Με τα σενάρια ενόψει Ιανουαρίου να φουντώνουν και μάλιστα με κάποια μεγάλα ονόματα να ακούγονται, και με δεδομένο ότι πάμε σε μια μάχη των τριών (ΑΕΚ, Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ) σώμα με σώμα για τον τίτλο του πρωταθλητή, έχει σημασία, έχοντας ολοκληρώσει ουσιαστικά τον πρώτο γύρο, να αξιολογήσουμε πως κινήθηκαν στις καλοκαιρινές τους μεταγραφές οι τέσσερις μεγάλοι της Σούπερ Λιγκ.
Το SDNA τοποθετεί κάθε μία από τις καλοκαιρινές μεταγραφές του λεγόμενου Big 4 σε τέσσερις κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία βάζουμε τους παίκτες που έχουν ρόλο «κλειδί» στις ομάδες τους. Στη δεύτερη εκείνους που δικαίωσαν την επιλογή και έχουν πάρει φανέλα βασικού. Στην τρίτη είναι παίκτες που δεν έχουν ανταποκριθεί στις προσδοκίες, είτε γιατί δεν έπεισαν τους προπονητές τους και αναμένεται να αποχωρήσουν, είτε γιατί αποδείχτηκε ότι ήρθαν στη χώρα μας χωρίς ιδιαίτερη όρεξη για μπάλα, είτε επειδή απλά δεν προσαρμόστηκαν στην Ελλάδα και τις ομάδες που τους εμπιστεύθηκαν. Και στην τελευταία κατηγορία τοποθετούμε παίκτες που είχαν και καλές και κακές στιγμές, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσεις στην αξιολόγησή τους.
ΑΕΚ: Από τον ηγέτη Λιβάγια στον... εξαφανισμένο Τρίστασον
Τσόσιτς: Από τα τελευταία καλοκαιρινά μεταγραφικά αποκτήματα της ΑΕΚ, όταν ο Χιμένεθ έψαχνε μια ακόμα λύση για την άμυνα. Σταθερός, ως τώρα, όποτε χρειάστηκε, ενώ έχει τη δυνατότητα να χτίζει το παιχνίδι της Ένωσης με τις βαθιές μπαλιές που είναι το σήμα κατατεθέν του.
Αραούχο: Η μεγάλη επιστροφή του Αργεντινού άσου ολοκληρώθηκε, με την ΑΕΚ να τον περιμένει ως το τέλος του καλοκαιριού. Δεν έκανε ουσιαστική προετοιμασία με τη Λας Πάλμας, κι αυτό φάνηκε να τον επηρεάζει στην αρχή της σεζόν, αλλά σιγά-σιγά ξαναβρίσκει τον περσινό καλό του εαυτό.
Γιακουμάκης: Έχει όλο το μέλλον μπροστά του για να δείξει τα επιθετικά του χαρίσματα. Αποτελεί μια χρήσιμη λύση από τον πάγκο, όταν ο Χιμένεθ θέλει να φρεσκάρει τη γραμμή κρούσης του.
Κλωναρίδης: Κυμάνθηκε σε ρηχά νερά από την αρχή, ωστόσο στο πρόσφατο ματς με την Κέρκυρα, αγωνιζόμενος από την αριστερή πλευρά, φάνηκε επικίνδυνος, δείχνοντας ότι μπορεί να δώσει λύσεις με την απουσία και του Πέτρου Μάνταλου.
Λιβάγια: Κάνει... μάγια και τρελαίνει κόσμο. Τα πάει ακόμα καλύτερα και από ό,τι αναμενόταν, βγάζοντας πάθος και σκοράροντας ακατάπαυστα. Δεν είναι τυχαίο ότι κατέκτησε το βραβείο του MVP τέσσερις σερί αγωνιστικές και αποτελεί δικαιωματικά ως τώρα τη μεταγραφή του καλοκαιριού για την Ένωση.
Τσιντώτας: Φάνηκε σαν έτοιμος από καιρό να πάρει φανέλα βασικού. Από το ξεκίνημα της σεζόν μέχρι και πριν μερικές εβδομάδες ήταν το μπακ απ του Ανέστη. Ο τελευταίος έμεινε τελικά εκτός ομάδας και ο Τσιντώτας πλέον αποτελεί σταθερό νούμερο ένα της ομάδας.
