Δεν ξέρω τι είδους συμπεράσματα μπορεί να βγάζει ένας προπονητής που παρακολουθεί από την εξέδρα την επόμενη ομάδα του, γνωρίζοντας ότι όσοι και όσα βλέπει δεν θα υπάρχουν από τις επόμενες εβδομάδες κιόλας, ωστόσο το δεδομένο είναι ένα: ο Πέδρο Μαρτίνς και η διοίκηση του Ολυμπιακού έχουν μπροστά τους πάρα, πάρα, πάρα πολλή δουλειά αυτό το καλοκαίρι.
Το φινάλε της σεζόν πάντως ήταν... ιδανικό. Υπό την έννοια ότι αν υπήρχε έστω και μια αμφιβολία σε κάποιον μέσα στην ομάδα για το τι πρέπει να γίνει, αρχής γενομένης από το πρωί της Δευτέρας, σίγουρα εξαφανίστηκε οριστικά. Για αυτό φρόντισαν οι ίδιοι οι παίκτες που για πολλοστή φορά το τελευταίο διάστημα έδειξαν ότι για τον ένα ή τον άλλο λόγο, ο κύκλος τους έχει κλείσει.
Και από την πλευρά μου θα επαναλάβω για επίσης πολλοστή φορά, ότι το πρόβλημα για τον κόσμο του Ολυμπιακού δεν ήταν ποτέ να χαθεί ένα πρωτάθλημα, μια πρόκριση, ένα ντέρμπι, ένα ματς, ένα οτιδήποτε. Με οποιοδήποτε τρόπο. Το πρόβλημα είναι η ολοκληρωτική αδιαφορία και η έλλειψη σεβασμού στη φανέλα της ομάδας που δείχνουν σταθερά φέτος οι «ερυθρόλευκοι» -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Ευτυχώς για φέτος, το... μαρτύριο τελείωσε και από αύριο ξεκινά επισήμως πλέον αυτό που ουσιαστικά έχει ξεκινήσει εδώ και κάνα δίμηνο: το ολοκληρωτικό ξήλωμα αυτής της ομάδας και το χτίσιμο σε νέες βάσεις αλλά και υπό νέες προϋποθέσεις. Χωρίς Champions League και χωρίς καν να υπάρχει έστω ένας κορμός παικτών που θα αποτελέσει μπούσουλα για τις επόμενες κινήσεις. Σε κάθε περίπτωση, το έργο της διοίκησης και του Πέδρο Μαρτίνς, μετά από το φινάλε που έκανε η ομάδα στο πρωτάθλημα και όχι αναγκαστικά μόνο από το αυτό το 3-0 στα Γιάννινα, σίγουρα απλοποιήθηκε κατά πολύ.
Πέρα από τους «μικρούς» και πιθανώς άλλους 4-5 παίκτες, είναι δεδομένο ότι η... σκούπα που έρχεται θα σαρώσει τους πάντες και τα πάντα. Ακόμη και αυτοί που θα μείνουν νομίζω θα μείνουν επειδή δεν γίνεται να κάνει μια ομάδα 25 μεταγραφές. Ή μήπως γίνεται; Άλλωστε, η ίδια η διοίκηση έχει διαμηνύσει σε όλους ότι άπαντες πωλούνται, δανείζονται ή... χαρίζονται. Πέρα από τους ήδη πολλούς «τελειωμένους», το επόμενο διάστημα θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει τι θα συμβεί και με τους υπόλοιπους. Ποιοι θα μείνουν ελεύθεροι, ποιοι πιθανώς θα δανειστούν, ποιοι θα πουληθούν έστω και... κοψοχρονιά για να ανοίξει χώρος στο ρόστερ και το μπάτζετ για τους επόμενους.
Είναι άλλωστε μια από τις λίγες φορές που αυτό το ολοκληρωτικό ξήλωμα ενός ρόστερ του Ολυμπιακού -κάτι που έχει ξανασυμβεί πολλές φορές και στο πρόσφατο και στο πιο μακρινό παρελθόν- θα δικαιολογείται πέρα για πέρα και από τα αποτελέσματα και από τη συνολική εικόνα της ομάδας. Σημαδιακό είναι άλλωστε ότι η τελευταία φορά που είχε χάσει ο Ολυμπιακός ματς με 3-0 από ομάδα που δεν ανήκει στο top-5 του πρωταθλήματος, ήταν την τελευταία σεζόν των «πέτρινων χρόνων», το μακρινό 1996, όταν είχε χάσει δις με αυτό το σκορ από Καλαμάτα και Απόλλωνα Αθηνών...
Στην επόμενη μέρα της ομάδας τώρα, ο Πέδρο Μαρτίνς είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται σε πρώτο πλάνο. Ο Πορτογάλος, πάντα φυσικά σε συνεργασία με τη διοίκηση, είναι αυτός που θα αναλάβει το δύσκολο έργο να κάνει τις κατάλληλες επιλογές παικτών, τόσο όσον αφορά σε αυτούς που θα έρθουν, όσο και σε αυτούς τους λίγους που θα παραμείνουν, αφού για τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών που θα φύγουν, τα πράγματα είναι λίγο έως πολύ απλά. Το «κατάφεραν» οι ίδιοι αυτό.
Αντίστοιχα, ακολούθως θα αρχίσει από τα τέλη Ιούνη και το χτίσιμο της νέας ομάδας, το οποίο θα χρειαστεί πάρα πολλή δουλειά σε όλα τα επίπεδα. Με την ελπίδα να μην έχουν επαναληφθεί ως τότε τα πολλά... δομικά λάθη σε επίπεδο σχεδιασμού, τα οποία έχουν άπαντες παραδεχθεί στην ομάδα, καθένας από το πόστο του. Με την ελπίδα αυτοί που θα σχηματίσουν το επόμενο ρόστερ να έχουν όχι μόνο την απαραίτητη ποιότητα και ικανότητες να σταθούν σε μια ομάδα σαν τον Ολυμπιακό και να την επαναφέρουν στην κορυφή, αλλά κυρίως τη σωστή ψυχοσύνθεση για να διαχειριστούν την ερυθρόλευκη...
