Αν διαβάσατε την ανακοίνωση του Ιβάν Σαββίδη φίλοι μου θα καταλάβατε και εσείς ότι ο ισχυρός άνδρας του ΠΑΟΚ ξέχασε κάτι πολύ σημαντικό. Να ζητήσει συγγνώμη από τη φίλαθλη κοινή γνώμη που δεν γράφτηκε εγκαίρως στο «ΙΕΚ διδασκαλίας ήθους» του φιλάνθρωπου επενδυτή για να παρακολουθήσει δωρεάν μαθήματα σωστής συμπεριφοράς. Τίποτα απ’ όσα είδαμε την Κυριακή δεν θα είχε συμβεί αν ο Σαββίδης είχε διδαχθεί ήθος από τον άρχοντα του σαβουάρ βιβρ. Αυτό σκέφτηκαν και τα παιδιά στον ένθετο «Γαύρο» και αναρωτήθηκαν πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος αν υπήρχαν και άλλοι συγγενείς του Υψηλάντη στον πολύπαθο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Απαραίτητη διευκρίνιση! Το απόσπασμα που ακολουθεί δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας, ούτε troll. Αλήθεια γράφτηκε στον «Γαύρο»:
«Το βράδυ της Κυριακής, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που σκέφθηκαν μοιραία τι θα γινόταν αν τα ίδια γεγονότα λάμβαναν χώρα στο Καραϊσκάκη, με κεντρικό πρόσωπο τον -εδώ και καιρό στοχοποιημένο από τους γνωστούς κυβερνητικούς κύκλους- Βαγγέλη Μαρινάκη, ο οποίος βλέπετε σε αντίθεση με τον Ιβάν και ως ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ εφοπλιστής, δεν ήταν ποτέ διατεθειμένος να παίξει… τέτοιου είδους παιχνιδάκια». Να τα λέμε αυτά.
Ο πρόεδρος δεν έχει μπει ποτέ σε γήπεδο και αν ποτέ το επιχειρούσε μόνο για έναν λόγο θα το έκανε. Για να προσφέρει στους παίκτες της αντίπαλης ομάδας αντίδωρο για να κατεβαίνει πιο εύκολα η θεία κοινωνία στη Μονή Καραϊσκάκη γιατί ξεροσφύρι μπορεί να τους χαλάσει τη γεύση. Επειδή μάλιστα το βουνό του προέδρου δεν πήγαινε ποτέ στους Μωάμεθ της διαιτησίας, πήγαν οι Μωάμεθ στο βουνό. 10 επίλεκτα στελέχη της μεγάλης της ΚΕΔ σχολής βρέθηκαν σε σουίτα στο Καραϊσκάκη για να τον ρωτήσουν γιατί είναι τόσο ακατάδεχτος και δεν τους πλησιάζει. Κοντινό του μόνο σε πλάνο της «Δίκης» του Κυριάκου Θωμαίδη είχαν δει.
Οι εξυγιαντές βέβαια δεν τα λένε και δεν τα γράφουν αυτά, αλλά εστιάζουν στα μικρά και ασήμαντα: «Θυμηθείτε, ότι πριν από λίγα μόλις χρόνια, αντίστοιχοι καλοθελητές εκείνης της εποχής κόντεψαν να στήσουν τον Μαρινάκη στο εκτελεστικό απόσπασμα για μια… αναφορά περί φούστας και μπλούζας (η χαρακτηριστική του ατάκα για τον Σισέ το 2011)». Ξεχνιέται τέτοια προσπάθεια συνωμοσίας;
Ο σατιρικός συγγραφέας του «Γαύρου» φίλοι μου αναφέρεται στο αξέχαστο ντέρμπι στο Γεώργιος Καραϊσκάκης, όπου μετά το τέλος του ματς, 200 φιλήσυχοι οπαδοί του θρύλου που μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο για να ποτίσουν το γκαζόν (με εντολή του Αντώνη, του κηπουρού του αγώνα) δέχτηκαν αναίτια επίθεση από τον προκλητικό, Τζιμπρίλ Σισέ.
