Την Κυριακή πήγα στη Λεωφόρο. Από παλιά μου άρεσε να βλέπω παιχνίδια Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού, έχω δει πάρα πολλά, κυρίως στο ΟΑΚΑ και τη Λεωφόρο, είναι μια διασκέδαση κι αυτή. Το να βλέπεις ντέρμπι χωρίς άγχος, αφού αυτό είναι το μόνο ντέρμπι στο οποίο δεν εμπλέκεται η ΑΕΚ, όπου πάντα η καρδιά πάει να σπάσει.
Έχω δει πάρα πολλά από δεκαετία '80, τελικούς κυπέλλου κτλ. Πράγματι το χθεσινό ήταν το πιο άνισο κι από τον τελικό του 4-0 που είχα δει στο ΟΑΚΑ, αφού τότε το πρώτο ημίχρονο είχε παιχτεί στα ίσια. Ο Ολυμπιακός στα χειρότερα του, στο υπόγειο που όμως δεν είναι ο πάτος.
Αλλά αυτό που μου άρεσε σε σχέση με άλλα ντέρμπι των τελευταίων χρόνων είναι κάτι που φέτος το έζησα και στο ΟΑΚΑ στην τρίτη νίκη της ΑΕΚ σε ένα χρόνο. Ήταν η έλλειψη του άγχους της… πιστολιάς, που συνόδευε αυτά τα παιχνίδια την μαύρη εικοσαετία που πνέει τα λοίσθια μαζί με την απόλυτη κυριαρχία της ομάδας που ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ ευνοήθηκε και πλούτισε από ένα σύστημα που ξεδοντιάστηκε την τελευταία διετία και είναι έτοιμο για… θάψιμο.
Απουσίαζε χθες ο φόβος από την εξέδρα, αλλά και από τον αγωνιστικό χώρο. Είναι τρομερά σημαντικό για έναν ποδοσφαιριστή να μην έχει το μυαλό του στον διαιτητή βλέποντας τον ως… ντεφάκτο εχθρό, όπως απόλυτα φυσιολογικά τον έβλεπε τα προηγούμενα χρόνια, παρά μόνο ως έναν παράγοντα του αγώνα.
Έτσι ώστε κι ένα λάθος οφσάιντ π.χ, όπως αυτό του Κλωναρίδη, θεωρείται και είναι ανθρώπινο λάθος. Και κάλλιστα μπορεί να γίνει το ίδιο και σε βάρος του Ολυμπιακού, αν κάνει βέβαια και καμιά επίθεση. Αυτή είναι η μεγάλη νίκη όσων πάλεψαν για αυτό. Με τα μέσα, την δύναμη, το μυαλό που έχει ο καθένας. Κάποιοι όμως πάλεψαν. Και έτσι υπάρχει πλέον η ελπίδα, όχι στα όνειρα, αλλά χειροπιαστή.
Ο Ολυμπιακός δεν διαλύθηκε. Αλλά με την διαιτησία κανονική, δηλαδή, με λάθη υπέρ και σε βάρος όλων και όχι υπέρ ενός και κατά των άλλων το καθεστώς με 25.000.000 του χρόνο υπέρ του μάγκα και στην υγειά των… κορόιδων τελειώνει. Θα τελειώσει και τυπικά με τις εκλογές της ΕΠΟ.
Ο Ολυμπιακός δεν θα διαλυθεί. Ούτε θα του κάνει κανείς ότι έκανε. Όμως πλέον είναι δεδομένο ότι θα είναι μια κανονική ομάδα και πλέον οι διαιτητές δεν θα έχουν περισσότερη αγωνία για τη νίκη από τους… παίκτες του. Θα σφυρίζουν ότι βλέπουν και τα λάθη δεν θα έχουν κεντρική διαχείριση. Έτσι έγινε σε όλα τα φετινά ντέρμπι εκτός από το 2-1 του Καραϊσκάκη επί του ΠΑΟΚ. Νίκησε στα δύο, έχασε στα τρία και η διαιτησία του έκανε δώρο τη νίκη με τον ΠΑΟΚ.
Κι όσοι νομίζετε ότι επειδή ήταν χάλια χθες δεν θα μπορούσε να νικήσει ούτε με διαιτησία από τα -όχι πολύ- παλιά διαβάστε λίγο… ΓΑΥΡΟ για να μορφωθείτε. Συνάδελφος με άριστη γνώση για το τι πρέπει να δίνεται στον Ολυμπιακό από έναν… σωστό διαιτητή έγραψε τα 12 +1 λάθη του Κομίνη σε βάρος του Ολυμπιακού. Είναι αυτά:
1’: Ο αγώνας ξεκίνησε με χτύπημα του Κουρμπέλη (με τον αγκώνα) στον Ελιουνούσι, ο ρέφερι δεν έδωσε φάουλ για να καταλογίσει δευτερόλεπτα μετά, ένα ανύπαρκτο του Ανσαριφάρντ στον Χουλτ.
4’: Ο Μπεργκ ανέκοψε με φάουλ τον Ρομαό που προσπαθούσε να οργανώσει επίθεση, όμως η κίτρινη δεν βγήκε ποτέ από το τσεπάκι του Κομίνη.
27’: Καταλόγισε ανύπαρκτο φάουλ του Σισοκό στον Κουλιμπαλί.
