Επανέρχομαι από την… κραιπάλη των Χριστουγέννων, με ευχές για χρόνια πολλά, καλά, γεμάτα υγεία, σε όλο τον κόσμο.
Τις ευχές για το νέο χρόνο θα τις μοιραστώ μαζί σας, παραμονές της αυγής του νέου έτους.
Μέχρι τότε θα… απολαμβάνω όσους θέλουν να… καθήσουν τον ΠΑΟΚ στο σκαμνί για να του κάνουν… μαθήματα συμπεριφοράς. Όσους δεν ξέρουν ποδοσφαιρική ιστορία τους συγχωρώ. Όσους ξέρουν όμως, δεν μπορώ να τους ανεχτώ.
Πήρα αφορμή για σχόλιο, από τις αντιδράσεις που προκάλεσε η προσφυγή που κατέθεσε ο Χουλτ σε συνδυασμό με το φιλολογικό –για την ώρα- ενδιαφέρον του ΠΑΟΚ για τον Σουηδό. Είχε προηγηθεί –το επίσης φιλολογικό για την ώρα- ενδιαφέρον του ΠΑΟΚ για την περίπτωση του Μολέδο, που σημειώνω ότι μένει ελεύθερος το καλοκαίρι και από την 1η Γενάρη έχει δικαίωμα να διαπραγματευθεί ελεύθερα, αποφασίζοντας για την επόμενο σταθμό της καριέρας του.
Διαβάστε λοιπόν και οι ανιστόρητοι και οι υπόλοιποι που ξέρετε αλλά, σφυρίζετε αδιάφορα. Η ποδοσφαιρική ιστορία αυτού του τόπου, είναι γεμάτη από παραδείγματα «αρπαγής» παικτών του ΠΑΟΚ από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναικό και την ΑΕΚ. Αναρίθμητα παραδείγματα. Θα μπορούσα να γράφω μέρες ατελείωτες για περιπτώσεις παικτών που τελείωναν τα συμβόλαια τους με τον ΠΑΟΚ και οι ομάδες της Αθήνας τους προσέγγισαν και κατάφεραν να τους πείσουν να αλλάξουν ποδοσφαιρική στέγη.
Θα μπορούσα επίσης να γράφω άλλες τόσες μέρες για περιπτώσεις παικτών που οι ομάδες της Αθήνας, βρήκαν τρόπο να τους αποδεσμεύσουν από τον ΠΑΟΚ για να τους αποκτήσουν. Πότε εκμεταλλευόμενες τα οικονομικά προβλήματα του Δικεφάλου και πότε ποντάροντας στην οικονομική απληστία των παικτών.
Δεν ξέρω πιο ήταν το πιο βαρύ… αδίκημα σε βάρος του ΠΑΟΚ επί δεκαετίες. Ούτε μπορώ να προσεγγίσω με ακρίβεια την ομάδα που φέρθηκε με το χειρότερο τρόπο στον Δικέφαλο. Δεν έχει και μεγάλη σημασία νομίζω. Αυτό διαβάζαμε σε κάθε περίπτωση είναι ότι… «ζούμε στα σκληρά χρόνια του επαγγελματισμού και ο ΠΑΟΚ πρέπει να βρει επενδυτή, να λύσει τα οικονομικά του προβλήματα, για να μην αντιμετωπίζει τέτοιου είδους προβλήματα».
Τώρα που ο ΠΑΟΚ βρήκε επενδυτή, έλυσε τα προβλήματα του και προσπαθεί να κατακτήσει την κορυφή, διαβάζουμε ότι, πρέπει να δείξει σεβασμό!!! Σε ποιόν; Γιατί; Τι θα πει σεβασμός και πως εκφράζεται; Κανείς δεν έχει απαντήσεις…
Θα διηγηθώ εν συντομία, μια ιστορία για να μάθουν οι ανιστόρητοι και να… θυμηθούν όσοι σφυρίζουν αδιάφορα. Το καλοκαίρι του 1985, ολοκληρωνόταν το συμβόλαιο του Χρήστου Δημόπουλου με τον ΠΑΟΚ. Οι προσπάθειες των παραγόντων του Δικεφάλου (από τα Χριστούγεννα μέχρι και τον Μάιο) για να ανανεώσουν το συμβόλαιο του επονομαζόμενου «Φονιά», έπεσαν στο κενό. Προφανώς και δεν μπορούσε να αρνηθεί την οικονομική προσφορά του Παναθηναϊκού που προσέγγισε τον παίκτη και τελικά κατάφερε να τον πάρει στη Λεωφόρο.
