Η δικαιοσύνη επιτελεί το έργο της. Εκεί πλέον έχουν παραπεμφθεί αυτοί που με έπαρση, αλαζονεία και ύφος χιλίων καρδιναλίων, διοικούσαν το μπάσκετ. Δημιουργώντας ένα σύστημα το οποίο σε λέρωνε ακόμη και η αναφορά σε αυτό.
Λιόλιος, Μαυραγάνης, Κορομηλάς, Παπαπέτρου, Πηλοϊδης, Τσαρούχα και περιμένουμε τη συνέχεια. Για να φτάσουν όλοι αυτοί με χειροπέδες και να συζητάμε για απολογίες, προφυλακίσεις, περιοριστικούς όρους, χρειάστηκε να «ματώσει» ένα άθλημα ολόκληρο. Να επηρεαστούν κόποι, όνειρα, να χαθούν δουλειές, τίτλοι να αλλάξουν χέρια, υποβιβασμοί και άνοδοι να αποφασιστούν μακριά από τα παρκέ.
Σε όλο αυτό το σκάνδαλο, απ’ την πρώτη του μέρα, υπάρχει ένα κοινό σημείο: Ο Προμηθέας Πάτρας. Η ομάδα του Βαγγέλη Λιόλιου, το «παιδί» του. Ο σύλλογος που μέχρι πρότινος καυχιόταν για τον «μέντορά» του.
Ο Προμηθέας λοιπόν, είναι ομάδα που δεν έχει πιστοποιητικό συμμετοχής στην GBL. Η ΕΕΑ δεν του το χορήγησε, γιατί από εκεί ουσιαστικά άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι που έφτασε εκεί που έφτασε και θα δούμε μέχρι που θα φτάσει τελικά.
Η ομάδα της Πάτρας πέραν του πιστοποιητικού που δεν έχει πάρει, είχε τον Λιόλιο να τη διοικεί από τις σκιές. Και όταν μιλάμε για Λιόλιο και σκιές, βλέπουμε σιγά-σιγά τι σημαίνει αυτό. Γιατί οι μαρτυρίες, οι συνομιλίες, ρίχνουν φως για να δει ο κόσμος τα πάντα.
Το συγκεκριμένο σωματείο, υπάρχει σχεδόν σε κάθε μαρτυρία ενοχοποιητική. Από τα κλιμάκια, τα σχολικά πρωταθλήματα, μέχρι την πρώτη ομάδα. Από τις χαμηλές κατηγορίες, μέχρι την Α1. Από αγώνες που προαποφασίστηκαν, μέχρι διαφορές που έπρεπε να είναι στο επίπεδο που βόλευε.
Ο ΕΣΑΚΕ αυτή τη στιγμή, αποδέχεται να έχει στις τάξεις του ένα τέτοιο σωματείο. Πεισματικά. Σα να μην τον ενοχλεί τίποτα απ’ όλα όσα έχουν γίνει γνωστά. Από έρευνα της δικαιοσύνης και όχι δημοσιογραφικές πληροφορίες ή απλά φήμες.
Ο Προμηθέας αντί να έχει αποβληθεί από το πρωτάθλημα, ως απλή κίνηση διάσωσης της GBL, συνεχίζει να υπάρχει σε αυτό. Αλλοιώνοντας τις συνθήκες διεξαγωγής του. Μην ξεχνάμε πως ήδη πρόλαβε να πάρει μια νίκη στη Λευκάδα, με τις διαιτητικές αποφάσεις να είναι απ’ αυτές που σε κάνουν να βγεις απ’ τα ρούχα σου. Μόλις μερικές ώρες πριν αρχίσει το μπαράζ συλλήψεων στο μεταξύ.
Αντ’ αυτού, ο ΕΣΑΚΕ… άνοιξε την αγκαλιά του και στον Προμηθέα και στον Χρήστο Μήλα. Να καθίσει να μιλήσει ισότιμα με τις υπόλοιπες ομάδες. Να συμμετέχει σε μια διαδικασία φιάσκο, όπου ζητήθηκε να υπογράψουν οι ομάδες μια δήλωση «πλυντήριο» για ανθρώπους που είναι με χειροπέδες. Κοινώς, να βάλει ταφόπλακα στον εαυτό της, η κορυφαία κατηγορία μπάσκετ της χώρας μας.
Ο Μήλας είναι αυτός που απειλούσε για το τι θα ακολουθήσει, λίγο καιρό πριν αρχίσει να λειτουργεί το σύστημα Λιόλιου με θεσμικό ρόλο στην ΕΟΚ. Κι αυτόν τον άνθρωπο, ενώ έχουν βγει όσα έχουν βγει για το σωματείο της Πάτρας, ο ΕΣΑΚΕ επέλεξε να τον καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τις υπόλοιπες ομάδες.
Αλήθεια, μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερη προσβολή και ταυτόχρονα υποτίμηση του προϊόντος; Κάθε μέρα που περνά και ο Προμηθέας συγκαταλέγεται στο πρωτάθλημα, αποτελεί «αυτοκτονία» για το επαγγελματικό μπάσκετ στην Ελλάδα. Κι όλα αυτά σε μια σεζόν που άρχιζε με όνειρα ενός συναρπαστικού πρωταθλήματος με ομάδες πανίσχυρες.
Θα πρέπει να λογοδοτήσουν όσοι ανέχονται αυτή την αλλοίωση. Ο Μελής ήδη θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί και μόνο επειδή είχε τη στήριξη της συγκεκριμένης ΕΟΚ. Λειτουργώντας ως… παραμάγαζο της. Σα να μην έφτανε αυτό, την ώρα που ο κόσμος περίμενε να δει μια αντίδραση, αυτός ήθελε να… χαϊδέψει συλληφθέντες, να προστατέψει παρανομίες, να αθωώσει μια ομάδα η οποία είναι ξεκάθαρο πως λειτουργούσε και λειτουργεί, με διαφορετικούς σκοπούς από τις υπόλοιπες.
Από τα σχολικά πρωταθλήματα, μέχρι την κορυφαία κατηγορία, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή από την ανοχή στην παρουσία του Προμηθέα. Σκεφτείτε ποια θα ήταν η τύχη του, σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης. Και πόσο γρήγορα θα είχε αποφασιστεί η αποπομπή του από ένα πρωτάθλημα τέτοιων επενδύσεων και μεγεθών.
