Το Βέλγιο μπορεί να είναι ένας παράδεισος! Για όσους γνωρίζουν γαλλικά και γερμανικά, για τους ρομαντικούς που θέλουν παραμυθένιες πόλεις, για όσους τρελαίνονται για σοκολάτες και όσους θέλουν να κάνουν εισαγωγές φαρμάκων! Ποιοι άλλοι… σφάζονται για ένα κομμάτι από την πίτα στις βελγικές εξαγωγές; Οι μάνατζερ ποδοσφαίρου! Η ταυτόχρονη άνοδος της Εθνικής ομάδας Βελγίου με την ολοένα και αυξανόμενη αξία των ποδοσφαιριστών που πρωταγωνιστούν στο πρωτάθλημα, έχει κάνει την Jupiler League – και όχι μόνο - έναν παράδεισο υπεραξιών και δικαιωμάτων.
Πριν δέκα μήνες, στις 9 Σεπτεμβρίου του 2017, η χάρη όσων συμβαίνουν στο Βέλγιο έφτασε στους «New York Times». Μια από τις σπουδαιότερες εφημερίδες παγκοσμίως, αφιέρωσε χώρο από τις σελίδες για το φαινόμενο εξαγοράς ομάδων της Β’ Εθνικής από ξένους επενδυτές. «Βελγικοί σύλλογοι και εισαγόμενα λεφτά: Ένα μοντέρνο, ποδοσφαιρικό κράμα», τιτλοφορούταν το άρθρο και προσέγγιζε το θέμα από διαφορετικές πλευρές. Ας μην ξεχνάμε, εξάλλου, ότι στο Βέλγιο έχει αγοράσει ομάδα ο Πίνι Ζάχαβι, ενώ είναι γνωστή και η εμπλοκή του Παϊρόι Πιεμπονγκσάντ με τη Μουσκρόν.
Διαβάζουμε, λοιπόν, στην ιστορική εφημερίδα (ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ) για τους λόγους που είναι ελκυστική η αγορά του Βελγίου: «Πρώτον, υπάρχει η καλή έξωθεν μαρτυρία από τις επιτυχίες της Εθνικής ομάδας και τη φήμη που έχει σε επίπεδο ακαδημιών. Είναι το μέρος όπου σπουδαιότεροι και πλουσιότεροι σύλλογοι από Γερμανία, Γαλλία και Αγγλία στρέφονται για να αγοράσουν ποδοσφαιριστές. Δεύτερον, υπάρχουν ελάχιστοι περιορισμοί στους ξένους παίκτες. Μόλις οκτώ στους 25 πρέπει να είναι γηγενείς, άρα υπάρχει τεράστιο περιθώριο για ξένους. Επιπλέον, στο Βέλγιο υπάρχει «εύκολη» και γρήγορη διαδικασία για απόκτηση διαβατηρίου, κάτι που σημαίνει ότι είναι το ιδανικό μέρος για Αφρικανούς ποδοσφαιριστές». Και τέλος, υπάρχει χαμηλό κόστος. Ο ίδιος παίκτης που στην Ολλανδία θα εισέπραττε 300.000 ευρώ, στο Βέλγιο θα κλείσει με 90.000 το πολύ».
Πεδίο μάχης…
Αφού πιάσαμε το γενικό πλαίσιο και η εισαγωγή στον κόσμο του βελγικού ποδοσφαίρου έθεσε τα δεδομένα, μπορούμε να περάσουμε στο προκείμενο. Δηλαδή, το προσωπικό και κυρίως το όνομα το οποίο «παίζει» δίπλα σε εκείνο του Ούγκο Κάιπερς τις τελευταίες ώρες. Ζακ Λίχτενστάιν. Πρόκειται για έναν από τους σπουδαιότερες μάνατζερ του Βελγίου, με την εταιρία του «Eleven Management» να εκπροσωπεί περισσότερους από ογδόντα ποδοσφαιριστές και να δραστηριοποιείται την τελευταία 25ετία στο χώρο.
Ο Λιχτενστάιν έχει στο πελατολόγιο του μερικά σπουδαία ονόματα όπως τον Τόμας Μουνιέ της Παρί Σεν Ζερμέν ή τον Βινσέντ Κομπανί (σ.σ. ο διασημότερος παίκτης του, τον οποίο εκπροσωπεί σε όλη του την καριέρα), είχε τον Ντένις Πράετ πριν πάρει τη μεταγραφή στη Σαμπντόρια κι ενώ τώρα ετοιμάζεται για Γιουβέντους και φυσικά φτάνει μέχρι λιγότερο γνωστούς ποδοσφαιριστές, όπως ο επιθετικός του Εργοτέλη. «Ο πρώτος μου παίκτης ήταν ο Κρις Ντε Βίτε», θα πει σε συνέντευξή του… «Έκανα τη μεταγραφή του από την Άντερλεχτ στην Τβέντε. Ακολούθησαν ο Κουρτ Βάντε Πάαρ και ο Φρεντερίκ Πεϊρεμάνς».
