Ο ΠΑΟΚ κέρδισε εύκολα τη Βέροια με 4-0 χωρίς να ιδρώσει ιδιαίτερα. Νομίζω πως το λάθος του Σισοκό ήταν αρκετό για να κάνει ο ΠΑΟΚ τη δουλειά. Ο Πέδρο Ενρίκε ήταν εκεί και πάλι, έβαλε την ομάδα μπροστά στο σκορ και κάπου εκεί η Βέροια κατάλαβε πως δεν έχει τύχη στη Τούμπα. Άλλωστε τα παιχνίδια που πρέπει να χτυπήσει είναι άλλα. Απλά χρειάστηκε άλλο ένα γκολ από το πέναλτι που κέρδισε πάλι ο Ενρίκε, με εκτελεστή τον Πρίγιοβιτς για να τελειώσει η σεμνή τελετή.
Ήταν το ντεμπούτο του Ουάρντα και το γεγονός και μόνο πως το κοντέρ έγραψε δύο ασίστ για τον Αιγύπτιο λέει αρκετά. Ο Αιγύπτιος έπαιξε ως καθαρό δεκάρι, κινήθηκε αρκετά, έδειξε τα γνωστά του στοιχεία και αν ήταν λίγο πιο συγκεντρωμένος θα απέφευγε κάποια αβίαστα λάθη. Όμως το πρόσημο είναι παραπάνω από θετικό για ένα παιδί που έκανε ντεμπούτο.
Και πάλι ο Πρίγιοβιτς έκανε τη δουλειά του, αυτή τη φορά σκοράροντας δις και ειδικά το γκολ από κόρνερ έχουμε να το δούμε από φορ του ΠΑΟΚ αρκετό καιρό. Και αναφέρομαι σε εκτέλεση πρώτου χρόνου και όχι σε κάποια κίνηση στο δεύτερο δοκάρι που ο Κλάους έχει πετύχει κάποια γκολ. Εξαιρετική εκτέλεση από τον Ελβετό, εκεί που κανένας δεν μπορούσε να αντιδράσει κανένας.
Ο Πέδρο Ενρίκε ήταν και πάλι ορεξάτος και ουσιαστικός, η άμυνα σοβαρή, ενώ Τζάλμα έδειξε πάλι αδυναμία στην εκτέλεση.
Στον αγώνα μπήκε ο Αχιλλέας Πούγγουρας αρχικά στη πρώτη του συμμετοχή στο πρωτάθλημα φέτος με τη φανέλα του ΠΑΟΚ και στη συνέχεια ο Μάριος Σιαμπάνης έκανε το ντεμπούτο του 17 χρονών και 4ών μηνών κάτω από την εστία του ΠΑΟΚ.
Ο πρώτος στα 21 του έχει ήδη μία γεμάτη χρονιά στη Σούπερ Λίγκα με τη φανέλα της Βέροιας και από τον τρόπο που τον διαχειρίζεται ο Ίβιτς φαίνεται πως τον υπολογίζει πρώτο μετά τους τρεις (Βαρέλα, Κρέσπο, Μαλεζάς).
Ο Σιαμπάνης είναι το μεγαλύτερο ταλέντο της χώρας στη θέση του. Ήρθε η ώρα να πάρει συμμετοχή και να ξεκινήσει να γράφει εμπειρίες. Για μένα η συμμετοχή του στην ίδια ενδεκάδα μαζί με τον Στέλιο Κίτσιου με συγκινεί αφάνταστα, γιατί ο ΠΑΟΚ φιλοξένησε σε ένα παιχνίδι δύο παιδιά από τον Παύλο Μελά, την ομάδα που έπαιξα αλλά κυρίως ο πατέρας μου ήταν η ψυχή της. Είμαι σίγουρος πως αν ζούσε θα ήταν γεμάτος περηφάνια που δυο παιδιά της γειτονιάς μας έπαιζαν την ίδια στιγμή στον ΠΑΟΚ. Ελπίζω να τους είδε από εκεί ψηλά.
Γενικά ιδιαίτερη ανάλυση δεν υπάρχει λόγος να κάνω για το παιχνίδι. Τώρα πρέπει να ταξιδέψουμε Γερμανία για να ολοκληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας στο Γιουρόπα Λιγκ και να στρέψουμε τα βλέμματά μας στην Ελλάδα και στους εγχώριους στόχους. Δεν ξέρω πως θα προσεγγίσει ο Ίβιτς το παιχνίδι, όμως σίγουρα είναι μία υποχρέωση που παρά την έλλειψη ελπίδας δεν μπορούμε να παρουσιαστούμε αδιάφοροι.
