Ετσι πρέπει να καθαρίζει η ΑΕΚ αυτά τα παιχνίδια. Ιδίως όταν είναι πριν και μετά από παιχνίδι με τον… Ολυμπιακό αλλά και γενικά. Ομάδες όπως η Λαμία, η Λάρισα, ο… Απόλλωνας πρέπει να έρχονται στο ΟΑΚΑ και να χάνουν. Το αν χάσουν με 1-0, 2-0 ή 4-0 είναι από ένα σημείο και μετά αδιάφορο. Το σημαντικό είναι ιδίως εδώ που έφτασε το πρωτάθλημα να μπαίνουν οι τρεις βαθμοί στο σακούλι. Τα άλλα έρχονται μετά.
Βέβαια για να πω την αλήθεια θα ένιωθα πολύ καλύτερο αν ένα από τα γκολ είχε μπει σε ένα από τα 18 κόρνερ που εκτέλεσε η ΑΕΚ. Είναι πραγματικά αυτοκτονικό αυτό που σημαίνει με την ΑΕΚ στα στημένα. Γιατί ο πιο ωραίος τρόπος για να σπάσεις ακόμη και την πιο οργανωμένη άμυνα είναι να βάλεις ένα γκολ από στημένη φάση. Το έχουμε δει πάρα πολλές φορές παλιά στην ΑΕΚ, το βλέπουμε και φέτος στους βασικούς ανταγωνιστές και όχι μόνο. Είναι καθαρά θέμα προσήλωσης. Δουλειάς. Και πραγματικά απορώ που ο Μανόλο δεν έχει βρει ακόμη τον τρόπο γιατί είναι προπονητής έμπειρος και λάτρης του αποτελέσματος. Δεν ειναι κανένας χαλβάς να λέει ότι προτιμά να βάζει η ομάδα του γκολ σε… ροή αγώνα.
Η νίκη λοιπόν ήταν το πιο ευχάριστο. Το ότι δεν δημιουργήθηκε το παραμικρό πρόβλημα ενόψει Καραϊσκάκη το άλλο. Μετά θα έβαζα την απόδοση του Λόπες που έδειξε για άλλη μια φορά μόλις του δόθηκε η ευκαιρία πως καμία άλλη ομάδα στην Ελλάδα δεν έχει τέτοιο αριστερό μπακ. Και δεν το έδειξε στο ματς με την Λαμία αλλά και παλαιότερα αλλά είχαμε ξεχάσει πως παίζει σε τετράδα. Είδαμε λοιπόν. Παίζει τέλεια. Επίσης χάρηκα που είδα τον Βράνιες στην εντεκάδα. Δεν ήταν στα πολύ καλά του αλλά είναι εδώ. και έρχονται τα ντέρμπι που είναι η ειδικότητα του.
Θυμηθείτε απλά τον Πρίγιοβιτς και τον Εμενίκε στον πρώτο γύρο… Δεν θυμάστε τίποτα; Ούτε εγώ. Ούτε… αυτοί. Ο Λιβάγια ήταν Λιβάγια, ο Λαζαρος έβαλε το γκολάκι του, ο Σιμόες επέστρεψε για να μείνει εκεί και να αλλάζουν οι… δίπλα του. Ο Γκάλο πάει για… ρεκόρ σερί συμμετοχής παίκτη επί Χιμένεθ. Και βέβαια μην ξεχάσω τον Τσιντώντα. Τρομερός. Τρία στα τρία. Και κάπου εδώ πάλι σκέφτεσαι τι πάει λάθος σε αυτή την ομάδα που για να παίξουν οι δύο καλύτεροι τερματοφύλακες της έπρεπε ο Ανέστης να… τρελαθεί και να ζητάει τον ουρανό με τα άστρα. Τέλος πάντων. ¨Οτι έγινε έγινε. Τι μένει; Το ότι η ομάδα μπορεί και πρέπει να παίρνει αυτά τα ματς έστω κι αν παίκτες που ξεκίνησαν όπως ο Μασούντ ή ο Μοράν δεν είναι σε καλή μέρα. Παρόλα αυτά δεν τον φοβάμαι τον Ιρανό. Ο Βάσκος πρέπει να είναι πιο ήρεμος. Απλά. Δεν περνάει εξετάσεις. Είναι επιλογή και της διοίκησης και του προπονητή και υπάρχει εμπιστοσύνη. Ηρεμία πρέπει να έχει και αυτοπεποίθηση. Να πω και… δύο μπράβο στον Μανόλο. Το ένα για την κίνηση του να γυρίσει προς την εξέδρα και να ζητήσει με έντονα νοήματα να χειροκροτούν και όχι να κράζουν τον Κλωναρίδη όταν έκανε ένα λάθος. ΜΠΡΑΒΟ. Και το δεύτερο που έβαλε τον Βράνιες κατευθείαν εντεκάδα. Είναι περιουσιακό στοιχείο και απαραίτητος για την ομάδα. Ο πιο βασικός σέντερ μπακ. Η τιμωρία του για τα παραπτώματα είναι θέμα διοίκησης. Από την στιγμή όμως που είναι στην ομάδα πρέπει να αξιοποιηθεί. Το ότι τόσο γρήγορα έπαιξε 90λεπτο είναι μαγκιά. Αυτού που τον έβαλε.
Και κάτι τελευταίο. Βλέποντας τον Λόπες και την Λαμία και το ταμπλό που έγραφε 1-0 και μετά 2-0 τι θυμήθηκα; Οτι με τον Απόλλωνα βγήκε αλλαγή στο 55, μπήκε ο Λάζαρος, έπαιξε αρχικά αυτός μπακ χαφ στο 3-5-2 που έπαιξε η ομάδα εκείνη την άσχημη βραδιά και μετά όταν εγκαταλείφθηκε επιτέλους η τριάδα πίσω για να φυλάει τον κανέναν, η ΑΕΚ έπαιζε με Μπακάκη αριστερό μπακ δηλαδή χωρίς αριστερή πλευρά στην επίθεση. Κι έτσι δεν μπορούσε να βγει φάση σαν κι αυτή του πρώτου γκολ, ούτε βέβαια να υπάρχει μια συνεχή απειλή κι από τις δύο πλευρές όπως έγινε χθες. Οτι εγινε έγινε. Αρκεί τα παθήματα να γίνονται μαθήματα.