Η πρώτη του μεγάλη… ψαριά ήταν ο Τόμας Ραντζίνσκι και η μεταγραφή ύψους 7.5 εκατομμυρίων ευρώ από την Άντερλεχτ προς την Έβερτον, ενώ η προσωπική του σχέση με τον Κομπανί είναι εκείνη που έχει διατηρήσει τη συνεργασία τους όλα αυτά τα χρόνια. «Είναι στην εταιρία μας από 15 ετών. Τον προσέχουμε και τον φροντίζουμε. Όλοι οι μάνατζερ ονειρεύονται τον Βινσέντ, αλλά ο δεσμός μας έχει χτιστεί με αμοιβαία εμπιστοσύνη και σεβασμό, οπότε δεν σπάει».
Μπαίνουμε σιγά-σιγά στον πόλεμο! Εχθρός του Ζακ Λιχτενστάιν – σύμφωνα με όσα γράφουν στο Βέλγιο – είναι ο Μότζι Μπαγιάτ. Ο άνθρωπος που έφερε στον Ολυμπιακό τον Γκιγιόμ Ζιλέ, αλλά και τον Σίλβιο Προτό, τη στιγμή μάλιστα που ο Βέλγος γκολκίπερ εκπροσωπούταν ακόμα από τον Λιχτενστάιν. Ήταν ακριβώς αυτή, η μεταγραφή του στην ελληνική ομάδα και ο τρόπος που έγινε που «έσπασε» τη συμφωνία του Προτό με τον Ζακ. «Ο Λίχτενστάιν που δεν με στήριξε αρκετά και δεν δουλεύω πλέον μαζί του», θα έλεγε τον προηγούμενο Σεπτέμβριο ο πρώην γκολκίπερ του Ολυμπιακού, με τον Μπαγιάτ να έχει παίξει το ρόλο του διαμεσολαβητή και να έχει παραιτηθεί της αμοιβής του, ώστε να ολοκληρωθεί το deal.
Η διεθνής αγορά και οι εξαγωγές προς την υπόλοιπη Ευρώπη είναι μόνο η μία πλευρά του πολέμου. Η μεγάλη μάχη, η αληθινή μάχη γίνεται για την Άντερλεχτ, τη βιτρίνα του βελγικού ποδοσφαίρου. Ο Ζακ Λιχτενστάιν μεσολάβησε πριν μερικά χρόνια για να βρει επενδυτή για την αγορά του συλλόγου, κάτι που θα του επέτρεπε να πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας, το οποίο είχε χάσει τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώην πεθερός του είναι μέλος του συμβουλίου, ούτε είναι τυχαίο ότι ο Μπαγιάτ έχει προσπαθήσει ξανά στο παρελθόν να του… κλέψει ποδοσφαιριστή.
«Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω καμία σχέση με τον Μότζι Μπαγιάτ. Εκπρόσωπός μου είναι ο Ζακ Λιχτενστάιν και η «Eleven Management» και είναι οι μόνοι που με αντιπροσωπεύουν», είχε γράψει στο Twitter ο Γκόι Μπι Σιριάκ το 2015, λίγο πριν λήξει το συμβόλαιό του με την Άντερλεχτ και πριν πωληθεί στην Οστάνδη.
Ο Ζακ, σε αντίθεση με τον Μπαγιάτ, μοιάζει ως ένας μάνατζερ που στηρίζεται περισσότεροι στις προσωπικές του σχέσεις με τους ποδοσφαιριστές. Ο τύπος που νοιάζεται, κάτι σαν τον Τζέρι Μαγκουάιρ στην πιο διάσημη ταινία για τον… υπόκοσμο των διαπραγματεύσεων και των συμβολαίων. Ήταν εκείνος που απέτρεψε τον Κομπανί από το να πάει στην Άρσεναλ πριν εκτοξεύσει την τιμή του στο Αμβούργο, εκείνος που έχει μιλήσει με τον Αρσέν Βενγκέρ, τον Κέβιν Κίγκαν, τον Εμίλιο Μπουντραγκένιο, τον Τσίκι Μπεγκιριστάιν, τον Μισέλ Πλατινί και εσχάτως τον Γιούργκεν Κλοπ, όταν ακόμα ήταν πελάτης του ο Πράετ και έδειχνε ζεστό ενδιαφέρον η Λίβερπουλ.
Η φιλοσοφία του είναι να υπάρχει ένα δίκτυο συνεργατών του, οι οποίοι κάθε στιγμή θα είναι στη διάθεση του ποδοσφαιριστή. «Είναι σημαντικό να μπορούν να βρουν κάποιον 365 μέρες το χρόνο. Δε γίνεται να σε χρειάζεται ο παίκτης και να είσαι άρρωστος, σε διακοπές ή στο αεροπλάνο. Πρέπει κάποιος να είναι διαθέσιμος όταν εμφανιστεί πρόβλημα».
Το πρόβλημα εμφανίστηκε με τον Ούγκο Κάιπερς. Βάσει του transfermarkt είναι 24ος σε αξία ποδοσφαιριστής στη λίστα του Ζακ Λιχτενστάιν, αλλά αυτό δεν έκανε διαφορά στη λογική και στην προσέγγιση.
Show me respect για τον ίδιο. Show me the money για τον πολύ κόσμο. H αλήθεια λογικά βρίσκεται στη μέση.