«Χ» μαζί τους δεν πανηγυρίζουμε ΠΟΤΕ. Ομως ρε μάγκες χαλάλι στο Μαρίνο και στα παλικάρια του γι’ αυτό το απίθανο ξεφτιλίκι και χουνέρι που τους έκαναν μέσα στον Πειραιά. Γι’ αυτή την κατάθεση Παναθηναϊκής ψυχής και μαγκιάς. Και προσέξτε φίλοι μου το σανό γιατί βλάπτει σοβαρά την υγεία. Θα ακούσετε για «αδιάφορο» και «τελειωμένο» Ολυμπιακό. Θα βρουν κάθε πιθανή και απίθανη δικαιολογία. Τρίχες κατσαρές. Το ματς της χρονιάς έπαιζαν και με νίκη έμπαιναν με τα μπούνια για πρωτάθλημα. Γι’ αυτό και τους τελείωσες. Και τους εκτός και τους... εντός.
Ναι, ΕΣΥ τους τελείωσες. Εσύ που υπέφερες πιο πολύ από τον καθένα την τελευταία 20αετία και βάλε. Από Παράγκες 1 και 2, από Εγκληματικές Οργανώσεις, από Συμμορίες, από όπως διάολο τις έχουν βαφτίσει όλες αυτές τις ιστορίες. Με το μπουρί της σόμπας σου πίνανε το αίμα και στο τέλος σου πούλαγαν και τρέλα. Γελούσαν μαζί σου, σε χλεύαζαν και σε λοιδορούσαν και σε έδειχναν με το δάχτυλο σαν τον τρελό του χωριού. Τους έκανες τέτοιο χουνέρι που θα περάσει καιρός για να το ξεπεράσουν. Το βλέπεις και με τις πρώτες - παιδικές - τους αντιδράσεις πόσο πόνεσε. Ακόμη και τώρα που σου κάνουν (εδώ γελάμε) τους φίλους και η μεγαλύτερη αβάντα στον μεγαλομέτοχό σου βγαίνει από αυτούς που τον ξεφτίλιζαν. Αυτό κι αν είναι ΝΤΡΟΠΗ. Όχι για σένα, για τον ίδιο.
Γενικώς ήρθε η ώρα για να πάρουν πολλοί πίσω κάποια από αυτά που τους χρωστάς. Τόσοι και τόσοι λέρωναν το στόμα τους με απίστευτες ατάκες. Για Β’ Εθνικές, για «εμείς θα σε διαλύσουμε» και για ένα σωρό άλλες φαιδρότητες. Ενας – ένας θα περάσουν από το ταμείο. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Ο πρώτος πέρασε, να ετοιμάζονται και οι υπόλοιποι. Γιατί ακόμη δεν έχουν δει ΤΙΠΟΤΑ. Και βασικά δεν ξεχνάμε. Ειδικά όταν ασχολούνται μαζί μας αντίπαλοι που... δεν τους βλέπουμε. Ούτε καν στα χειρότερά μας.
Το ματσάκι πήγε όπως ακριβώς το είχαμε προβλέψει στην τελευταία μας επικοινωνία. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην το παίξει ο Παναθηναϊκός και να μην πεθάνει μέσα στο γήπεδο. Γιατί; Γιατί είναι ΟΜΑΔΑ με όλη τη σημασία της λέξης. Καιρό τώρα έχουμε πει, όταν ολοκληρώθηκε η άγαρμπη και ανώμαλη διάλυση του ρόστερ από Αλαφούζο και σία, ότι μπορεί πλέον να υπάρχει λιγότερη ποιότητα, από την άλλη όμως θα έχεις μεγαλύτερη ψυχή και συγκέντρωση. Τι να το κάνεις να έχεις καλούς παίκτες και το μυαλό τους να βρίσκεται αλλού; Δεν εξετάζω φυσικά αν είχαν όλα τα δίκια με το μέρος τους, αλλά το αποτέλεσμα και τι τελικά έπαιρνε από αυτούς ο προπονητής και ο σύλλογος.