Οι λεπτομέρειες (που δεν τις θεωρώ και τόσο λεπτομέρειες), έχουν τη σημασία τους. Ο ΠΑΟΚ έχει κατακτήσει το δεύτερο πρωτάθλημα της ιστορίας του (με τον Βάλτερ Σκότσικ στον πάγκο του) και ετοιμάζεται για τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Για να φτάσει στον τελικό, αποκλείει τον Παναθηναικό. Το πρώτο παιχνίδι πραγματοποιήθηκε στη Λεωφόρο. Ο ΠΑΟΚ ηττάται με 2-0, σε ένα παιχνίδι με αφόρητα παράπονα από τη συμπεριφορά διαιτητή και βοηθών προς τον Δικέφαλο.
Ο επαναληπτικός της Τούμπας, θα μείνει αξέχαστος για όσους είχαμε την ευκαιρία να βρεθούμε ανάμεσα στους σχεδόν 45.000 φιλάθλων που τον παρακολούθησαν. Η φοβερή εμφάνιση του ΠΑΟΚ οδηγεί την ομάδα στο εντυπωσιακό 4-0 (αλήθεια είχε και τότε Κύζα;) και του προσφέρει την πρόκριση στον τελικό.
Αξέχαστος φαίνεται πως έμεινε η ρεβάνς της Τούμπας και στην διοίκηση του Παναθηναικού. Αυτό προδίδει η συμπεριφορά τους λίγες μέρες μετά την πρόκριση και συγκεκριμένα παραμονές του τελικού ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Λάρισα. Το παιχνίδι πραγματοποιήθηκε στο ΟΑΚΑ στις 22 Ιουνίου.
Δυο μέρες νωρίτερα, η αποστολή του ΠΑΟΚ ταξίδεψε αεροπορικώς στην Αθήνα με τον Χρήστο Δημόπουλο στην αποστολή της. Ο «Φονιάς»… εξαφανίζεται από το αεροδρόμιο και δεν ακολουθεί την αποστολή της ομάδας στο ξενοδοχείο. Οι συμπαίκτες του (τελευταία φορά τον είδαν στο αεροσκάφος που μετέφερε την αποστολή), μαθαίνουν την ημέρα του τελικού ότι, ο Δημόπουλος υπέγραψε στον Παναθηναϊκό όπου και θα συνεχίσει την καριέρα του.
Η αναστάτωση που προκαλείται είναι μεγάλη, τόσο στο εσωτερικό της ομάδας όσο και στην ασπρόμαυρη οικογένεια. Η εμφάνιση του ΠΑΟΚ στον τελικό είναι πολύ κατώτερη του αναμενόμενου. Η Λάρισα κερδίζει το παιχνίδι με 4-1, κατακτά το Κύπελλο και ο Δικέφαλος χάνει τη μοναδική ευκαιρία να κατακτήσει το πρώτο ντάμπλ της ιστορίας του.
Δεν μπορώ να ξέρω αν ο ΠΑΟΚ θα αποκτήσει τον Χουλτ, τον Μολέδο, τον Βλαχοδήμο ή τον λογιστή του Παναθηναικού. Ξέρω ότι, σε περίπτωση που θελήσει, μπορεί να το πετύχει. Όπως ξέρω (και ξέρουν και άλλοι μαζί με μένα) ότι, κανείς δεν έχει δικαίωμα να του κάνει μαθήματα συμπεριφοράς!
Υ. Γ. Δεν είδα την ίδια… ευαισθησία όταν Καρβουνίδης και Λυμπερόπουλος αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τους «πράσινους» για πιο ασφαλές –οικονομικά και επαγγελματικά- περιβάλλον!
