Δεν χωράει αμφιβολία ότι η μέρα είχες «ωραίες» ειδήσεις. Και αναφέρομαι φυσικά στην «απόσυρση» του Ελευθεριάδη επειδή δεν του βγαίνουν με τίποτα τα κουκιά. Το γεγονός ότι στις εκλογές της ΕΠΟ αναμένεται να παίξει μπάλα μόνο ο Γραμμένος σαφώς και είναι μια πρώτη – και μεγάλη –νίκη όσων επιθυμούν καθαρό ποδόσφαιρο.
Ήδη τα… πανηγυρικά σχόλια για την «χούντα» που έπεσε δίνουν και παίρνουν όμως προσωπικά, όπως και το καλοκαίρι, θα κρατήσω μια στάση αναμονής. Τουλάχιστον μέχρι να περάσουμε από τα λόγια στην πράξη. Το λέω αυτό διότι και πριν τη φετινή σέντρα τα ίδια ακούγαμε, το πρωτάθλημα ξεκίνησε κανονικά και με το νόμο και τελικά ΑΛΛΟΙΩΘΗΚΕ με το καλημέρα. Γιατί αυτή είναι η αλήθεια.
Θυμάμαι ακόμη και τις διαβεβαιώσεις πολλών και διάφορων για καθαρές διαιτησίες και το καραγκιοζιλίκι που στήθηκε με τον δήθεν κορυφαίο Σιδηρόπουλο (τον οποίο προσωπικά δεν σταμάτησα να κατακρίνω ούτε εδώ, ούτε στο ράδιο καθώς… δεν ξεχνώ), θυμάμαι γενικώς πολλά. Λόγια, όχι πράξεις.
Για να είμαι δίκαιος και μιλώντας ΓΕΝΙΚΑ, τότε «ναι» το πράγμα μοιάζει να έχει αλλάξει αρκετά σε σχέση με άλλες χρονιές. Φαίνεται άλλωστε και από το πώς αντιδρούν αυτοί που επί 20 χρόνια έπιναν το αίμα του ελληνικού ποδοσφαίρου, μη μπορώντας να το διαχειριστούν. 50-50 πάντως και «ανθρώπινα λάθη» ακόμα δεν το λες αυτό που βιώνουμε. Επίσης, επειδή δεν ασχολούμαι τόσο με το γενικά όσο με το ΕΙΔΙΚΑ, τότε λοιπόν τον Παναθηναϊκό μια χαρά τον έχουν χτυπήσει. Ακόμη και φέτος που υποτίθεται πως θα ήταν καλύτερα.
Για την αγωνιστική κατάσταση της ομάδας έχουν γραφτεί πολλές χιλιάδες λέξεις. Χύθηκαν τόνοι μελάνι και σπαταλήθηκαν ατελείωτες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές ώρες. Εν ολίγοις αναλύθηκαν και με το παραπάνω τα λάθη και σε μεγάλο βαθμό πιστώθηκαν και οι ευθύνες στους περισσότερους από τους υπεύθυνους.
Ακόμη και έτσι πάντως, ακόμη δηλαδή και με τόσα εγκλήματα που έγιναν, το πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός ΘΑ ΤΟ ΕΠΑΙΖΕ. Στους δέκα είσαι τώρα και βγάλε μάνι –μάνι τα χοντρά. Δυο πόντοι στα Γιάννινα και τρεις στην Ξάνθη. Θα ήσουν στους πέντε και θα έλεγες «τους κερδίζω στη Λεωφόρο και πάω στους δύο». Τώρα τι να πεις; Μην βάλω μέσα τα δυο ποντάκια του Αγρινίου ή τι πήραν οι άλλοι ειδικά στα τρία σερί ματς πριν το ντέρμπι του πρώτου γύρου (Πανιώνιος, ΠΑΟΚ, Ατρόμητος) γιατί θα χαθεί η μπάλα.
Τι θέλω να πω; Ότι για να φτάσουμε σε αυτό που λέμε όλοι «καθαρό ποδόσφαιρο» υπάρχει ακόμη ΔΡΟΜΟΣ. Σαφώς και όποιος αγαπάει το συγκεκριμένο άθλημα πρέπει να νοιώθει χαρούμενος από τις πρόσφατες εξελίξεις, αρκεί όμως να φτάσουμε ως το ΤΕΛΟΣ. Για να μπορούμε να κάνουμε και ασφαλέστερη κριτική και στις ομάδες μας, δίχως δηλαδή να υπάρχει καμία δικαιολογία.
ΥΓ: Η παρουσίαση της έκδοσης «Και χιλιάδες τίτλοι» στο μουσείο της Ακρόπολης γέμισε με απίστευτα Παναθηναϊκά συναισθήματα όσους βρέθηκαν εκεί. Ένα πράγμα θα ξεχωρίσω και δεν θα το ξεχάσω ποτέ μου. Την απίστευτη σκηνή με τον Πιτυχούτη και τον θρυλικό Στέφανο. Να τους έχει ο Θεός καλά. Και αυτούς και όλους τους «παιδικούς μας ήρωες»!
