MENU

Θυμίζω πριν πάμε στο ματς της Τρίπολης πως μόλις την περίοδο 2015 - 2016 ο στόχος του Ολυμπιακού ήταν 30 νίκες στο πρωτάθλημα και όταν έφερε Χ στον Πλατανιά παραλίγο να γκρεμιστούν τα… αποδυτήρια. Οταν έχασε δε από την ΑΕΚ με 1-0 και χάθηκε και το αήττητο πρωτάθλημα… έγινε ΕΔΕ και κρίθηκε ένοχος ο Καλογερόπουλος επειδή έδωσε ένα καθαρό πέναλτι και δύο καθαρές κόκκινες κάρτες. Φέτος είναι έκτη αγωνιστική κι ο Ολυμπιακός είναι πίσω κι από τον… Κομπότη έχοντας χάσει 10 βαθμούς από 18 πιθανούς. Απίστευτο. Και φυσικά δεν λέω… Μπορεί να ανακάμψει, μπορεί να βγει και πάλι πρωταθλητής αφού μένουν ακόμη 24 αγωνιστικές. Ομως μέχρι τώρα έχει πάρει ότι αξίζει. Κι ότι πάρει από εδώ και μπρος πάλι ότι αξίζει θα είναι. Εχασε από τον Ατρόμητο μέσα στο Καραϊσκακη με διαιτητή τον Αρετόπουλο, τον γνωστό, που δεν έδειξε κανένα άγχος όταν στραβωσε ο αγώνας να δώσει κανένα από τα 4-5 πέναλτι που ζήτησαν, με τερματοφύλακα στον Ατρόμητο ένα παιδί που οφείλει ότι είναι μέχρι τώρα στον Ολυμπιακό και πριν 30 ένα μήνα ήταν παίκτης του και σέντερ μπακ έναν δανεικό, τον Ρισβάνη, που ήταν ανίκητος. Είναι απίστευτο αυτό που ζούμε γιατί κάποιοι έκαναν με τα έργα τους επί 20 χρόνια να μοιάζει έτσι το αυτονόητο. Και αυτό που συνηδητοποιούμε σιγά σιγά είναι τι πρωτάθλημα χάναμε τόσα χρόνια…

Πάμε στην ΑΕΚ που κι αυτή έπεσε θύμα του… πρωταθλήματος όπου ολοι χτυπάνε όλους και η ζημιά μπορεί να σου έρθει από παντού. Μόνο την Λάρισα κέρδιζαν όλοι εύκολα αλλά να που κι αυτή έκανε την ζημιά στον ΠΑΟΚ. Ο Αστέρας δεν είχε νίκη όμως δεν είναι το ίδιο. Γιατί τώρα έχει προπονητή τον Σάββα Παντελίδη και παραλίγο να νικούσε στο Καραϊσκάκη πριν δυο αγωνιστικες στο ντεμπούτο του. Και η πρώτη νίκη του ΄ήταν δικαιότατη. Κρυστάλινη. Την άξιζε 100% απέναντι σε μια ΑΕΚ που έχασε την μεγαλύτερη ευκαιρία της και ίσως και τη μοναδική στο 92. Μια ΑΕΚ που έχασε την πρώτη ευκαιρία να στείλει ένα πολύ βαρβάτο μήνυμα ως εν δυνάμει πρωταθλήτρια με μια νίκη που θα της έδινε αέρα 4 και 8 πόντων από ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό. Ομως μια νίκη δεν μπορεί να έρθει μόνο επειδή την… θέλεις. Πρέπει να κάνεις το καλύτερο για να την πάρεις όταν δεν υπάρχει κανείς να σου χαρίσει τίποτα. Κανείς δεν έκανε το καλύτερο. Ούτε ο Μανόλο, ούτε οι παίκτες.