Αυτά είδε και ο πρόεδρος και επειδή αγανάκτησε με το unfair του Σισέ, πάνω στον εκνευρισμό του είπε και μια κουβέντα παραπάνω, περί φούστας και μπλούζας. Την άλλη μέρα όμως κατάλαβε το λάθος του και ζήτησε συγγνώμη (δεν το μάθαμε ποτέ όμως γιατί η επιστολή του βρίσκεται καλά κλεισμένη σε ειδικό φοριαμό του Χάρβαρντ. Δίπλα στη λίστα με τα γκολ του Τζούρτζεβιτς).
Και δεν ήταν αυτή η μοναδική προσπάθεια σπίλωσης του ονόματος του προέδρου φίλοι μου. Ακολούθησε και δεύτερη ακόμα πιο αισχρή: «Κόντεψαν να στήσουν τον Μαρινάκη στο εκτελεστικό απόσπασμα και για μια… βόλτα στην Λεωφόρο πριν την έναρξη του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό το 2015, όπου σημειωτέον λίγο έλειψε να τον πετύχει κάποια από τις δεκάδες δολοφονικές φωτοβολίδες που περνούσαν πάνω από τα κεφάλια των ανθρώπων του Ολυμπιακού». Σαν δεν ντρέπονται λίγο.
Τι έκανε δηλαδή ο πρόεδρος; Άλλοι βγαίνουν για βόλτα στο Ζάππειο, εκείνος έκανε κέφι να βγει για έναν περίπατο στη Λεωφόρο. Κουμάντο στης διάθεσης του το χαβά θα κάνουμε; Λιακάδα είχε, ωραία ατμόσφαιρα, καλή παρέα (Περέιρα) υπήρχε πιο ιδανική ευκαιρία για να ξεμουδιάσει λίγο; Μπήκε ο πρόεδρος στη Λεωφόρο να παραδώσει ένα δωρεάν μάθημα για τα πολύτιμα οφέλη της άσκησης στη νεολαία μας και αντί να παρουσιάζεται ως παράδειγμα προς μίμηση από τον Λεωνίδα Καλιδώνη και τους υπόλοιπους δημοσιογράφους του ιατρικού ρεπορτάζ, του ζητάμε και τα ρέστα από πάνω. Αντέχεται τέτοιος πόλεμος;
Αν έχετε ήδη εκνευριστεί με το μπούλινγκ των εξυγιαντών στον συγγενή του Υψηλάντη, είναι σίγουρο ότι θα βγείτε απ’ τα ρούχα σας μόλις μάθετε και ποια ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής του προέδρου. Έχουν περάσει χρόνια, όμως ουδείς μπορεί να ξεχάσει τι λάσπη δέχτηκε επειδή σε αντίθεση με τους άξεστους παράγοντες της Superleague εκείνος είναι πιο ευγενικός και από τον Χρήστο ζαμπούνη:
«Ποιος μπορεί επίσης να ξεχάσει ότι κάποιοι έκαναν… λάβαρο εξυγίανσης, προσφεύγοντας μάλιστα και στην Δικαιοσύνη, μια συνομιλία του (!) με τους διαιτητές του τελικού Κυπέλλου του 2013, τους οποίους και επισκέφθηκε στα αποδυτήρια για τους ευχηθεί καλή επιτυχία». Ήταν ημέρα ντροπής για την ελληνική δημοσιογραφία, εκείνη.
Κατέβηκε ο πρόεδρος στα αποδυτήρια με το νεραντζάκι και το περγαμόντο του για να κεράσει τους διαιτητές και να τους ευχηθεί καλή επιτυχία και καλή σταδιοδρομία και να τους ρωτήσει αν ήταν βατά τα θέματα του Μανιάτη και οι οσφυοκάμπτες του συστήματος τον κατηγόρησαν και γι’ αυτό. Είναι επειδή δεν ξέρουν ότι όλο το Υψηλαντέικο διακρίνεται για την ευγένεια του.
Εδώ ένα απλό τζόκερ παίζεις και με το που καταθέτεις το δελτίο σου έρχεται αυτόματο μήνυμα από τον πρόεδρο για να σου ευχηθεί «καλή επιτυχία» (και πέναλτι υπέρ του Φορτούνη) στους διαιτητές δεν θα ευχόταν; Είναι σαν να μην εύχεται καλή επιτυχία ο Ζεβεδαίος στα παιδιά του. Μμμμμμ.