34’: Ο Ελιουνούσι είχε τη μπάλα, ο Κουλιμπαλί έκανε το φάουλ, όμως ο ρέφερι το έδωσε ανάποδα (δηλαδή υπέρ των γηπεδούχων).
37’: Η μπάλα, από παίκτη του ΠΑΟ, χτύπησε πάνω στον Κομίνη και ο Ολυμπιακός ξεκίνησε επικίνδυνη επίθεση και … αμέσως ο ρέφερι είδε φάουλ! Ελα όμως που το αντικανονικό μαρκάρισμα του Μολέδο ήταν στον Κουρμπέλη, άρα δεν υπήρχε φάουλ! Πιθανόν ο δεύτερος βοηθός Κούλα (Ξάνθης) να τον ειδοποίησε ότι γελούσαν και τα τσιμέντα, με αποτέλεσμα ο Κομίνης να δώσει ελεύθερο!!!
40’: Ο Κομίνης άφησε πλεονέκτημα υπέρ του ΠΑΟ, οι «πράσινοι» το έχασαν και ο ρέφερι πήρε δεύτερη συνεχόμενη γελοία απόφαση, γυρίζοντας τη φάση πίσω. Το φάουλ υπέρ των γηπεδούχων εκτέλεσε ο Εμποκού και ο Καπίνο απέκρουσε δύσκολα.
41’: Η φάση της αποβολής του Μολέδο, ο οποίος πήγε με τις τάπες στα πλευρά του Ελιουνούσι. Ο ορισμός της κόκκινης κάρτας και ο Κομίνης δεν σφύριξε ούτε φάουλ.
59’: Ο Βιγιαφάνιες με το χέρι σταμάτησε τη μπάλα για να εμποδίσει επίθεση του Ολυμπιακού. Ο ρέφερι καταλόγισε το φάουλ, όμως δεν έβγαλε την προβλεπόμενη (από τον κανονισμό) κίτρινη.
69’: Ο Εμποκού ξεκίνησε αντεπίθεση, όμως ταυτόχρονα βρήκε στο πρόσωπο τον Φιγκέιρας, άρα διαιτητής έπρεπε να τον σταματήσει και να καταλογίσει φάουλ υπέρ του Πορτογάλου και κίτρινη στον αντίπαλό του.
73’: Ο Βιγιαφάνιες είχε κίτρινη από το 66’ και έκανε φάουλ στον Φορτούνη σε μαρκάρισμα από πίσω. Ο Κομίνης δεν τόλμησε να του βγάλει τη δεύτερη κίτρινη, καταλογίζοντας απλά τη παράβαση.
75’: Ο Δημητριάδης έκοψε τον Ανσαριφάρντ με ανύπαρκτο οφσάιντ.
83΄: πέναλτι του Κουτρουμπή στον Μποτία καθώς ο παίκτης του Παναθηναϊκού έχει περάσει το χέρι του στον λαιμό του Ισπανού και τον έριξε κάτω, στερώντας του την ευκαιρία να διεκδικήσει την κεφαλιά μετά από εκτέλεση φάουλ του Φορτούνη. Μάταια ο Μποτία κοίταζε τον ρέφερι για να καταλογίσει τη παράβαση.
* Σημειώστε ότι τα τέσσερα λεπτά των καθυστερήσεων ήταν λίγα. Μόνο ο Εμποκού ήταν στο έδαφος πάνω από δυο λεπτά”!
Αυτά λοιπόν κατέγραψε ο δαιμόνιος συνάδελφος της εφημερίδας ΓΑΥΡΟΣ ως λάθη του διαιτητή. Πράγματι τα προηγούμενα 20 χρόνια ανάλογα τη σεζόν, που ήταν σαν τα κρασιά άλλοτε καλή άλλοτε τέλεια, κάποια από αυτά που δεν έδωσε ο Κομίνης, επειδή με κανονική διαιτησία δεν ήταν τίποτα, θα δίνονταν.
Σε μια τέλεια χρονιά ο ΠΑΟ θα έμενε με 9 παίκτες και στο 83' ο Ολυμπιακός θα είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει με πέναλτι. Μετά δεν ξέρεις τι θα μπορούσε να γίνει. Ακόμη και η ανατροπή. Θα μίλαγε η… καρδιά του πρωταθλητή μέσα στη φλεγόμενη Λεωφόρο. Και βέβαια μπορεί να υπήρχε και κάποιο… έξτρα, όπως η διακοπή, αν οι οπαδοί του ΠΑΟ παρασύρονταν από την… άγνοια κανονισμών και έριχναν τίποτα φωτοβολίδες.
Μην γελάτε. Πόσα ματς παίχτηκαν έτσι τα προηγούμενα χρόνια; Εκατοντάδες. Έτσι είχαν μάθει. Έτσι τους άρεσε. Και για αυτό πόνεσαν που το βλέπουν πλέον στην πράξη ότι τελείωσαν. Και οι παλιοί “φίλοι” που τους είχαν ανάγκη όχι μόνο τους γύρισαν την πλάτη μόλις κατάλαβαν πως πλέον έχουν την δύναμη του… Πλατανιά αλλά εύκολα θα γίνουν και οι χειρότεροι… γενίτσαροι. Έτσι είναι οι σχέσεις που βασίζονται σε οτιδήποτε άλλο πλην το σεβασμού. Good Luck…
