Υπάρχουν εποχές που όλοι ψάχνουν έναν ήρωα. Θέλουν τον ρομαντισμό, θέλουν το εναλλακτικό, θέλουν εκείνον που κόντρα στην πεποίθηση των πολλών ή ακόμα και το πρόσταγμα της λογικής, θα αυτοθυσιαστεί για το γενικό καλό. Στην παρούσα οικονομική κατάσταση που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός ίσως να χρειαζόταν περισσότερο έναν Ρόμπιν Χουντ. Να κλέψει από τους πλούσιους και να σώσει την ΠΑΕ. Για την αγωνιστική κατάσταση, όμως, ο Ρόμπιν Λουντ είναι ό,τι καλύτερο του έχει απομείνει. Ο δικός του παράνομος, ο οποίος έμεινε στην Αθήνα και παλεύει να κρατήσει τους πράσινους στην επιφάνεια.
Ήταν Νοέμβριος. Ο Νίκλας Χουλτ έπαιζε ακόμα στον Παναθηναϊκό. Ο Γιώργος Κουτρουμπής ήταν ακόμα παίκτης των πρασίνων. Ο Ροντρίγκο Μολέδο, επίσης. Ο Λούκα Βιγιαφάνες, «παρών». Ο Όσκαρ Χίλιεμαρκ ακόμα πράσινα φορούσε. Ομοίως και ο Γιακούμπα Σιλά, ο Μπρίαν Καμπέσας και ο Αντρές Τσάβες. Ο Ρόμπιν Λουντ; Ναι, φυσικά, κι εκείνος ήταν μέλος του Παναθηναϊκού. Μόνο που το συμβόλαιο του Φιλανδού έληγε – όπως και λήγει – το καλοκαίρι του 2018. Το ρεπορτάζ τον ήθελε να είναι ο πρώτος που θα αποχωρήσει, ενώ μέχρι και ο Μαρίνος Ουζουνίδης αναγνώριζε ότι θα ήταν δύσκολο για την ομάδα του να τον κρατήσει στην Ελλάδα.
Έκτοτε, μετράμε τρεις γεμάτους μήνες και σιγά-σιγά κλείνει και ο τέταρτος. Ο Ρόμπιν Λουντ είδε ομάδες να παρελαύνουν από τα επίσημα των σταδίων που αγωνιζόταν και από το ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού. Σταντάρ Λιέγης, Λεζ Πόζναν, Γκενκ, Μπρίστολ Σίτι, Λιντς, Γουλβς… Είδε έναν-έναν τους συμπαίκτες του να πηδάνε από το καράβι και να ψάχνουν ασφαλέστερους προορισμούς για να συνεχίσουν την καριέρα τους. Εκείνος το ξεκαθάρισε, όσο ήταν ακόμα νωρίς.
«Οι παίκτες που θα μείνουν, αυτοί που έρθουν, όσοι θα παίζουν, οφείλουν να δίνουν τα πάντα για το καλό του Παναθηναϊκού. Εμείς δημιουργήσαμε αυτή την κατάσταση και είναι δική μας ευθύνη να τον οδηγήσουμε ξανά σε επιτυχίες, να μην μείνουμε σε αυτή την κατάσταση. Για όσο θα είμαι ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, θα κάνω τα πάντα για να βοηθάω την ομάδα μου, δεν ξέρω τι θα συμβεί αλλά για όσο βρίσκομαι εδώ, θα παλεύω για το καλύτερο δυνατό». Το είπε, το κράτησε, πήρε το τόξο του και βγήκε στα γήπεδα. Σημάδεψε εστία για να αποδείξει ότι στην Ελλάδα δεν σκοράρει μόνο… κατά του ΠΑΟΚ!
Ο Ντάνιελ, ο Στραματσόνι και ο ΠΑΟΚ!
Δε χρειάζεται να μπούμε σε αναλύσεις για τη… σχετικότητα του χρόνου, αφού σίγουρα... κάποιος θα το έχει κάνει καλύτερα στο παρελθόν. Πόσο μακρινό, όμως, μοιάζει για τον Παναθηναϊκό το 2015; Πόσο πολυτελές φαντάζει το γεγονός ότι στις 14 Μαΐου ανακοίνωνε την πρώτη του μεταγραφή για την επόμενη σεζόν; Πόσο μεγαλειώδες ότι είχε προπονητή, είχε τεχνικό διευθυντή και κανονική διοίκηση; Και πόσο ελκυστικό ήταν όλο αυτό το πακέτο για έναν 21χρονο Φιλανδό, ο οποίος έβρισκε την πρώτη ευκαιρία για να φύγει από τη χώρα του;
Και το έλεγε πάντα ̇ βήμα-βήμα θέλει να πάει μπροστά την καριέρα του. Μια Ολλανδία ή ένα Βέλγιο στην αρχή και αργότερα τα όνειρά του. Ίσως όχι της Ρεάλ του Ζινεντίν Ζιντάν που θαύμαζε. Ίσως όχι και της Λίβερπουλ (ελέω Γιάρι Λίτμανεν) που ακόμα λατρεύει. Αλλά σίγουρα ένα από τα τέσσερα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, στα οποία ακόμα στοχεύει. Πρώτα, όμως, έφτασαν στα αυτιά του τα νέα από την Ελλάδα.
