Εν αναμονή των επίσημων ανακοινώσεων της μεταγραφής του Βράνιες, μπορούμε να πούμε ότι τελικά όλα πήγαν καλά. Η ΑΕΚ πήγε τις διαπραγματεύσεις στα όρια και πέτυχε τελικά την καλύτερη δυνατή τιμή. Πάνω, ίσως, κι από την πρόβλεψη του πιο αισιόδοξου.
Η συμφωνία της ΑΕΚ με την Αντερλεχτ για την πώληση του Βράνιες είναι ό,τι καλύτερο έχει πετύχει η ομάδα σε πώληση παίκτη της από τότε που άρχισε να… πουλάει παίκτες. Δεν συγκρίνεται ούτε με του Παπασταθόπουλου που πουλήθηκε σε πολύ μικρή ηλικία, σε εποχή πολύ πιο παχιών αγελάδων με τα ίδια σχεδόν λεφτά, oύτε βέβαια με τον Κυργιάκο, που πουλήθηκε στη Λίβερπουλ που καιγόταν στην λήξη της μεταγραφικής περιόδου.
Επίσης αποτελεί απόλυτη δικαίωση του χειρισμού του θέματος τον Γενάρη, όταν ο Βράνιες προσπάθησε να βάλει την ΑΕΚ με την πλάτη στον τοίχο, όμως αντί να… καρφωθεί το δελτίο -όπως πολλοί προέτρεπαν- ο παίκτης με τους κατάλληλους χειρισμούς από τον Μελισσανίδη και την διαχείριση του Χιμένεθ συνέχισε κανονικά και τελικά έγινε αυτό που και ο ίδιος ήθελε, αλλά με όρους που έμοιαζαν επιστημονική φαντασία τις δύσκολες εκείνες μέρες. Για άλλη μια φορά, λοιπόν, στην ΑΕΚ αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις και διαχειρίζονται τις καταστάσεις απέδειξαν ότι αξίζουν την εμπιστοσύνη.
Εμπιστοσύνη αξίζει η ΑΕΚ και στις μεταγραφές. Από τον Αύγουστο του 2016 και μετά, χωρίς βέβαια να υπάρχει απόλυτη επιτυχία, είναι εμφανής η πρόοδος. Τόσο αγωνιστικά, όσο και στο πως σιγά σιγά χτίζεται ένας κορμός με Έλληνες παίκτες, αλλά και ξένους με φιλοδοξίες και προοπτική. Τέτοιους παίκτες θα πάρει και τώρα η ΑΕΚ.
Έχει πάρει ήδη τον Αλμπάνη, που διακρίθηκε στο πρωτάθλημα που πέρασε, υπάρχει η εκκρεμότητα με τον Κάιπερς, που όμως η μεταγραφή έχει πληρωθεί, αποκτήθηκε με 2.000.000 μετρητά ο Λιβάγια και τώρα είναι η ώρα για τις κινήσεις ενίσχυσης, αρχικά για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και μετά για το πρωτάθλημα.
Επειδή κάποιος σκέφτηκε ότι ο Μπέργκ είναι καλή περίπτωση, που πράγματι είναι ανεξάρτητα αν είναι μια μεταγραφή που δεν μπορεί να γίνει, ή επειδή έγινε μια συνάντηση με τον Μολέδο σε δημόσιο χώρο, που αυτό από μόνο του λέει πολλά για το πόσες πιθανότητες έχει να γίνει μεταγραφή, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως η ΑΕΚ έχει στη λίστα της μόνο παίκτες που βλέπει… μπροστά της.
Τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν θα επιβεβαιώσουν αυτό το δεδομένο και έτσι θα μείνει απλά η μεγάλη αγωνία και η γκρίνια, που πάντως είναι το γούρι της ΑΕΚ όλα αυτά τα χρόνια. Δεν θα έπρεπε να λείψει φέτος, ένα τόσο κρίσιμο καλοκαίρι. Φυσικά, αν ο Μπεργκ και ο Μολέδο ήταν μεταγραφές που μπορούσαν να γίνουν, τότε δεν θα ήταν καθόλου άσχημο. Αλλά πιστεύω πως τελικά η ΑΕΚ σε αυτές τις δύο κρίσιμες θέσεις θα πάρει παίκτες πολύ υψηλού επιπέδου και με προοπτική. Και όταν ανακοινωθούν, όλοι θα καταλάβουν πως τίποτε δεν έγινε στην τύχη. Όπως τίποτα δεν γίνεται στην τύχη σε αυτή την ΑΕΚ.