Ο Παναθηναϊκός ήταν η γνωστή σφιχτή ομάδα του τελευταίου καιρού. Με τρελά τρεξίματα, αλληλοκάλυψη, αυτό που λέμε άριστη ανασταλτική λειτουργία. Με την σφραγίδα του προπονητή του, ο οποίος πήρε την ταυτότητα του Ισπανού στο κοουτσάρισμα. Κι ας μην είχε όλους τους παίκτες στο καλύτερό τους βράδυ. Κράτησε μακριά τον Ολυμπιακό από την περιοχή του, δεν έφαγε φάσεις με εξαίρεση μία του Μιραλάς με τη λήξη του πρώτου μέρους. Αναφέρθηκα στον Μιραλάς και ασχέτως αν αυτή την εποχή είναι ο καλύτερος... «για εμάς» αναρωτιέμαι αν υπήρχε έστω και ένας στη «διοίκηση» της ομάδας να απαιτήσει να μην παίξει για όσα έκανε στην Τούμπα. Η απάντηση είναι γνωστή και τα εισαγωγικά στο «διοίκηση» ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ. Είναι αυτό που λέμε από τα... Lidl. Ή μάλλον ούτε καν από εκεί.
Από το πουθενά, με ανοησία του Οικονόμου, ξεκινώντας από εκεί που άρχισε την καριέρα του ο... Παπουτσέλης και πέφτοντας εντός περιοχής (δηλαδή πλεονέκτημα) ο Ολυμπιακός βρέθηκε μπροστά στο σκορ και ο Παναθηναϊκός με δέκα. Οτι πρέπει δηλαδή για να σκεφτείς κανείς πως πάμε για «πολλά με λίγα». Πλάκα κάνουμε τώρα; Με τον Μαρίνο; Που τους τιμωρεί ΟΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΡΙΣΚΕΙ; Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;
Κάπου εκεί ο Παναθηναϊκός άρχισε να σεληνιάζεται. Να μοιάζει λες και παίζει με παίκτη παραπάνω ένα πράγμα. Και αφού έριξε μια – δυο προειδοποιητικές, πέταξε ΤΑΒΛΑ τον αντίπαλό του σβήνοντας του κάθε όνειρο για πρωτάθλημα. Στο σημείο αυτό θα μπορούσε να γίνει μεγάλη κουβέντα. Για ένα τράβηγμα στον Δώνη στο 0-0 ή για το αν ήταν μέσα, έξω ή στη γραμμή ο Ινσούα. Προσωπικά και με όσα έχω τραβήξει δεν μου καίγεται καρφί. Από τη... σέντρα θα το ήθελα και να κρίνεται και τίτλος. Οχι τώρα στο αδιάφορο (για εμάς).
Μην χαλάμε όμως τις καρδιές μας γιατί διέκρινα ένα μπέρδεμα και είδα ότι στενοχωρήθηκαν και κάποια ΜΜΕ του ιδιοκτήτη μας γράφοντας για φάουλ και όχι πέναλτι. Βέβαια την απάντηση την έχει δώσει από μόνη του ο άνθρωπος και η ώρα ΔΕΝ ΑΡΓΕΙ. Υβρις, άτη, νέμεσις, τίσις. Και... περαστικά στα φιλαράκια σε αυτό το δύσκολο γι’ αμφότερους βράδυ.
Κλείνοντας θα πούμε ένα ακόμα «περαστικά» για τον Αλτμαν. Εκανε μεγάλη εμφάνιση και δεν μπόρεσε να τη χαρεί. Κρίμα κι άδικο. Και γι’ αυτόν και για την ομάδα. Και ελπίζω κάτι απίστευτοι που έχουν απομείνει και (νομίζουν πως) σε κουμαντάρουν να μην διανοηθούν να κάνουν αυτό που ήθελαν να κάνουν στον Λουτσιάνο και δεν τους πέρασε ώστε να ξεφτιλιστούμε από άκρη σε άκρη. Sorry που μπλέκω προς το τέλος διάφορους τέτοιους τύπους αλλά καλό είναι να (τους) ξεκαθαρίζουμε ότι στη χαρά μας δεν έχουν ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. Δεν θέλουμε θλιμμένους στη γιορτή μας ρε αδερφέ. Και πραγματικά απορώ με τι μούτρα πάνε να κάνουν πρόταση στον Ουζουνίδη όσοι του σκάβανε το λάκκο τόσο καιρό και μίλαγαν με τον... επόμενο. Δυστυχώς γι’ αυτούς την κουβέντα ο Μαρίνος θα την κάνει με τον... ΕΠΟΜΕΝΟ. «Περαστικά» σε όσους χαλάστηκαν, «ψηλά το κεφάλι» σε όλους τους ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥΣ. Τα καλύτερα έρχονται, ο εφιάλτης τελειώνει. Το λέμε εδώ και μήνες.
ΥΓ: Μην ξαναπούμε τι θα γινόταν φέτος και με αυτούς τους αντιπάλους αν δεν σε διέλυαν εκ των έσω. Για... πλάκα!
