Αν περίμενε κανείς τη νίκη του Ολυμπιακού στην Μόσχα επί της ΤΣΣΚΑ; Ναι. Από προσωπική εμπειρία το λέω. Ενας φίλος μου προχθές το βράδυ μου έστειλε φωνητικό μήνυμα: «Αύριο, που θα κερδίσει ο Ολυμπιακός και δεν θα το περιμένουν ούτε οι Αγγελόπουλοι να δεις τι θα γίνει».
Ο φίλος δικαιώθηκε. Το είπε προφανώς περισσότερο από την αγάπη του για την ομάδα του. Το θέμα, όμως, είναι ότι ο Ολυμπιακός νίκησε. Αν το περίμενα εγώ; Ούτε μία στο εκατομμύριο. Μήπως περίμενε κανείς την ήττα της Ζαλγκίρις από την Ζενίτ; ‘Η τους 3 μόλις πόντους, που σημείωσε η Αντβερπ κόντρα στην ΑΕΚ στην τρίτη περίοδο; Πέντε να μαζευτούμε από το καφενείο, πέντε πόντους σε δέκα λεπτά θα σημειώσουμε. Η ΑΕΚ, όμως, δεν το επέτρεψε στους Βέλγους και να που το μπάσκετ βρίσκει πάντα τρόπους να μας εκπλήσσει.
Πριν από 4-5 χρόνια είχα γράψει ότι το μπάσκετ έχει τρελαθεί και οι επιβεβαιώσεις έρχονται η μία μετά την άλλη. Ο φίλος, που ανέφερα παραπάνω και ο οποίος δικαιώθηκε για το «διπλό» στην Ρωσία, είναι η συντριπτική μειοψηφία. Αν έλεγες πριν από το ματς της Μόσχας ότι θα κερδίσει ο Ολυμπιακός, προφανώς θα σε πέρναγαν περίπου για τρελό. Να, όμως, που τα κατάφερε. Και όποιος παρακολούθησε το ματς, θα συμφωνεί απόλυτα ότι αποδόθηκε μπασκετική δικαιοσύνη.
Το μάτι των παικτών του Ολυμπιακού γυάλιζε. Κόντρα στην Ζενίτ η ομάδα του Πειραιά έπαιζε σαν να κοιμόταν όρθια. Ενέργεια μηδέν. Ομοίως και ψυχολογία. Στο προηγούμενο -από το σημερινό ματς- με την Μπασκόνια, η κατάσταση ήταν έτσι κι έτσι. Πριν από λίγο, όμως, είδαμε έναν Ολυμπιακό βγαλμένο από τις καλύτερές του μέρες. Η ενέργεια και το πάθος ήταν στο φουλ, πήρε βοήθεια στην επίθεση από πολλούς παίκτες και τεχνικά, αγωνιστικά ο Κεστούτις Κεμζούρα παίρνει σχεδόν άριστα στο κοουτσάρισμα.
Στο παιχνίδι με την Ζενίτ (όπου γενικά δεν άξιζε να κερδίσει ο Ολυμπιακός) ο βαθμός του Λιθουανού προπονητή δεν ήταν καλός. Απέναντι, όμως, στην ΤΣΣΚΑ άγγιξε το τέλειο. Η διαχείριση, που έκανε στο ρόστερ, ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετική.
Πήρε πράγματα από όσους χρησιμοποίησε και δη από τον Ρούμπιτ και τον Τσέρι, που κάποια στιγμή φαίνονταν κοντά στην πόρτα της εξόδου. Αμφότεροι ήταν κάτι παραπάνω από φιλότιμοι και χρήσιμοι, σε σημείο, που πλέον να θεωρείται απίθανο να φύγουν από το ΣΕΦ. Κάτι, όμως, που θα γίνει σίγουρα με Μπόλντγουϊν και Χαπ. Ο πρώτος ήταν ο μόνος, που δεν χρησιμοποιήθηκε, ο δεύτερος ήταν εκτός 12άδας.
Στον αντίποδα έρχονται ο Ρότσεστι με τον Ριντ. Για τον πρώτο μπορείς να νοιώθεις σίγουρος ότι θα δώσει λύσεις και άμεσα μάλιστα. Γιατί είναι γκαρντ, παίκτης, δηλαδή, που παίζει με την μπάλα στα χέρια και η ευρωπαϊκή του εμπειρία είναι τεράστια. Από τον Ριντ δεν λείπουν τα προσόντα, αλλά το θέμα έχει να κάνει με την προσαρμογή του από την στιγμή, που έρχεται για πρώτη φορά στην Ευρώπη.
Πάντως μόνο και μόνο η έλευσή τους έκανε καλό, κάτι, που είδαμε στην Μοσχα.. Εκανε καλό γιατί πάντα όταν έρχονται καινούριοι παίκτες, οι υπάρχοντες δίνουν το κάτι παραπάνω, όχι ακριβώς για να σώσουν την θέση τους, αλλά για να δείξουν ότι αυτοί είναι οι καλύτεροι όποιοι και να έρθουν.
Πάντως, για τον Ολυμπιακό δεν θα έχει ουσία ο θρίαμβος στην Μόσχα αν δεν συνδυαστεί με νίκη επί της Μακάμπι. Οι πολλοί λένε ότι οι Πειραιώτες δεν έχουν ουσιαστική τύχη για πρόκριση στην οκτάδα. Οι ίδιοι, όμως, οι «ερυθρόλευκοι» κάθε άλλο παρά το ίδιο υποστηρίζουν. Μιλάμε για διοίκηση, παίκτες και τεχνική ηγεσία. Δίκιο έχουν. Αυτή είναι η φύση της μεγάλης ομάδας και δεν μπορεί να αλλάξει, παρά τα προβλήματα, που κάποιες φορές ξεπροβάλλουν και κάνουν έντονη την παρουσία τους.