Λόπες: Εξαιρετικά πετυχημένη μεταγραφή για την Ένωση. Κατευθείαν «κούμπωσε» τρομερά στο αριστερό άκρο της άμυνας, όντας σταθερός στα ανασταλτικά του καθήκοντα και επικίνδυνος όταν κατεβαίνει την πτέρυγα. Λειτουργεί και ως αριστερό εξτρέμ, αλλά αισθάνεται καλύτερα όταν έχει χώρο να παίξει σε όλη την αριστερή πλευρά.
Τρίστασον: Δεν κατάφερε να δείξει τις ικανότητές του. Αγωνίστηκε ελάχιστα, αφού ο Μανόλο Χιμένεθ δεν τον πίστεψε σε κανένα σημείο του πρώτου μισού της σεζόν και αποχώρησε από την ομάδα.
Κονέ: Άργησε να μπει σε κανονικούς ρυθμούς, αλλά τις τελευταίες εβδομάδες που το έχει καταφέρει, έχει αποδείξει στον Χιμένεθ ότι μπορεί να προσφέρει πολλά, είτε αγωνιζόμενος πλάι στον Σιμόες, είτε παίζοντας ως επιτελικός.
Έκαναν τη διαφορά: Λιβάγια, Λόπες
Ξεχώρισαν: Τσόσιτς, Αραούχο, Τσιντώτας
Απογοήτευσαν: Τρίστασον, Κλωναρίδης
Ερωτηματικά προς κρίση: Κονέ, Γιακουμάκης
Ολυμπιακός: Από τον «κέρβερο» Προτό στον... αόρατο Εμενίκε
Ένγκελς: Δεν έχει δικαιολογήσει μέχρι στιγμής τα 7 εκατομμύρια που δαπανήθηκαν για να αποκτηθεί από την Κλαμπ Μπριζ. Φυσικά δεν μπορεί να κριθεί ακόμα συνολικά, αλλά σίγουρα στο «ερυθρόλευκο» στρατόπεδο περιμένουν μεγαλύτερη σταθερότητα από τον Βέλγο στόπερ.
Τζούρτζεβιτς: Ήρθε με τη φήμη του μεγάλου γκολτζή από την Παρτίζαν, αλλά στο μισό της πρώτης του σεζόν βρίσκεται μακριά από τον περσινό καλό του εαυτό. Και από αυτόν στον Ολυμπιακό υπάρχει προσδοκία για πολύ περισσότερα.
Οφόε: Έδειξε από την αρχή την κλάση του στον χώρο της μεσαίας γραμμής. Ο Χάσι τον ήθελε απεγνωσμένα στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι και «έδεσε» τον χώρο του κέντρου, βοηθώντας τόσο ανασταλτικά όσο και στη δημιουργία του παιχνιδιού. Τελευταία, όμως, είναι εμφανώς επηρεασμένος μετά από τη διάρρηξη στο σπίτι του.
Καρσελά: Όλοι περίμεναν να βγάλει το ταλέντο του στο χορτάρι και να ξεσηκώσει το κοινό του Ολυμπιακού με την τεχνική του κατάρτιση, αλλά δεν πρόσφερε σχεδόν τίποτα και αποχωρεί από το ρόστερ αφού δεν εγκλιματίστηκε.
Εμενίκε: Απογοητευτική η παρουσία του, καθώς δεν βοήθησε καθόλου στον επιθετικό τομέα, ενώ και οι τραυματισμοί τον άφησαν πάρα πολύ πίσω, μένοντας συνεχώς εκτός αποστολής.
Βούκοβιτς: Αποκτήθηκε με την ετικέτα του «Υπουργού Άμυνας», αλλά δεν κατάφερε να εγκλιματιστεί ποτέ και ήδη γίνεται λόγος για αποχώρησή του τον Ιανουάριο, πιθανότατα με τη μορφή δανεισμού.
Μίλιτς: Υπέγραψε στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι από τη Φιορεντίνα, αλλά δεν τον είδαμε ουσιαστικά σε κανένα παιχνίδι. Ο Κροάτης αριστερός μπακ δεν κατάφερε να κερδίσει ποτέ τη θέση του στην ομάδα και όπως ήταν αναμενόμενο, θα αποχωρήσει.
Σισέ: Ο Ολυμπιακός τον είχε κλείσει πριν το καλοκαίρι, κατόπιν υποδείξεως του Μοντέστο, ο οποίος δικαιώθηκε για την επιλογή του. Δυνατός και γρήγορος αμυντικός, κατάφερε να πάρει θέση βασικού με το σπαθί του, παρότι κάτι τέτοιο στο ξεκίνημα της σεζόν δεν φαινόταν. Μερικές φορές πάντως ο ενθουσιασμός του τον οδηγεί σε αβίαστα λάθη.
