Η απορία «Πόσο;» μετά την ανακοίνωση της ποινής στον Μανόλο Χιμένεθ έμοιαζε με το… ρητορικό ερώτημα «Ήταν;» κάθε φορά που άκουγε ένας φίλαθλος ότι σκόραρε ο Ολυμπιακός. Μια λέξη αρκεί. Κι όμως, εδώ δεν υπήρχε κανένα σκάνδαλο, δεν υπήρχε καμία παγαποντιά ή «δεν άλλαξαν τα κόζια» όπως πιθανόν να σκέφτηκε ο, καθόλα δικαιολογημένα αυτή τη φορά, καχύποπτος Έλληνας.
Η ποινή ήταν η προβλεπόμενη. Αυτό είναι το σκάνδαλο. Αν διάβαζες άλλωστε, το SDNA ήξερες την ποινή ακριβώς μία ώρα μετά τη λήξη του κυριακάτικου αγώνα.
Το ότι ξεφύγαμε από την εποχή που το μεγαλύτερο καρκίνωμα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού αποφάσιζε για τα πάντα, από την ποινή του Χιμένεθ μέχρι το πότε θα… αναπνεύσει κάποιος, δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Να εξευρωπαϊστούμε, να εναρμονιστούν οι κανονισμοί γιατί μόνο έτσι ο κόσμος θα ξανανιώσει εμπιστοσύνη και στις αποφάσεις των δικαστών και των διατητών και όλων.
Όσο δεν υπάρχει αρχή της αναλογικότητας στις ποινές, πώς θα πάρει κάποιος στα σοβαρά το ελληνικό ποδόσφαιρο; Για την επιεική απόφαση των 15 ημερών τιμωρίας στον Χιμένεθ υπεύθυνοι είναι οι πάντες, εκτός από τον αθλητικό δικαστή, που έπραξε το νομικά ορθό! Η πρόεδρος του πειθαρχικού πήρε απόφαση διαβάζοντας τον κανονισμό και έκρινε αναλογικά, ως όφειλε. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψιν και την μεταμέλεια του Χιμένεθ, έστω και κατόπιν εορτής, πήρε μια απόφαση βασισμένη όχι μόνο στον κανονισμό, αλλά και στην κοινή λογική κι όχι σε κάτι… ύποπτο όπως φαντάζεται κάποιος κακεντρεχής.
Το ζητούμενο είναι ένα: Ποια θα ήταν η τιμωρία του Παναθηναϊκού, αν ένας ανεγκέφαλος αντιδρούσε σπασμωδικά και έριχνε ένα μπουκάλι στο γήπεδο; Είναι δυνατόν μια ομάδα, ένας οργανισμός, μια ανώνυμη εταιρία να έχει δεκαπλάσια ευθύνη από τον αξιωματούχο ή τον συντελεστή ενός αγώνα όπως είναι οι παίκτες και οι προπονητές; Οι συνέπειες θα ήταν… καταστροφικές, ενώ για τον Χιμένεθ ήταν μια συγνώμη. Ή το αντίθετο: Αν ένας ποδοσφαιριστής πλάκωνε στο ξύλο οπαδό στην κερκίδα, θα τιμωρούνται -βάσει κανονισμού- με 3 αγωνιστικές! Ενώ ένας αξιωματούχος όπως είναι ο προπονητής, απλά και μόνο για μια χειρονομία (όχι βιαιοπραγία), τιμωρείται με τουλάχιστον 5-6 αγωνιστικές αποκλεισμό (δηλαδή μίνιμουμ 1 μήνα).
Αναλογικότητα στον κανονισμό. Αυτή είναι η μόνη λύση και αυτήν έδωσε σήμερα η αθλητική δικαστής. Διότι το πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο μπροστά του και με δεδομένο ότι δύσκολα θα ξεχωρίσει κάποιος, δεν θέλει πολύ να γίνει το… έλα να δεις.
Όσο για τις Μάρθες Βούρτση του ελληνικού ποδοσφαίρου που συνεχίζουν να ξεσαλώνουν και γράφουν για «ντροπή» και «εξυγίανση», αρκεί να τους θυμίσουμε μόνο το εξής: Η αλητεία του Χιμένεθ τιμωρήθηκε με 15 ημέρες απαγόρευση εισόδου στους αγωνιστικούς χώρους και 10.000 ευρώ πρόστιμο. Πρωτευόντως όμως, τιμωρήθηκε από τον ίδιο τον κόσμο της ΑΕΚ και τη διοίκηση που τον υποχρέωσε να ζητήσει δημόσια συγνώμη. Μόλις δύο χρόνια πριν, ο Κασάμι και ο Περέιρα επιχείρησαν να βγάλουν τρελούς όλους τους Έλληνες ισχυριζόμενοι, χωρίς ντροπή απέναντι στα παντελόνια τους, ότι έδειχναν τον μηρό τους.
Τιμωρήθηκαν την άνοιξη του 2015 από την πειθαρχική επιτροπή της ΕΠΟ του Γκιρτζίκη… με 9.000 και 7.000 ευρώ πρόστιμο. Ούτε μια αγωνιστική για τα μάτια του κόσμου. Κι όχι μόνο δεν δείχνουν ίχνος μετάνοιας αλλά επιχειρούν να κάνουν το άσπρο μαύρο χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι ξεφτιλίζονται κάθε φορά και περισσότερο στα μάτια του κόσμου.
Ο Έλληνας φίλαθλος έχει μνήμη ελέφαντα, ενώ εσείς μοιάζετε με ελέφαντα που προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό του…