«Θυμάμαι ότι καθόμουν σε ένα εστιατόριο. Ο μάνατζέρ μου ανέφερε ότι υπάρχει ενδιαφέρον από ελληνική ομάδα. Δεν ενθουσιάστηκα. Αναρωτιόμουν αν η Ελλάδα ήταν το κατάλληλο μέρος για μένα, σε μια εποχή που υπήρχε η κρίση με το ευρώ και όλα τα παρεπόμενα. Μετά μου ανέφερε το όνομα της ομάδας. Τα συναισθήματά μου άλλαξαν άρδην».
Έτσι έφερε ο Ντάνιελ Μαϊστόροβιτς τον παίκτη του στην Αθήνα. Ο Φιλανδός συστήθηκε στα πρώτα δημοσιεύματα ως Ρόμπιν Λοντ και στην πορεία πήρε μια… προσαύξηση στο επώνυμό του. Ανακοινώθηκε στις 14 Μαΐου και, φυσικά, στάθηκε στις συστάσεις που είχε λάβει από τον Γιόνας Κόλκα. «Ύμνησε το μέρος και μου ότι όλα ήταν πολύ καλά στην Ελλάδα. Σύμφωνα με αυτόν, δεν υπάρχει κάτι αρνητικό στην προοπτική του Παναθηναϊκού και έχεις διαθέσιμες όλες τις επιλογές για το εξωτερικό», θα πει στους συμπατριώτες του, οι οποίοι θα παρακολουθούν στενά τα πεπραγμένα του Λουντ στην Ελλάδα.
Τι θα βλέπουν; Έναν παίκτη που θα καθιερωθεί ως βασικός από τον Οκτώβριο και μετά, έναν παίκτη που θα σκοράρει στο τέλος της πρώτης του σεζόν τόσο εναντίον της ΑΕΚ, όσο και εναντίον του ΠΑΟΚ, έναν παίκτη που δε θα χάσει τη θέση του στη δεύτερη χρονιά του, που θα είναι αρχή, μέση και τέλος της ενδεκάδας τόσο του Αντρέα Στραματσόνι, όσο και του Μαρίνου Ουζουνίδη και που – ναι – θα σκοράρει δύο φορές κόντρα στον ΠΑΟΚ. Ο Ρόμπιν Λουντ θα είχε συχνά σημείο αναφοράς στη Φινλανδία, καθότι πέρα από το αγωνιστικό είχε πάντα ωραίες ιστορίες από τα… θερμά Βαλκάνια να τους πει. Ο καιρός, το φαγητό, τα ντέρμπι, οι φωτοβολίδες η κίνηση στους δρόμους προκαλούσαν τους συμπατριώτες του να τον ψάχνουν.
Όσο θα προκαλούσε εμάς, για παράδειγμα, μια φωτογραφία με τον Ριτζ Φόρεστερ!
Χόκεϊ επί… χόρτου!
Επί της ουσίας δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος για να υπάρχει η συγκεκριμένη φωτογραφία στο κείμενο. Άπαξ και βρέθηκε, όμως, δε γίνεται και να παραλειφθεί! Ο Ρόμπιν Λοντ μεγάλωσε σε μια αγαπημένη οικογένεια στο Ελσίνκι. Με δύο μεγαλύτερα αδέρφια, τον πατέρα του ως πρότυπο, τα οικογενειακά γεύματα που μαζεύονταν όλοι μαζί και τον αθλητισμό. Το χόκεϊ και το ποδόσφαιρο τον… απασχολούσαν από πιτσιρίκι, μέχρι που σε ηλικία 13 ετών επέλεξε το χορτάρι από τον πάγο. Καλά έκανε, αφού από τότε είχε προοπτική και η εξέλιξη τον δικαίωσε.
Ξεκίνησε ως επιθετικός πριν μεταφερθεί στο κέντρο του γηπέδου και ξεκίνησε ως άγνωστος και δανεικός από την Ελσίνκι στη Βάασα, πριν πετύχει ένα καθοριστικό χατ-τρικ και αναγκάσει όλους τους οπαδούς της ομάδας του να τον μάθουν. «Μέχρι τότε δεν είχα καθιερωθεί, έπαιζα αραιά και πού. Χάρη σε κάποιους τραυματισμούς, βρήκα χώρο στην ενδεκάδα και πέτυχα τρία γκολ. Μετά από αυτό, ήρθε η απογείωση», θυμάται και αναφέρεται στο ματς της Ελσίνκι με τη Χόνκα, το οποίο κέρδισαν οι γηπεδούχοι 4-2 και προχώρησαν εκείνη τη σεζόν να κατακτήσουν το πρωτάθλημα με δώδεκα βαθμούς διαφορά από την αντίπαλό της. Πριν το ματς, μάλιστα, η Χόνκα ήταν στην κορυφή με 46 βαθμούς έναντι 45 της Ελσίνκι.
Ο Λουντ συνέχισε να εκπλήσσει με τα δημιουργήματά του. Κι αν τον Αύγουστο του 2013 ήταν… τοπικό το επίπεδο, ένα χρόνο μετά γινόταν Εθνικό. Ένα εκπληκτικό γκολ κόντρα στην Αούστρια Βιέννης για τα προκριματικά του Europa League τον έβγαλε εκτός συνόρων και έβαλε το όνομά του στα σημειωματάρια των μάνατζερ. Ήταν θέμα χρόνου να φύγει ο Ρόμπιν Λουντ από την Φινλανδία. Όπως έμοιαζε και παρουσιαζόταν ως θέμα χρόνου να φύγει από τον Παναθηναϊκό. Αλλά έμεινε και είναι ο τελευταίος πιστός στρατιώτης του Μαρίνου Ουζουνίδη.