Ζιλέ: Ο Χάσι θεωρούσε ότι η εμπειρία του θα βοηθούσε στον άξονα. Στην αρχή της σεζόν έδειχνε να καλύπτει με ουσιαστικό τρόπο τον συγκεκριμένο ρόλο, αλλά η πορεία του στη συνέχεια δεν ήταν ανάλογη.
Ταχτσίδης: Άργησε να πάρει μπρος, έμεινε εκτός ευρωπαϊκής λίστας στο ξεκίνημα, αλλά στην πορεία με την έλευση του Λεμονή πήρε θέση βασικού. Με τον Έλληνα τεχνικό μοιάζει να είναι αναντικατάστατος.
Κούτρης: Δείχνει ότι έχει πολύ μέλλον και είναι ικανός να αξιοποιήσει το ταλέντο του και να πάρει μεταγραφή. Δεν είχε, βέβαια, ανταγωνισμό στο αριστερό άκρο της άμυνας και κέρδισε τη θέση του στην ενδεκάδα, έχοντας φυσικά ακόμα αρκετά περιθώρια βελτίωσης.
Προτό: Αποκτήθηκε για να βοηθήσει με την εμπειρία του τον Καπίνο και να αποτελέσει τον αναπληρωματικό γκολκίπερ στο ρόστερ. Τα λάθη του Έλληνα τερματοφύλακα, αλλά και οι σταθερές εμφανίσεις του Βέλγου, τον έφεραν πανάξια να υπερασπίζεται την εστία του Ολυμπιακού.
Έκαναν τη διαφορά: Προτό, Οφόε
Ξεχώρισαν: Σισέ, Κούτρης, Ταχτσίδης
Απογοήτευσαν: Εμενίκε, Καρσελά, Μίλιτς, Ζιλέ, Βούκοβιτς
Ερωτηματικά προς κρίση: Ένγκελς, Τζούρτζεβιτς
ΠΑΟΚ: Από τον κάπτεν Βιεϊρίνια στο... φάντασμα Λεβέκ
Ρέι: Πήρε από το πρώτο του ματς τη φανέλα του βασικού στο… σπίτι του, διατηρώντας ανέπαφη την εστία του σε επτά αναμετρήσεις. Έχει αφήσει θετικές εντυπώσεις στο πρώτο του εξάμηνο και μαζί με τον έτερο νεοαποκτηθέντα, Αλέξανδρο Πασχαλάκη, εμπνέουν σιγουριά κάτω από τα δοκάρια του Δικεφάλου την φετινή σεζόν, έχοντας έναν υγιή ανταγωνισμό.
Ελ Καντουρί: Δεν έχει καταφέρει να «γράψει» πολλά νούμερα σε γκολ και ασίστ, ωστόσο, είναι ο πρώτος… πασέρ του ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα με 93 εύστοχες μεταβιβάσεις και δεύτερος σε γεμίσματα πίσω μόνο από τον Αντελίνο Βιεϊρίνια. Έχει πάντως αρκετές τελικές προσπάθειες που δεν έγιναν γκολ από τους συμπαίκτες του. Φαίνεται πως χρειάζεται ακόμη χρόνο.
Βιεϊρίνια: Πραγματικός αρχηγός τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Οι συχνές αναφορές του Λουτσέσκου στην ποιότητα και στην προσωπικότητα του, κάτι δείχνουν. Δεν χρειάστηκε χρόνο προσαρμογής, πήρε το περιβραχιόνιο του αρχηγού, ενώ είναι από τους κορυφαίους του ΠΑΟΚ ακόμη και ως αριστερό μπακ.
Λημνιός: Η αποκάλυψη του ΠΑΟΚ. Ο Λουτσέσκου έβγαλε άσο από το μανίκι του με τον 19χρονο που το καλοκαίρι δεν υπολογιζόταν και ήταν ένα βήμα πριν τον δανεισμό. Όσες ευκαιρίες πήρε από τον προπονητή του, τον δικαίωσε στην επιλογή να τον κρατήσει στο ρόστερ.
