Όσο φτωχό είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο εντός των τεσσάρων γραμμών τόσο πλούσιο σε θέαμα είναι εκτός. Από παράγκες μέχρι διαιτητές καμικάζι και από παραρτήματα ως δηλώσεις, οι παραστάσεις που παρακολουθούμε είναι σαν να βλέπεις Μπαρτσελόνα στα καλά της. Χάνεται η μπάλα.
Κανένα αποτέλεσμα και καμία απόδοση ομάδας δεν ήταν τέτοια χθες που να σε υποχρεώνει να σταθείς και να αναλύσεις ποδοσφαιρικά οτιδήποτε. Σε αυτά τα γήπεδα άλλωστε, που παίχτηκαν αγώνες μόνο στη Σούπερ Γουρουνολίγκ θα μπορούσαν να βάλουν ανθρώπους να κυλιούνται στις λάσπες προσπαθώντας να κλωτσήσουν τη μπάλα. Μια αληθινή απόδειξη της ανικανότητας των ανθρώπων της Λίγκας και όσων μισούν το ποδόσφαιρο είναι ότι τα παιχνίδια διεξήχθησαν κανονικά. Χωρίς κανείς να μπορεί να κάνει συρτή πάσα 10 μέτρων.
Την παράσταση όμως, έκλεψαν δύο γεγονότα που συνέβησαν στην Τρίπολη. Διότι ούτε ο Παναιτωλικός έγραψε ιστορία, ούτε ο Αστέρας επειδή πήρε Χ από τον Ολυμπιακός με δέκα παίκτες. Το είχε ξανακάνει επί Σπάθα, με αποβληθέντα πάλι τον Μάσα για θέατρο, και τότε ο Αστέρας έπαιξε για 50 λεπτά με παίκτη λιγότερο.
Το θέμα της ημέρας είναι η κίτρινη στον Φορτούνη. Η πρώτη κίτρινη στην καριέρα του εντός συνόρων για θέατρο. Και αμέσως μετά, τα όσα ακολούθησαν. Το non paper του Ολυμπιακού στο ημίχρονο, η προσπάθεια να βγει ο διαιτητής στη «σέντρα», κι ας απέβαλλε μάλλον τραβηγμένα τον Μάσα, και το κερασάκι ο κυρ Σάββας.
Η στιγμή που βγαίνει κάθε φορά μπροστά στην κάμερα της NOVA είναι καθηλωτική σαν την εκτέλεση πέναλτι. Ολοι συγκεντρώνονται, ανοίγουν στη διαπασών και απολαμβάνουν λέξη λέξη. Κι είναι κάθε φορά και καλύτερος, είτε αν παίρνει πέναλτι στη σέντρα ο Ολυμπιακός, είτε αν θεωρεί πως αδικείται.
Γράφουν πολλοί στα σχόλια πως ο Σάββας κάνει το άσπρο μαύρο. Λάθος. Ο Σάββας λέει αλήθεια. Αυτό πιστεύει και δεν επιχειρεί να κοροϊδέψει κανέναν. Εκφράζει τον Ολυμπιακό και για αυτό δεν κρίνονται τα λεγόμενά του ως μεμονωμένου ατόμου, αλλά η γενικότερη νοοτροπία που εκπροσωπεί.
Ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή είναι σαν να ένα παιδί που έχει συνηθίσει να τρώει κάθε μέρα τρεις σοκολάτες και δύο πίτσες. Κάποια μέρα οι γονείς του αποφασίζουν να τις κόψουν και του ζητούν να γίνει fit. Φταίει το παιδί μετά αν έχει επιθετική συμπεριφορά λόγω του στερητικού συνδρόμου; Ο Σάββας έφαγε με το κουτάλι την τελευταία 20ετία στα γήπεδα βλέποντας και πιστεύοντας βαθιά μέσα του ότι το 100-0 αποτελεί ισονομία. Όταν ήρθε λοιπόν, το 50-50 ένιωσε όπως δήλωσε. Δεν είπε ψέματα, ούτε σότο πουλάει. Μιλούσε για ταγμένους και οι ταγμένοι τώρα σφυρίζουν στα τρένα. «Εξαφανίστηκαν» όπως είπε χθες. Να μην τους ψάχνει;
Αν υπάρχει μια απορία, είναι για την ατάκα «αυτό ο Ολυμπιακός δεν θα το επιτρέψει με τίποτα. Δεν θα το ανεχτούμε». Δηλαδή; Εμπεριέχει κάποια απειλή αυτό; Τι θα κάνει ο Ολυμπιακός; Διαμαρτυρίες, ανακοινώσεις, non paper; Αυτά εννοεί;
Κλείνει η παρένθεση.
Ο παλιός Κύζας, που είχε παίξει σε εκείνο το Ολυμπιακός-ΑΕΚ, θα έδινε χθες πέναλτι και κίτρινη στον αμυντικό. Χθες έδωσε στον Φουρτούνη για βουτιά στα νερά της Τρίπολης. Γιατί; Επειδή ξέρει. Γνωρίζει ότι αν δώσει πέναλτι από αυτά της τελευταίας 20ετίας θα πάει σπίτι του σαν τον Παππά και θα σφυρίζει μόνο στα καρναβάλια ντυμένος διαιτητής. Παίζοντας στα ίσα, και δίνοντας την αίσθηση στον θεατή ότι παίζει ισότιμα και δεν σφυρίζει ανάλογα με το χρώμα της φανέλας, θα σφυρίξει ξανά και θα παραμείνει διεθνής και θα πάρει ντέρμπι. Ξαφνικά, βλέπεις διαιτητές όπως ο Παπαπέτρου να παίζουν πενηνταρίσια. Βοηθούς να πιάνουν τις φάσεις με ακρίβεια επόπτη της Premier League. Οι ίδιοι άνθρωποι.
Γνωρίζουν όλοι τους ότι οι πατρόνοι τελείωσαν. Η εγκληματική οργάνωση αποσυντίθεται. Και οι εκλογές της ΕΠΟ πλησιάζουν. Η νέα ΚΕΔ έχει κάνει σαφές πως όποιος παραβιάσει το 50-50 θα έχει δυσοίωνο μέλλον. Τα χειρουργεία χωρίς αναισθητικό πρέπει να τελειώσουν και θα τελειώσουν. Κι άστον τρελό στην τρέλα του...
Η κίτρινη στον Φορτούνη, εν ολίγοις, μοιάζει ασήμαντη αλλά σημειολογικά είναι κομβικής σημασίας. Όπως ήταν το πέναλτι του Παπουτσέλη το μακρινό ’96. Το πρωτάθλημα αυτό έχει τελειώσει, αλλά το επόμενο πρέπει να ξεκινήσει με μηδενική καχυποψία. Κι αυτή η χρονιά είναι η ιδανική μετάβαση για τη νέα εποχή. Και τότε οι δικαιολογίες θα τελειώσουν για όλους. Οι μεν θα πρέπει να αποφασίσουν να φτιάξουν ανταγωνιστικές ομάδες που θα έχουν μέταλλο πρωταθλητισμού και οι δε να φτιάξουν ομάδες που θα κερδίζουν και με 50-50...