Εκανε πολλά πράγματα που συζητήθηκαν ο Χιμένεθ. Οταν χάνεις όλα φταίνε. Εγώ αν έβαζε τον Λιβάγια που είναι αδιανόητο να μην ξεκινάει όταν έρχεται από σερί τρομερών εμφανίσεων και έχει μπροστά του 15 μέρες να ξεκουραστεί και δεν έβαζε τον Αϊντάρεβιτς οπότε δεν έπαιζε και 4-3-3 θα καταλάβαινα όλα τα άλλα. Και τον Γιαννούτσο αντί του Τζανετόπουλου που σαν στόπερ νομίζω τα πήγε καλά και τον αδικεί το ότι μένει η εικόνα του στο τέλος σαν αριστερό μπακ και τον Τσιτώντα αφού τον πιστεύει και το ότι δεν έβαλε τον Λαζαρο που την Πέμπτη είχε δείξει ο πιο κουρασμένος και έχει μπροστά του και Εθνική Ελλάδος. Ομως αυτο το Αϊντάρεβιτς αντί Λιβάγια ήταν καθοριστικό γιατί εκτός των άλλων έδωσε κι ένα μήνυμα στον Αστέρα να πάρει περισσότερο θάρρος.

Από εκεί και πέρα η ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο κράτησε τον ρυθμό χαμηλά όπως την βόλευε λόγω κούρασης όμως στο δεύτερο που αναμενόταν να χτυπήσει το ματς με τις αλλαγές δεν πρόλαβε να κάνει τίποτα με το γκολ που προήλθε επειδή ο Βινίσους δεν μπόρεσε σε μία από τις τρεις ευκαιρίες που είχε να τελειώσει την φάση πριν γίνει επικίνδυνη και τελικά γκολ… Η ΑΕΚ των ανατροπών δεν είχε την δύναμη να γυρίσει κι άλλο ματς μέσα σε μια εβδομάδα κι ας μπήκε ο Λιβάγια. Δεν είναι δυνατόν να τα καταφέρνει πάντα. Και κάπου είναι και ενοχλητικό για τρίτο ματς μετά τη Λαμία και τον Ολυμπιακό να είναι πάλι στον πάγκο και να τον βάζει μέσα όταν έχουν στραβωσει τα πράγματα για να τα γυρίσει.

Ηταν ένα παιχνίδι που με νίκη θα γινόταν κάτι πολύ δυνατό. Εκεί χρειάζονται οι προσωπικότητες. Κάποιοι παίκτες σαν τον Λιβάγια παίζουν και… τραυματίες. Πόσο περισσότερο όταν είναι απλά κουρασμένος. Σε όλες τις ομάδες του κόσμου κάποιοι δεν βγαίνουν. Ο Λιβάγια για την ΑΕΚ είναι ότι ο Ρονάλντο για τη Ρεάλ, ο Νεϊμάρ για την Πάρι, ο Μέσι για την Μπάρτσα, ο Πογκμπά για την Μάντσεστερ… Στα κυβικά του για τα κυβικά της ΑΕΚ έτσι, μην μου πει κανείς ότι τον συγκρίνω με αυτούς τους παίκτες… Αυτός, ο Μάνταλος κι ο Αραούχο που δεν βγαίνει ποτέ όταν κυνηγάς στο σκορ κι ας σέρνεται ιδίως όταν μένει 90 λεπτά μέσα ο Αϊντάρεβιτς. Πιο καθοριστικός όμως από όλους ήταν στα τελευταία ματς ο Λιβάγια. Μην τον κόβεις ρε Μανόλο… Και μόνο που τον βλέπουν μέσα συμπαίκτες και αντίπαλοι νιώθουν κάπως. Κάπως που μας συμφέρει…

Πάμε παρακάτω λοιπόν. Ηρθε η πρώτη ήττα που δεν στοίχισε όσο θα μπορούσε χάρη στην ήττα του Ολυμπιακού και το Χ του ΠΑΟΚ. Η ΑΕΚ είναι από πάνω τους και έχει 15 μέρες μπροστά της να ανασυνταχθεί και να μείνει τουλάχιστον σε αυτή την απόσταση και μετά το τέλος της επόμενης αγωνιστικής όπου αγωνίζεται στην Ξάνθη. Αν τα καταφέρει. Ετσι είναι τα ωραία πρωταθλήματα. Τα κανονικά πρωταθλήματα. Αυτά που χάναμε 20 χρόνια για χάρη ενός…

Τι πρωτάθλημα χάναμε τόσα χρόνια…