Χειρότερα δεν μπορούσε να γίνει. Ο Παναθηναϊκός έπεσε με τα μούτρα στο γνωστό και στις πέτρες «μπλόκο» των Χανιών και με το καλημέρα τρέχει και δεν φτάνει ευρισκόμενος πλέον τέσσερις πόντους πίσω από την κορυφή. Το λες και κλασικά εικονογραφημένα…
Ξεκίναγες νταβατζιλίκι με -2 από τα περσινά με τον «κλόουν» στη Λεωφόρο, έπαιζες χωρίς τον Χουλτ (επίσης από τα περσινά καραγκιοζιλίκια), ήσουν και «σκασμένος» από την υπερπροσπάθεια της Πέμπτης, ε δεν ήθελε και πολύ να γίνει το κακό, αν δεν το καθάριζες από νωρίς και χωρίς να έχεις βάθος για εκτεταμένο ροτέισον . Αφού λοιπόν σε βρήκαν μπόσικο και σε κακή μέρα στην έκαναν και σε έβαλαν με την πλάτη στον τοίχο. Κερασάκι στην τούρτα ο σοβαρός τραυματισμός του Μολέδο, δείχνοντας ότι μεταξύ άλλων έχεις και ένα πελώριο μαύρο σύννεφο πάνω από το κεφάλι σου.
Ακόμη και έτσι όμως, ακόμη και με μισή φάση και μονάχα με τη γκολάρα του Τσάβες που έκρυψε τη μπάλα με τον Λουτσιάνο, ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να φύγει από την Κρήτη με μια τσαμπουκαλεμένη νίκη και να πάει παρακάτω. Την Πέμπτη δεν μπόρεσες να κρατήσεις το 2-0, τώρα το 0-1 κι ας μην έπαιζες με την Μπιλμπάο αλλά με τον Πλατανιά. Είναι κι αυτό ένα «θέμα» το οποίο χαρακτηρίζει τις μεγάλες ομάδες και τους δίνει τρίποντα ακόμη και στην κακή τους μέρα. Να τα λέμε κι αυτά, όπως και ότι το γκολ που δέχτηκες το λες και αστείο…
Ο Πλατανιάς ήταν όπως τον περιμέναμε. Ετρωγε σίδερα μέσα στο γήπεδο και βάραγε στο ψαχνό. Θα του πούμε «μπράβο» αν έχει ανάλογη εικόνα και στα παιχνίδια με τους παλιούς και τους νέους του «φίλους». Όπως και ανάλογες τιμές στα εισιτήρια, γεγονός που ανάγκασε τους πολυάριθμους Παναθηναϊκούς της πόλης και του νησιού να μείνουν με βαριά καρδιά εκτός προκειμένου να μην τους δώσουν ούτε σεντ και να τους ξεμπροστιάσουν.
Η αλήθεια είναι ότι έχουμε δει και χειρότερα όλα αυτά τα χρόνια, ωστόσο μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε η διαιτησία, σε αυτή τη νέα – τρομάρα σας – εποχή. Στο ’28 ο Ντικαμονά γκρεμίζει τον Καμπέσας έξω από την περιοχή. Από το «μέχρι και κόκκινη» δεν παίρνεις ούτε φάουλ. Στο 49’ ο βοηθός Καμπούρης κόβει αναίτια οφσάιντ του Μολίνς για «θάνατο» και στο 62’ χαρίζεται η δεύτερη κίτρινη στον Μπούτνικ. Συγνώμη αλλά τι άλλο να σου κάνουν για να σε σταματήσουν όταν βοηθάς και εσύ επειδή είσαι στην κακή σου μέρα;
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι ο Παναθηναϊκός πλήρωσε την κούρασή του και τις απουσίες του, χαλώντας επί της ουσίας το όπλο του που είναι τα δίδυμα στα άκρα. Ο Γιόχανσον είναι μεν καλός παίκτης αλλά ανέτοιμος, οπότε έχασες τη δύναμή σου από τα δεξιά, ενώ στα αριστερά ο Κολοβέτσιος ήταν μεν αξιοπρεπέστατος αλλά εμφανέστατα δεν μπορούσε να απειλήσει γι’ αυτό και τον άφηνε να ανεβαίνει ο Παράσχος. Θεωρώ πως η απουσία του Χουλτ στοίχισε και στον Λουντ, ο οποίος ήταν «άλλος» παίκτης.
Με αυτά και με τα άλλα η ζημιά έγινε και είναι χοντρή. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται ήδη εκτός Ευρώπης (τα θαύματα σπανίζουν) και με σοβαρό χάντικαπ στο πρωτάθλημα. Μπορεί όλοι να λένε και δικαίως ότι γίνεται σωστή δουλειά, ωστόσο από εδώ και πέρα τα λάθη και οι απώλειες απαγορεύονται. Είναι δεδομένο ότι η ομάδα θα παλέψει όλα τα ματς και θα δίνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο, ωστόσο θα πρέπει να βρει τον τρόπο και να μάθει να κερδίζει και στην κακή της μέρα.
