Καταρχήν ξεκινάμε με τα βασικά. Σε ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ντέρμπι δεν μπορούν να γίνουν ασφαλή προγνωστικά. Ανεξάρτητα από την κατάσταση τους τη δεδομένη στιγμή όταν βρίσκονται απέναντι οι δυο μεγαλύτερες ελληνικές ομάδες ΟΛΑ μπορούν να συμβούν.
Κάπως έτσι άλλωστε ο Παναθηναϊκός, μολονότι βρίσκεται στα χειρότερά του και έχει βυθιστεί στην αβεβαιότητα, έχει και… παραέχει πιθανότητες για να φύγει νικητής το βράδυ από τη Λεωφόρο. Εγραψα Λεωφόρο και με μια λέξη ανέφερα και το μεγαλύτερο όπλο του Παναθηναϊκού. Στο γήπεδό τους οι πράσινοι μεταμορφώνονται, γίνονται άλλη ομάδα και μπορούν να βγάλουν νοκ άουτ τον οποιονδήποτε.
Και με τον συγκεκριμένο αντίπαλο, ακόμη και στα τελευταία – δύσκολα – χρόνια ο Παναθηναϊκός βρίσκει τον τρόπο να κάνει αυτός το κουμάντο στο ματς και τις περισσότερες φορές να παίρνει και τη νίκη.
Κλειδί για τον Παναθηναϊκό νομίζω πως θα είναι η άμυνά του. Είναι αυτονόητο πως πρέπει να κρατήσει το μηδέν και νομίζω πως αν αυτό επιτευχθεί, ένα γκολ αργά ή γρήγορα θα το βγάλει. Αν είναι και γρήγορα, όπως συνέβη πχ πέρσι, τα πράγματα θα γίνουν πιο απλά καθώς οι παίκτες θα φουσκώσουν από αυτοπεποίθηση, θα αυξηθεί η πίεση και θαρρώ πως δύσκολα ο Ολυμπιακός θα μπορέσει να επιστρέψει. Ειδικότερα δε σε ένα γήπεδο που θα «βράζει».
Στην προσπάθεια αυτή θα βοηθήσει πολύ η παρουσία του Μολέντο, ο οποίος θα δώσει στον Παναθηναϊκό μεγάλη δύναμη στα μετόπισθεν, ενώ και μπροστά μπορεί να απειλήσει εκμεταλλευόμενος τα εξαιρετικά στημένα του Χίλιεμαρκ. Αυτή την περίοδο ο Κολοβέτσιος είναι σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση από τον Κουτρουμπή και μοιάζει λογική η επιλογή για παρτενέρ του.
Από εκεί και πέρα είναι σίγουρα «θέμα» για τον Παναθηναϊκό οι απουσίες συγκεκριμένων παικτών. Με Τσάβες και Λουτσιάνο μπροστά πιστεύω πως θα κάναμε άλλη κουβέντα και ο Παναθηναϊκός θα ήταν άλλη ομάδα. Την απουσία του Βραζιλιάνου την μαγικιάρει αρκετά η προώθηση του Χίλιεμαρκ πίσω από τον σέντερ φορ καθώς το γλυκό πόδι του Σουηδού ομορφαίνει το παιχνίδι των πρασίνων και παράλληλα έχει την εύκολη πάσα προς τα μπροστά, κάτι που εσχάτως προσφέρει και η παρουσία του Βιγιαφάνες. Σημαντική επίσης και η παρουσία του Μουνιέ, ακόμη κι αν έρθει από τον πάγκο. Η ποιότητά του είναι δεδομένη και τώρα που βρίσκει ρυθμό μπορεί να κάνει πολλές «ζημιές».
Για τον Μολίνς δεν χρειάζεται να λέμε πολλά. Τα δίνει όλα, ίσως και παραπάνω από αυτά που περιμέναμε, είναι ο ορισμός του «τίμιου» παίκτη, έχει βέβαια διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον Τσάβες με βασικό του μειονέκτημα την ταχύτητα. Αν βρεθεί ωστόσο σε θέση βολής έχει ίσως τα καλύτερα τελειώματα στην ομάδα και αυτό είναι κάτι που το επισημάναμε από την προετοιμασία όπου «έγραφε» τις περισσότερες φάσεις.
Σε κάθε περίπτωση το παιχνίδι είναι πολύ σημαντικό για τον Παναθηναϊκό και για την επόμενή του μέρα. ΟΚ, μια νίκη δεν θα δώσει καμία λύση στο διοικητικό και οικονομικό πρόβλημα, σίγουρα όμως θα αλλάξει την αύρα και τη διάθεση όλης της ομάδας προκειμένου να μπορέσει να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις που ακολουθούν. Αντιθέτως, αν κάτι δεν πάει καλά καθώς όπως γίνεται αντιληπτό από τον συγκεκριμένο αντίπαλο δεν θέλεις να χάνεις ούτε και στο… τάβλι, η απογοήτευση θα μεγαλώσει και το βουνό των προβλημάτων θα φαίνεται ακόμη πιο ψηλό.
Επειδή σταθήκαμε στη Λεωφόρο να επαναλάβω αυτό που πρέπει να ξέρουν – και νομίζω το ξέρουν – όσοι πάνε στο γήπεδο. Κύριοι τη Λεωφόρο και τα μάτια σας. Τον περιμένουν στη γωνία τον Παναθηναϊκό και τον έχουν «έτοιμο». Ούτε καπνογόνα χρειάζεται, ούτε τίποτα άλλο. Η φωνή, αν είναι δυνατή και μαζική φτάνει και περισσεύει για να το κάνει «κόλαση» και για να μετατραπεί η εξέδρα στο 12ο παίκτη της ομάδας… Αντε καλό ντέρμπι να έχουμε και τα λέμε μετά το ματς, με την ελπίδα να μιλάμε μόνο για όσο πρέπει και όχι για εκείνα που δεν πρέπει.