Μακ: Ο ΠΑΟΚ τον περίμενε διαφορετικό το φετινό καλοκαίρι. Ο Σλοβάκος έφυγε στη Ζενίτ, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις αλλά επέστρεψε... ψάχνοντας ακόμη τον εαυτό του. Χαρακτηριστικό είναι πως σε διάφορα παιχνίδια, ήρθε από τον πάγκο. Πάντως έχει καλή συγκομιδή με τέσσερα γκολ και δύο ασίστ.
Πασχαλάκης: Αποκτήθηκε ως εναλλακτική του Ροντρίγκο Ρέι, όμως στα τελευταία ματς έχει πάρει φανέλα βασικού, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις, διατηρώντας την εστία του ανέπαφη. Δίνει σκληρή μάχη με τον Αργεντινό για μια θέση κάτω από τα γκολπόστ του ΠΑΟΚ.
Μαουρίτσιο: Μεταγραφή από το… πάνω ράφι, με τον Βραζιλιάνο μέσο να εξελίσσεται σε σημείο αναφοράς για το κέντρο του Δικεφάλου, που βρήκε το «οκτάρι» που έψαχνε. Έχει αναλάβει με επιτυχία τον ρόλο του και «ποντάρουν» ακόμη περισσότερα πάνω του. Χρειάζεται ένα σερί αγώνων για να βρει ρυθμό, μιας και με το που βρήκε, τραυματίστηκε και ξαναπροσπαθεί να επανέλθει.
Λεβέκ: Η μεταγραφή που ο ΠΑΟΚ ακόμη ψάχνει. Έχει καταγράψει μόλις μια επίσημη συμμετοχή, απογοητεύοντας τους ανθρώπους του Δικεφάλου με τους συχνούς τραυματισμούς που βγάζει.
Ζαμπράνο: Αποκτήθηκε ως δανεικός με πολλές προοπτικές, όμως στα οκτώ ματς που αγωνίστηκε δεν εκπλήρωσε τις προσδοκίες, και σε συνδυασμό με το υψηλό ποσό που απαιτείται για την παραμονή του, έχει βάλει σε σκέψεις τους επιτελείς των «ασπρόμαυρων» για πρόωρη λήξη του δανεισμού του.
Έκαναν τη διαφορά: Βιεϊρίνια, Λημνιός, Μαουρίτσιο
Ξεχώρισαν: Πασχαλάκης, Ρέι
Απογοήτευσαν: Λεβέκ, Ζαμπράνο
Ερωτηματικά προς κρίση: Μακ, Ελ Καντουρί
Παναθηναϊκός: Από την «όαση» Χίλιεμαρκ στην... απογοήτευση Τσάβες
Τσάβες: Η απογοήτευση των καλοκαιρινών μεταγραφών του Παναθηναϊκού. Ήρθε για να αποτελέσει τον «μπόμπερ» στη γραμμή κρούσης των «πρασίνων», αλλά ο τραυματισμός τον έθεσε νοκ-άουτ και στη συνέχεια έμεινε εκτός ομάδας μετά την απόφασή του να φύγει χωρίς άδεια για την Αργεντινή.
Διούδης: Πήρε πρόσφατα τη θέση βασικού κάτω από τα δοκάρια, από τη στιγμή που ο Βλαχοδήμος θα μετακινηθεί στην Μπενφίκα. Έδειξε καλά αντανακλαστικά και σταθερότητα και ότι μπορεί να βασιστεί πάνω του ο Παναθηναϊκός.
Άλτμαν: Ξεκίνησε δυναμικά, βάζοντας γκολ στην αρχή της σεζόν, αλλά στην πορεία είχε σκμπανεβάσματα στην απόδοσή του. Σίγουρα πάντως σε σχέση με άλλα μεταγραφικά αποκτήματα που ήρθαν στον Παναθηναϊκό με πιο βαρύ βιογραφικό προσέφερε περισσότερα.
Καμπέσας: Μπήκε... ζωηρά στη σεζόν, δείχνοντας ότι διαθέτει πλούσιο ταλέντο. Στη συνέχεια, όμως, ένας τραυματισμός τον άφησε για αρκετό διάστημα νοκ-άουτ και τον επηρέασε εμφανώς.
Σιλά: Πήρε φανέλα βασικού και ξεχωρίζει για το δυναμικό παιχνίδι του, αλλά δεν έχει μπορέσει να κάνει τη διαφορά στο κέντρο του Παναθηναϊκού και σίγουρα δεν έχει καταφέρει να... μπει στα παπούτσια του Κάρλος Ζέκα.
