία των φίλων της πειραϊκής ομάδας δεν έγινε πραγματικότητα ούτε στο ελάχιστο.
Οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα έπαιζαν με μία Ρεάλ, που πήγαινε δεν πήγαινε, αλλά δεν κατάφεραν κάτι ουσιαστικό. Είναι από τα παιχνίδια, που λες ότι όσο και να παίζεις, δεν κερδίζεις. Και αυτό ισχύει για τον Ολυμπιακό, που ήταν άνευρος, άστοχος και το τελικό 72-63 ίσως και να τον κολακεύει μάλιστα. Η εικόνα των δύο ομάδων ήταν για 15 πόντους διαφορά, ασχέτως, όπως αναφέραμε, που η Ρεάλ μόνο στα καλύτερά της δεν είναι. Σκεφτείτε, δηλαδή, πως ήταν οι Πειραιώτες χθες το βράδυ στο «WIZINK CENTER».
Πλέον μένει ένα ακόμη παιχνίδι, αυτό με την Χίμκι και από κει και πέρα μπαίνει και με την βούλα μπροστά ο σχεδιασμός για την επόμενη μέρα. Εδώ, που τα λέμε, πάντως, η σχετική διεργασία έχει ήδη ξεκινήσει και στο πλαίσιο αυτό γίνονται επαφές ή αν θέλετε διερευνητικές κρούσεις σε παίκτες, που ενδιαφέρουν. Τα πρώτα ονόματα είναι λίγο πολύ γνωστά. Τα ονόματα, δηλαδή, που έχουν τικαριστεί. Ο Ντόρσεϊ, δηλαδή, ο Λόιντ, ο Νάιτζελ Ουίλιαμς-Γκος και ο Μίκι. Εχει αναφερθεί και η περίπτωση του Μάριους Γκριγκόνις της Ζαλγκίρις, αλλά οι Λιθουανοί δημοσιογράφοι γράφουν ότι έχει πάρει ήδη τον δρόμο για την ΤΣΣΚΑ. Μάλλον θα τους πιστέψουμε.
Το πλέον σίγουρο είναι ότι στην επόμενη του μέρα ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί δύο πολύ πιο ορμητικά γκαρντ σε σχέση με αυτό, που παρουσίασαν ο Τζένκινς με τον Χάρισον. Και έναν ψηλό πολύ πιο αποδοτικό από τον φιλότιμο Ελις, που ειδικά στο ματς με την Βαλένθια ήταν πολύ καλός. Γενικά, όμως, δεν ανταποκρίθηκε στις περιστάσεις.
Αν σταματήσει και ο Βασίλης Σπανούλης, τότε θα χρειαστεί ένας ακόμη κόμπο-γκαρντ και κάπως έτσι θα κλείσουν οι βασικές θέσεις του Ολυμπιακού για την σεζόν 2021-2022.
Παίκτες πάντα υπάρχουν και θα υπάρχουν, αλλά το θέμα είναι ποιους θα επιλέξεις και αυτούς, που θα επιλέξεις πως θα σου αποδώσουν μέσα στις τέσσερις γραμμές του παρκέ. Όλα σχετικά δεν είναι, αλλά πολλά πράγματα είναι. Μπορεί να πας να πάρεις μία ενδιαφέρουσα περίπτωση από το ΝΒΑ και να μην σου βγει. Και να πάρεις έναν από την Μπεσίκτας, όπως ο ΜακΚίσικ, και να σου κάνει την δουλειά.
Αλήθεια, πάντως, είναι ότι ο Ολυμπιακός έχει προτεραιότητα να πάρει παιδιά, που την ξέρουν την δουλειά της Ευρωλίγκας. Αν δεν τα καταφέρει (από οικονομική πλευράς εννοούμε), τότε μάλλον θα πάει να βρει νέους ΜακΚίσικ και νέους Μπιρτς.
Ο κόσμος από την πλευρά του κάνει τα δικά του σχέδια, τα δικά του όνειρα. Τα δικά του πλάνα. «Αν ήμουν στην θέση του Μπαρτζώκα, αυτό θα έκανα. Θα μετέφερα στην θέση 3 τον Βεζένκοφ και θα πήγαινα να πάρω τον Γιαμπουσέλε της Βιλερμπάν για το 4» μου έγραψε ένας φίλος στο Facebook πριν από κάνα δίωρο.
Δεν είναι κακή η σκέψη του, αλλά ο Ολυμπιακός (και ο κάθε Ολυμπιακός) έχει προπονητή, που ξέρει καλύτερα από όλους μας. Πως το λέει η διαφήμιση; Εκαστος στο είδος και ο Λουμίδης στους καφέδες του.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι παίζουν και οι άλλοι μπάσκετ. Και μπορεί να παίζουν καλύτερο μπάσκετ από μας, ειδικά τα χρόνια, που ζούμε. Χρόνια οικονομικής αδυναμίας των ελληνικών ομάδων και άνοιγμα της ψαλίδας σε σχέση με τα «θηρία», που ακούνε στο όνομα της ΤΣΣΚΑ, της Εφές, της Ρεάλ, της Μπαρτσελόνα και πάει λέγοντας.
Ναι, τα λεφτά δεν φέρνουν πάντα την ευτυχία, αλλά στο μπάσκετ, που κερδίζει ο καλύτερος, η ποιότητα μετράει και μετράει πολύ.
