Πάντα το καλοκαίρι πέφτει όλο το ενδιαφέρον στις μεταγραφές. Πρώτα στο ποιοι θα έρθουν, μετά σε αυτούς που ήρθαν. Είναι απόλυτα λογικό να ζητάς πάντα το κάτι καλύτερο. Όμως, το ίδιο σημαντικό είναι να εκτιμάς αυτό που έχεις. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης ξεκίνησε από αυτή τη βάση. Από την πρώτη στιγμή τονίζει συνεχώς ότι παρέλαβε ένα ρόστερ που έκανε μια εξαιρετική χρονιά και ως εκ τούτου, οι όποιες προσθήκες θα πρέπει να είναι πολύ προσεγμένες. Ταυτόχρονα είχε εκφράσει την πεποίθησή του ότι αυτοί οι παίκτες μπορούν να παίξουν ακόμη καλύτερα.
Νομίζω ότι χθες, στο φιλικό με την Γαλατασαράι, δικαιώθηκε... για όλα. Οι δέκα από τους 11 που βρέθηκαν στο αρχικό σχήμα, ήταν πρωταθλητές. Ανήκαν στο ρόστερ που πέρσι έφερε τον τίτλο μετά από 24 χρόνια. Με αυτούς τους παίκτες στη σύνθεσή της η ΑΕΚ έπαιξε για ένα σημαντικό διάστημα εξαιρετικό ποδόσφαιρο. Διαφορετικό σε σχέση με πέρσι (κάτι που πάντα έχει ρίσκο, μιας και η συνταγή ήταν απολύτως επιτυχημένη εκ του αποτελέσματος), πολύ ωραίο στο μάτι, εμφανώς δουλεμένο στις προπονήσεις και με συγκεκριμένες στοχεύσεις μέσα στο γήπεδο.
Σίγουρα είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα και επρόκειτο απλά για ένα φιλικό. Όμως, σχολιάζουμε αυτό που είδαμε σε ένα συγκεκριμένο ματς. Κι αυτό ήταν ότι η ΑΕΚ απέναντι σε μια πολύ δυνατή ομάδα, την πρωταθλήτρια Τουρκίας, έπαιξε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίες, δημιούργησε πολλές φάσεις, πέτυχε τρία γκολ και ήταν σε αρκετές περιπτώσεις θεαματική. Με τους παίκτες που είχε ήδη. Κι όταν πέρασαν στο παιχνίδι οι τρεις νέοι, πράγματι φάνηκε ότι έχουν την ποιότητα και τις προδιαγραφές για να προσθέσουν πράγματα σε αυτό το ήδη καλό ρόστερ.
Ο Λιβάγια ξέρουμε τι -πολύ υψηλού- επιπέδου παίκτης είναι, οι Σιμόες, Μπακάκης, Λόπες, Μπακασέτας συνεχίζουν από πέρσι... Είναι σημαντικό να βλέπεις τον Μάνταλο σε τέτοια φόρμα έπειτα από την δεύτερη περιπέτεια που πέρασε, ενώ για τον Κλωναρίδη τα είπε όλα ο Ουζουνίδης στις δηλώσεις του μετά το ματς. Αντίπαλός του είναι μόνο ο εαυτός του. Και ο Έλληνας τεχνικός έχει δείξει πως ξέρει να του βγάζει τον καλό του εαυτό μέσα στο γήπεδο. Ο Λαμπρόπουλος... είναι ο Λαμπρόπουλος. Ένας παίκτης που όποτε και αν κλήθηκε να δώσει λύσεις, με εξαίρεση την... έμπνευση να παίξει αμυντικό χαφ στο Καραϊσκάκη, σήκωσε το βάρος και έδωσε τον καλύτερό του εαυτό.
Όσον αφορά στους νέους, ο Οικονόμου έκανε ένα καλό παιχνίδι, ο Μπογέ έδειξε στα λεπτά που αγωνίστηκε ότι με την ποιότητά του θα δώσει πολλά στην ομάδα, ο Πόνσε μπορεί να θέλει χρόνο αλλά είναι δεδομένα παίκτης κλάσης, ενώ θετικότατο ήταν και το ντεμπούτο του Άλεφ. Αν κρίνουμε από τη δήλωση του Ουζουνίδη -όταν ρωτήθηκε αν η βασική του ενδεκάδα χθες έχει προβάδισμα για το ματς με τη Σέλτικ- πως ίσως αλλάξει ένα δυο πράγματα για το ύψος της ομάδας, ο Βραζιλιάνος πιθανότατα είναι αυτός που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να... τρυπώσει στα αρχικά του πλάνα.
Φυσικά, το φιλικό με τη Γαλατά δεν είχε μόνο θετικά. Είχε και αρνητικά. Τα οποία, μάλιστα, μπορούν να... ακυρώσουν τα όσα καλά είδαμε. Γιατί μπορεί η ΑΕΚ να έπαιξε ωραίο ποδόσφαιρο, να έφτιαξε φάσεις, να πέτυχε όμορφα γκολ, όμως από τρεις στημένες φάσεις δέχθηκε επί της ουσίας τρία γκολ (το ένα ακυρώθηκε λανθασμένα). Και μπορεί το φάουλ του Μαϊκόν να ήταν καθαρά θέμα κλάσης, όμως τα άλλα δύο ήρθαν από τεράστια αδράνεια της άμυνας.
Το ποδόσφαιρο δεν είναι πάντα δίκαιο. Μπορεί με μια ίδια εμφάνιση στη Σκοτία, να μην έρθει το γκολ και από δύο κόρνερ να επιστρέψει η ΑΕΚ στην Αθήνα με κανένα 2-0. Θυμίζω ότι πέρσι τέτοια εποχή η ΑΕΚ κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια πολύ ισχυρή ομάδα, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στάθηκε καλά απέναντι της συνολικά, όμως έχασε επί της ουσίας την πρόκριση από τα κόρνερ.
Οι στημένες φάσεις ήταν ένα πρόβλημα που υπήρχε πέρσι όλη τη χρονιά και δεν γίνεται να την... ακολουθήσει την ομάδα και φέτος. Πρέπει κάπως να αντιμετωπιστεί. Και δεν είναι μόνο θέμα ύψους. Είναι και συγκέντρωσης και αποφασιστικότητας και ψυχολογίας με την οποία αντιμετωπίζονται συνολικά από την ομάδα αυτές οι φάσεις.
Καλό είναι που έγιναν αυτές οι φάσεις χθες, γιατί θύμισαν και στους παίκτες ότι όσο ιδρώτα κι αν χύσουν τρέχοντας και πιέζοντας σε όλο το γήπεδο, όσο καθαρό μυαλό και ποιότητα κι αν βγάλουν στις αντεπιθέσεις, μια – δυο φάσεις είναι ικανές να τα πετάξουν όλα στα σκουπίδια. Χτύπησε, λοιπόν, το καμπανάκι και πρέπει να το ακούσουν.
Όμως, μην μείνουμε στα αρνητικά αυτής της πολύ καλής εμφάνισης. Υπήρξαν πάρα πολλά θετικά. Με σημαντικότερο, ότι αυτό το ποιοτικό σύνολο παικτών δείχνει στην πράξη πως βδομάδα με τη βδομάδα, παιχνίδι με το παιχνίδι, πλησιάζει όλο και περισσότερο σε αυτό που θέλει να παίξει ο προπονητής του. Κι αυτό που θέλει, είναι αυτό που επιθυμεί να δει ο κόσμος από την ΑΕΚ...