Αυλωνίτης: Αποκτήθηκε για μια επιπλέον λύση στην άμυνα, αλλά ως τώρα δεν έχει καταφέρει να πάρει πολλά παιχνίδια στα πόδια του και ως εκ τούτου δεν μπορεί να κριθεί.
Λουτσιάνο: Λίγα πράγματα στο ξεκίνημα της σεζόν και πριν προλάβει να εγκλιματιστεί, ήρθε ένας σοβαρός τραυματισμός για να τον αφήσει εκτός μάχης και εκτός πλάνων του Μαρίνου Ουζουνίδη.
Ινσούα: Υπέγραψε στον Παναθηναϊκό ως back up του Νίκλας Χουλτ, αλλά δεν έπεισε τον Μαρίνο Ουζουνίδη ώστε να του δώσει ευκαιρίες.
Κολοβέτσιος: Αρχικά ήρθε τρίτος κατά σειρά στις επιλογές πίσω από τους Μολέδο και Κουτρουμπή, αλλά στην πορεία κέρδισε την εμπιστοσύνη του Ουζουνίδη έχοντας αρκετά καλά παιχνίδια στο ενεργητικό του. Έδωσε λύσεις και στα δεξιά της άμυνας μετά τον τραυματισμό του Κουλιμπαλί.
Γιόχανσον: Έχει περάσει και δεν έχει ακουμπήσει. Αποτελεί τη μεγαλύτερη απογοήτευση των καλοκαιρινών μεταγραφών του Παναθηναϊκού.
Τζανδάρης: Δεν μπορεί να κριθεί καθώς δεν έχει αγωνιστεί ουσιαστικά καθόλου, ενώ ταλαιπωρήθηκε και από έναν τραυματισμό.
Μουνιέ: Κατώτερος των προσδοκιών, παρά τις περιγραφές που τον συνόδευαν καθώς δεν ανταποκρίθηκε στο βιογραφικό που τον ακολουθούσε.
Χίλιεμαρκ: Από τις καλοκαιρινές μεταγραφές που ξεχώρισαν. Ήρθε με τις μεγαλύτερες περγαμηνές σε σύγκριση με τους υπόλοιπους και βοήθησε σε κάποια ματς με γκολ και ασίστ, δείχνοντας ότι διαθέτει τεχνική κατάρτιση. Έχει όμως και αυτός κάποια νεκρά διαστήματα.
Έκαναν τη διαφορά: Χίλιεμαρκ
Ξεχώρισαν: Σιλά, Κολοβέτσιος, Άλτμαν
Απογοήτευσαν: Ινσούα, Μουνιέ, Τσάβες, Γιόχανσον, Αυλωνίτης
Ερωτηματικά προς κρίση: Λουτσιάνο, Τζανδάρης, Καμπέσας, Διούδης
Η συνολική αξιολόγηση
Από τα παραπάνω στοιχεία προκύπτει πως η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ, σε σχέση με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, όχι μόνο απέκτησαν λιγότερους παίκτες, αλλά είχαν και πιο εύστοχες επιλογές στις καλοκαιρινές τους μεταγραφές, κινούμενες με μεγαλύτερη ευστοχία. Θα περίμενε κανείς ότι βάσει «πορτοφολιού» και εσόδων ο Ολυμπιακός θα είχε πιο εύστοχες επιλογές, αποκτώντας παίκτες που θα έκαναν τη διαφορά και θα ανέβαζαν το ποιοτικό επίπεδο της ομάδας. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν συνέβη. Στον Παναθηναϊκό αποδεικνύεται και στην πράξη η εγκληματική διαχείριση της διοίκησης Αλαφούζου, η οποία γνωρίζοντας ότι σε μερικούς μήνες θα τράβαγε την πρίζα, φόρτωσε το ρόστερ με ακριβές για τα δεδομένα του συλλόγου λύσεις, οι οποίες δεν βοήθησαν την ομάδα να βγει από το αγωνιστικό της τέλμα. Αν θέλουμε, πάντως, να αποδώσουμε τον τίτλο του πρωταθλητή για τις μεταγραφές του καλοκαιριού, θα πρέπει να τον... μοιράσουμε σε ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, καθώς αφενός οι αστοχίες τους ήταν σαφώς λιγότερες και αφετέρου η πλειοψηφία των παικτών στους οποίους επένδυσαν, έχουν ήδη αναλάβει σημαντικό ρόλο στην πορεία πρωταθλητισμού που πραγματοποιούν.